Churchill ile büyük ihtimalle tek ortak noktam:))
Pride and Prejudice (Aþk ve Gurur ) _ Jane Austen

Jane Austen'ýn en çok okunan ve en çok tanýnan romaný olan Aþk ve Gurur 1796 ekimi ile 1797 aðustosu arasýnda yazýlmýþtýr.Aþk ve Gurur 18. yy.'ýn sonlarýnda Güney Ýngiltere'de bir köydeki yaþamý,köy halkýndan oluþan sade ve kibar topluluðu,onlarýn þiddetli politika tartýþmalarýný,edebi ve sosyal hayattaki görüþlerini, sýnýf davalarýný,taþkýnlýk ve gürültelerden uzak geçen günlerini canlandýrmaktadýr.
Romanýn baþlýca karakterleri þunlardýr:Kýzlarýný evlendirmeyi baþlýca iþ edinen Mrs. Bennet,dalkavuk,budala,köle ruhlu papaz Collins,herkese emirler veren,kendisinde bu hakký gören snob bir leydi olan Leydi Catherine de Bourgh,yalnýzca kýzlarýn babasý olmakla yetinen,dünyaya alaycý bir gözle bakan Mr.Bennet,uysal tabiatlý Jane ve elbette neþeli,zeki ama önyargýlarýna kapýlan Elizabeth ile aristokrat Darcy

__________________
...Call my name and save me from the dark!

Öncelikle böyle bir konuyu açtığı için JiGsaW ' a teşekkür ederim. Reel hayatımızdada kitap okumanın düşük olduğu bir toplumda, sanaldada konunun güncel kalmamasından reytinglerinin düşük kalması normal. Geçen gün böyle bir konu açmayı düşünmüştüm ne yalan söleyeyim farkında bile değildim varlığından.

Son zamanlar da ben Şems-i Tebrizi ve Mevlana dönemine ait ne bulursam toplamaya başladım. Elif Şafak ' ın Aşk isimili romanıyla başladı herşey...

1-)



Ya ortasındasındır Aşk'ın merkezinde; ya da dışındasındır, hasretinde..

Ella Rubinstein (40) Amerikalı bir ev kadınıdır. Tipik burjuva değerlerinin hâkim olduğu oldukça varlıklı bir ailesi, düzenli ve görünüşte 'sorunsuz' bir evliliği vardır. Üç çocuğunu da büyüttükten sonra bir yayınevinde editör-asistanı olarak iş bulur; görevi A. Z. Zahara adlı tanınmamış bir yazarın tasavvuf felsefesini konu alan tarihi romanını değerlendirmektir.

Ancak hayatının kritik bir döneminde eline aldığı bu kitap, hiç beklemediği bir şekilde Ella'yı derinden sarsacak, dünyevi aşkı keşfetmek adına zorlu ve tehlikeli bir yolculuğa çıkmasına neden olacaktır.

Hayatlarımızın durgun gölünü dalgalandıran taş misali, yüzleşmek zorunda olduğumuz sıkıntılar, acılar... ve aşkın peşinde katetmek zorunda olduğumuz zorlu yollar, ödediğimiz bedeller...

Aşk... kitap içinde bir kitap, hayatın anlamı peşinde bir aşk macerası...

Aşk... Elif Şafak'tan arayışa, gerçeğe ve keşfetmeye dair bir roman.



2-)



Kocasının ölümünden sonra Mevlânâ Celaleddin-i Rumi ile evlenen Kerra Hatun, yeni kocasının haremine yerleşir. Tabii sevgili kızı Kimya da onunladır. Kimya Hatun içine

düştüğü bu yeni dünyada bir yandan kendini bulmaya çalışırken, diğer yandan da Mevlânâ'nın özel yaşamına

şaşkınlıkla şahit olmaktadır...

İrfan ve tasavvuf dünyasının iki dev ismi Mevlânâ ve şems'in yaşamına dair birçok bilinmeyenin bilinmesine yardımcı olacağını umduğumuz bu romanın asıl kahramanları,

herhâlde kadın oldukları için tarih tarafından bir kenara itilmişlerdi. Yazar Saide Kuds, eski yazılar ve şems ile Mevlânâ'nın karşılaşma kayıtlarını derinlemesine inceledikten sonra hayatı bu her iki adama da bağlı olarak geçen genç bir kadının hikâyesinin unutulduğunu fark eder. Ve biyografik bir roman dili ile anlattığı Kimya Hatun'un yaşamını tozlu sayfaların arasından çekip gün ışığına çıkarır.


3-)




Makalat kitabı, Şems-i Tebrizi'nin bazı meclislerdeki sohbetleri sırasında, Mevlana ile konuşurken aralarında geçen bahislerin, müritler ve inkarcılar tarafından sorulan sorulara verdiği cevapların derlenmesiyle oluşmuştur. Eser aynı zamanda bize Mevlana'nın özel yaşantısını, onun hayat hikayesini kapsayan bir çok gizli hataları da gün ışığına çıkarmaktadır.

Mevlana'nın, Şems-i Tebrizi ile nasıl buluştuğunu anlatan ve o buluşmanın efsaneleşmiş yönlerini, iyi bilinemeyen, sebepleri anlaşılamayan taraflarını aydınlatmak gayreti gösteren birçok eski ve yeni menakıb yazarları, bu hikayeleri ancak romantik bir kılıkta uzun uzadıya nakletmeye özenmişlerdir.

Makalat kitabı bu gizli kalmış konular üzerindeki perdeyi kaldırdığı gibi, Mevlana'nın, Şems'e nasıl tabi olduğuna da bir dereceye kadar ışık tutmakta ve açıklık getirmektedir. Kitap, herkesçe bilinen halin aksine olarak Şems-i Tebrizi'nin çok keskin görüşlü bir bilgin ve bir hakikat aşığı, mürşitlik mertebesine ermiş arif bir yol gösterici olduğunu öğretmektedir. İşte sadece bu nokta bile eserin önemini belirtmeye yeter.

4-)




Bu kitapta, zâhiri ilimlerde zirveye ulaşmış bir müderrisi, bilginler bilginini önünde diz çöktürerek öğrenci yapan, geleneksel tasavvufa başkaldıran, anlaşılması ve açıklaması güç, tehlikeli görülen davranışlara götüren, Şems-i Tebrizî'yi tanıyacaksınız.

Kimdi bu celâlli, sivri dilli, garip, tahammül edilmez, esrarengiz yabancı? ..

Neye inanıyordu, ne istiyordu? ..

Mevlâna gibi bir bilgi cevherinin şahsında, o bilgi cevherinin aracılığı ile bütün dünyaya duyurmak, anlatmak istediği sırrın ana konusu neydi? ..

İnsanlığa nasıl bir mesaj, nasıl bir insan-Allah ilişkisi öğretmek istiyordu? ..

İnancın zirvesinden Hakikatin özüne ulaşan müstesna tefekkür insanı Şems-i Tebrizî'yi okurken, hiç farkında olmadan onun gizemli dünyasının eşiğinden adım attığınızı hissedecek, özellikleriyle dolacak, adeta tılsımlı bir âleme girip büyüleneceksiniz. İçinde bulunduğunuz zamanın dışına kanatlanıp, onun muhteşem dünyasına yelken açacaksınız,

Onun kişilik çemberine girmeye,

Aşk taşıran terennümlerine ortak olmaya,

Onunla yanmaya,

Onunla coşmaya,

Onunla savrulmaya,

Ölümde ölüm(süz) lüğü Onunla bulmaya,

Aşkın kanatlarında Onunla yükselmeye

Hazır mısınız? ..

Hazırsanız eğer, birlikte yollara düşelim...


5-)





(…) Derken o yolculukta bir an geliyor, durup geriye bakma gereği duyuyorum. Geçtiğim yolları, uğradığım durakları, güzergâh boyu karşılaştıklarımı anımsıyorum.
Bu kitap dünden bugüne yazdıklarımdan ufacık bir seçkidir. Bir alıntılar kitabı. Karın doyursun diye değil, tadımlık niyetine.
Kağıdın üzerine konumuş birkaç tatlı kelam. Kağıt Helva…
ELİF ŞAFAK.



Dipnot. Hepsinin aynı anda alınması önerilir. (doktor tavsiyesi )

İyi okumalar...

Ýlk olarak; Ýhsan Oktay Anar - "Puslu Kýtalar Atlasý"









Gerçekten çok farklý bir eser. Eðer bir Türk fantastik romaný ilginizi çekerse mutlaka okuyun derim. Bir ara en çok satanlar listesinin de baþýndaydý ama popüler kültür ürünü kitaplardan deðil, hatta öyle olmaktan çok uzak. Osmanlý döneminin Ýstanbul'unda geçiyor hikaye ve okurken yaþýyorsunuz o yerlerde. Dili baþta aðýr gelebilir, oldukça fazla Osmanlýca kelime geçiyor ama okurken kesinlikle sýkmýyor, ayrý bir hava katýyor hikayeye bu dil. Zaten yeni yazýlmýþ ve birkaç sene önce ilk baskýsý yapýlmýþ bir kitap olduðu için Osmanlýca kelimelerin kullanýmý, yazarýn hikayenin geçtiði yer ve zamanla dilin uyumlu olmasý adýna bilerek yaptýðý bir tercih sadece. Aslýnda kitabý çok da fazla anlatmak mümkün deðil, çünkü kendine özgü bir eser. Türkçe'de benzeri de yok. Kýsaca denilebilir ki; kitabýn baþýndan beri aktarýlan pek çok farklý karakter ve hikaye bir anda birleþerek sürükleyici bir fantastik romaný ortaya çýkarýyor. Özellikle de sonu çok þaþýrtýyor. Hani sonunu söyleyeni öldürmenin caiz olduðu türden bir son (bir filme giderken baþýma geldi ordan biliyorum :)). Yazarý Ýhsan Oktay Anar da kitabý gibi kendine özgü biri. Böyle bir kitap baþkasýndan çýkmaz zaten, ya kaçýk olmanýz lazým ya da felsefeci :) Ýhsan Oktay hoca ikincisidir (birincisi hakkýnda yorum yapmýyorum :P). Ayrýca eðer okuyup da beðenirseniz (aksini düþünemiyorum zaten :)) Ýhsan Oktay Anar'ýn diðer kitaplarýný da okumanýzý öneririm.






Ýkinci olarak; John Steinbeck - "Cennetin Doðusu"










Yazarýndan bahsetmeye gerek bile yok zaten. Bu eseri için ise John Steinbeck'in en iyi yapýtý dahi denmektedir. Kitapta ilk andan itibaren çok baþka bir hikayenin içinde buluyorsunuz kendinizi. Burada da pek çok farklý karakter hikayenin ortalarýnda bir araya geliyor ve sonlarýna doðru o karakterlerle (ve yazarla) ilgili bir sürpriz ortaya çýkýyor. Adem ve Havva'nýn hikayesinden de esintiler var kitapta. Ayrýca saf bir kötülüðün, bunun tam karþýlýðý olan saf iyiliðin, masumiyetin, saflýðýn... v.b pek çok kiþiliðin, neredeyse fantastik bir kitap havasýnda iþlendiði çok etkileyici karakterler var. Yazarýn dozunda kullandýðý güzel bir mizahi yöne de sahip eser. Filmi de çekildi birkaç kez ama kitabý tabi ki daha güzel :) Baþtan sona bir klasik tadýný alýyorsunuz kitaptan. Klasikleri okumayý seven herkesin beðeneceðini düþünüyorum.


Keyifli okumalar...

(Relax "Ýyi okumalar..." benim repliðim olacaktý.. 3 noktasýna kadar hem de.. nasýl benden önce yazarsýn)

__________________
You make me wanna be a better man

Ben de farkli iki kitap önereyim, bilenleriniz vardir kesin.




Umut Sarikaya'nin penguendeki, daha sonra da uykusuzdaki kosesiyle ayni ismi tasiyan iki kitap. Gulmek isteyenlere onerilir cunku cok farkli bir anlatis tarzi var. Ilk kitabin arka kapagi:


"... kapiyi remzi acti. remzi avurtları icine cokmus, gozunde, hani siz de bilirsiniz ya, yalnizca cocuklara ozgu olan o merakli bakisların zerresi bulunmayan embesil yaradilisli bir cocuktu. zaten cocuklari sevmeyen ben, gecen bayram, bayramin dorduncu gunu olmasina karsin hala siyah cizgili gri takim elbisesini giyip bizden seker istemeye geldiginden beri remzi'den tiksiniyordum. yalandan bi basini oksayip iceri, babasi menderes abi'nin yanina gittim. menderes abi oglundan yana cok dertliydi. remzi'ye karsi hirpalayici bir davranis sergileyerek oglunun derslerinin cok kotu oldugunu, mumkunse ona yardimci olmami istedi. ve karsiliginda reddedilemeyecek bir meblag sundu. meblagi duyunca birden remzi'ye karsi buyuk bir sempati besledim ben. hatta oyle sempati besledim ki remzi gibi pirlanta bir cocuga karsi sert cikislar yapan babasi gozumden bir anda dustu. ama sonra meblagi odeyen sahsin remzi degil de babasi menderes abi oldugunu idrak edince her ikisine karsi da notr bir tutum sergiledim..."

yazar, aþk'ýn yaný sýra organ nakli konusuna da dokundurmuþ kalemini. Yaþamla ölümün kýyasýya savaþtýðý yol ayrýmýnda geçen çarpýcý bir öykü. Yaný baþýmýzda yaþanýyormuþçasýna gerçek...!!!

'Sen, gözlerinden ateþler saçarak, zehirli oklarýný bana yöneltirken, ben sana âþýk oldum Nehir...'
'Sen, tüm þatafatlý tanýmlardan sýyrýlýp en doðal halinle, yaramazlýk yapan çocuklar gibi boynunu bükmüþ baðýþlanmayý beklerken, ben sana âþýk oldum Deniz...' Yüreklere düþen ilk kývýlcýmlar... Sonsuza dek süreceðine inanýlan aþk, mutluluk... Ve o uðursuz kaza! Kadýnýn belleðinde kalan son sözcükler... 'Sýký tutun Nehir!...'

__________________
...Call my name and save me from the dark!

Yazarý : Paulo COELHO
Yayýnevi : Can Yayýnlarý
Çevirmen : Haldun PAMÝR
Basým Yeri / Tarihi : Ýstanbul / 2000 - Nisan
Sayfa Sayýsý : 203

KÝTAP HAKKINDA
Veronika, bir manastýrda kiraladýðý oadasýnda kendini öldürmeden evvel, sanki ölüme deðil de uykuya yatarmýþçasýna her gün yaptýðý hazýrlýklarýný yapýyor; diþlerini fýrçalýyor, kaloriferi kapatýyor, Homme dergisinin son sayýsýný okumak için baþucuna koyuyor. Ayný soðuk kanlýlýkla sehpanýn üzerindeki dört kutu hapý içiyor ve ölümü beklemek için yataða uzanýyor. Veronika bu haplarý almak için arkadaþlarýna uyuyamadýðýný söylerek onlarý kandýrmýþ ve güçlü bir uyuþturucu olan bu haplarý ona getirmelerini saðlamýþ. Bu haplarý elde ettikten sonra ise intihar etmek için bir hafta beklemiþ, yani ölümle flört etmiþ. Bunlarýn hepsi onun bu ölüm kararýný anlýk bir ruhsal dalgalanma sonucu deðil de düþünerek, eksileri ve artýlarý ile tartarak, aklý baþýnda bir þekilde aldýðýný gösteriyor. Peki, 24 yaþýnda, güzel, baþarýlý, saðlýklý, arkadaþlarý ve ailesi tarafýndan sevilen bir kadýn neden ölümü tercih eder?

Aslýnda bu sorunun cevabýný daha kitabýn baþýnda, yani Veronika hangi ölüm yolunu tercih edeceðini seçerken bile almaya baþlýyoruz. Veronika bu ölüm denemesinin baþarýsýzlýk ile sonuçlanmasýndan korkuyor ve yüksek bir binanýn en üst katýndan atlar ise amacýna kesinlikle ulaþacaðýný düþünüyor. Ama ailesinin kendisini kafatasý parçalanmýþ bir þekilde görmemesi ve daha çok üzülmemeleri için bu yolu seçmiyor. Sadece bu seçimine bakarak bile Veronika'nýn hayatýný baþkalarý tarafýndan beðenilmek, baþkalarý tarafýndan onaylanmak, baþkalarýný mutlu etmek için harcadýðýný ve bu nedenle hiç bir zaman hayatýn kendisine ne verdiðini yada hayattan neler alabileceðini düþünmediðini yani hiçbir zaman 'kendisi' olamadýðýný söyleyebiliriz.


Ölümü tercih etmik mi korkaklýktýr, yaþamaya devam etmek mi?
Veronika'ya göre ise ölümü tercih etmesinin nedeni ilk olarak yaþamýndaki herþeyin hep ayný olmasýna ve yaþý ilerledikçe herþeyin yokuþ aþaðý gideceðine, hastalýklarýn geleceðine, dostlarýnýn birer birer öleceðine yani yaþamý uzatmanýn ona bir þey kazandýrmayacaðýna tam tersine bir çok þey kaybettireceðine, acý vereceðine dair içindeki güçlü inançtý. Ýkinci neden ise dünyada herþeyin yanlýþ olduðunu ve kendisinin bu yanlýþlýklarý düzeltebilecek gücü olmadýðýný, aciz olduðunu düþünmesiydi. Bu sorularý hepimiz hayatýmýzda en az bir kere kendimize sormuþuzdur; yaþamanýn bize vereceði birþey yok ise niçin yaþamaya devam ederiz ki? Kendimizi öldüremeyecek kadar korkak olduðumuz için mi? , Hayatý tüm olumsuzluklarý ile birlikte taþýyabilecek kadar cesur olduðumuz için mi?

Veronika'ya göre insanlarýn yaþamaya devam etmesinin tek nedeni kendini öldürecek kadar cesarete sahip olmamalarý, o ise bu cesareti gösteriyor ve intihar ediyor. Yani belki de hayatýnda ilk kez diðer insanlar gibi olma kaygýsýný bir yana býrakarak, onlardan farklý bir þey yapýyor. Ama acaba bu intihar kararýnýn altýnda hayatý boyunca kendi olamamýþ, hep baþkalarýnýn kriterlerine göre yaþamýþ yada onlara uymaya çalýþmýþ bir insanýn isyanýmý yatýyor. Yani bu intihar kararý 'normal' olana, 'normal' kabul edilene karþý bir tepki mi?

Hayata geri dönüþ...
Veronika, ölüme yatýþýnýn ardýndan herþeyin son bulacaðýný beklerken, gözlerini Vilette akýl hastanesinin yoðun bakýmýnda tekrar hayata açar. Yaklaþýk üç hafta makinelere baðlý olarak yaþadýktan sonra, diðer akýl hastalarýnýn tedavi edildiði koðuþa alýnýr. Ama bundan önce, ölmeyi baþaramadýðýný düþünerek üzüldüðü anlarda çok önemli bir þey öðrenir; doktoru aldýðý ilaçlardan dolayý kalbinin zayýfladýðýný, kalbinin bir hafta içinde duracaðýný söyler.

Kim normal, kim anormal? Kim deli, kim akýllý?
Koðuþta geçirdiði ilk gecesinde kahramanýmýz ilk olarak Zedka adýnda baþka bir akýl hastasý kadýnla tanýþýr. Zedka ona deli olmanýn ne demek olduðunu öðretir. Deli olmak; sadece baþkalarýndan farklý olmaktýr. Bunu ise bir öykü ile anlatýr;Zedka; 'Çok güçlü bir büyücü, bütün bir ülkeyi yok etmek ister, o ülke halkýndan herkesin su çektiði bir kuyuya sihirli bir madde atar. Kuyunun suyunu kim içerse delirecektir. Ertesi sabah, herkes kuyudan su çekip içer, hepsi de delirir. Yalnýzca kraliyet ailesi, kendilerine ait özel bir kuyudan su çektiklerinden, sihirbaz da o kuyuyu zehirlemeyi beceremediðinden delirmezler. Tabii kral çok kaygýlanýr, halkýnýn saðlýðýný ve güvenliðini saðlamak için bir dizi emir verir. Ancak polisler ve müfettiþler de halkýn içmiþ olduðu suyu içmiþ olduklarýndan kralýn emirlerini saçma bulurlar, uygulamazlar. Ülkede yaþayanlar kralýn emirlerini duyduklarýnda onun çýldýrdýðýna inanýrlar, hep birlikte þatosunun önünde toplanýp tacýný ve tahtýný býrakmasý için gösteriler yaparlar. Umutsuzluk içindeki kral tahtýndan inmeye hazýrlanýrken kraliçe ona engel olarak der ki; gel biz de o kuyunun suyundan içelim, o zaman biz de onlar gibi oluruz. Ve öyle yaparlar: Kral ve kraliçe cinnet suyunu içip anýnda saçma sapan konuþmaya baþlarlar. Bu durumda halk taþkýnlýðýndan dolayý piþman olur; öyle ya madem kral bu kadar bilgece konuþuyor, onu alaþaðý etmenin anlamý yoktur. Ülkede barýþ ve huzur tekrar hüküm sürer, bu halk komþularýndan epeyce farklý bir hayat tarzý benimsemiþtir, ama kral ölüme dek ülkesini yönetebilmiþtir.' Ayný kuyunun suyunu içmiþ olan herkes kendini normal sanar, kendileri gibi olmayaný ise deli ilan ederler.



Deli olmanýn dayanýlmaz hafifliði...
Veronika ölümün kendisini bulmasýnýn beklemektense, tekrar kendini öldürmeye karar verir. Zedka, hastahanede kendilerine Kardeþlik Çemberi adýný veren bir grup insanýn olduðunu, bu gruba üye olan hastalarýn istedikleri zaman buradan taburcu olup evlerine dönebileceklerini, ama onlarýn bu hastahanede kalmayý tercih ettiklerini anlatýr. Bu hastalar haftada bir gün hastahaneden çýkabildikleri için, eðer onlarla iletiþim kurar ise ona intihar etmesi için ilaçlar temin edebilirler.

Kardeþlik Çemberi'nin özelliði þudur; bu kadýn ve erkekler evlerine gidebilcekleri halde, akýl hastahanesinde kalmayý tercih edenlerdir. Müfettiþler geldiðinde ise eve gitmemek için deli taklidi yaparlar. Burasý akýl hastahanesi olduðundan onlar içeride olduklarý sürece istediklerini söyleme, istediklerini yapma hakkýna sahiptirler, eleþtirilmezler yada cezalandýrýlmazlar. Yani bu insanlar dýþarýda normal gibi davranmaya çalýþýp, toplumun kurallarý ile kýsýtlanmaktansa, anormal olarak anýlmayý kabul edip özgür olmayý, kendi olmayý tercih edenlerdir. Peki normal olmak, ya da olmaya çalýþmak insana özgürlüðü mü verir, yoksa özgürlüðünü sonsuza dek elinden mi alýr?

Sorgulanan geçmiþ...

Veronika, akýl hastahanesindeki koðuþunda kalbini duracaðý günü beklerken, intihar etmiþ olmanýn belki de doðru bir karar olmadýðýný düþünmeye baþlar. Ve o güne kadar ki hayatýný sorgulamaya baþlar.

'O haplarý aldýðýmda nefret ettiðim birini öldürmeye çalýþýyordum. Ýçimde baþka, sevebileceðim Veronikalar olduðunu bilmiyordum.' der Veronika. Peki 'Ýnsan niye kendinden nefret eder? ' Bu soruya da yanýtý ironiktir; 'Korkaklýk belki de. Ya da hiç yakaný býrakmayan yanýlmak korkusu, baþkalarýnýn senden beklediklerini gerçekleþtirememek korkusu.' Veronika, haftalarca, belki de aylarca düþünerek aldýðý intihar kararýný bile aslýnda baþkalarý nedeniyle aldýðýný farkeder.

Tanýdýðý tüm insanlar onu gýpta edilecek bir kadýn gibi görürdü; gençti, güzeldi, baþarýlýydý, kalabalýk bir yere gittiðinde herkes dönüp ona bakardý. Herkes onu baþýna buyruk, iradeli, kararlý, güçlü biri olarak tanýrdý. Ama onun kendisi için yarattýðý bu imaja uygun davranmak bütün enerjisini tüketmiþti artýk. Kendi kendisi olmak için hiç enerjisi yoktu.

Ölümdür Yaþamý Anlamlý Kýlan...
Ve Veronika ölümüne sadece 24 saatinin kaldýðýný öðrendiðinde sadece iki dilekte bulunur doktorundan; 'Bana öyle bir ilaç verin ki uykum gelmesin ve yaþamýmýn geri kalanýnýn her anýný yaþayabileyim. Çok yorgunum, ama uyumak istemiyorum. Yapacaðým çok þey var, hayatýn sonsuza dek süreceðine sandýðým günlerde hep ertelediðim þeyler bunlar, sonra, hayatýn yaþanmaya deðmeyeceðine inanmaya baþladýðýmda da unuttuðum.' Ýkinci isteði ise þudur; 'Buradan çýkmak, dýþarýda ölmek istiyorum.... Mantosuz sokaða çýkýp karda yürümek istiyorum, çok üþümenin nasýl bir duygu olduðunu öðreneyim, deðil mi? Hayatým boyunca hep sýký sýký giyinmiþm, soðuk alma korkusuyla....Yüzümde yaðmuru hissedeyim, hoþuma giden bir erkeðe gülümseyeyim, bir kahve ýsmarlamak isteyen herkesin önerisini kabul edeyim istiyorum. Sonra annemi öpmek, ona sevdiðimi söylemek, duygularýmý açýk etmeye utanmaksýzýn dizinin dibinde aðlamak... Duygular hep vardý, ama hep gizlenmek zorundaydý... Kendimi bir erkeðe gerçekten vermek istiyorum, sonrada yaþadýðým kente, hayata ve en son da ölüme'

Veronika ölümle burun buruna geldiði anda, hayatýn gerçek anlamýnýn ne olduðunu farkeder; aslýnda hiç yaþamadýðýný, sadece yaþýyormuþ gibi yaptýðýný görür. Kitabýn bundan sonrasýnda ve özellikle sonunda ise olaylar hiç beklenmedik bir þekilde devam ediyor.

Belki de ölümle hiç yüz yüze gelmediði için yaþamýný sorgulamamýþ olan bizlere, bize sadece bir kere verilen bir þansý nasýl boþ yere harcadýðýmýzý gösteren bir roman.!!=))


Not=yukarýda ki kapsamlý özet de bile birþeyler bulabileceðimiz için kýsaltmaya kýyamadým üzgünüm.

__________________
...Call my name and save me from the dark!

Yaþam ve ölüm arasýndaki çizgi bazen çok incelebilir. Bu çizgide yaþanan hayatlar vardýr. Can yýkýcý hayatlar.

Emek emek büyütülen sevgiler vardýr. Cesaret olmadan tek adým atýlamayacak tehlikelerin içine sokar insaný. Acýya beklenmedik faturalar çýkarýr. En umulmadýk anda, renkler deðiþir.

Küçücük bir yaþamýn ardýnda kalan, insanýn kendisinden büyütüp sevdiði, korumaya yazgýlý olduðu baðlýlýklar vardýr.

Burçak Çerezcioðlu,16 yaþýnda lösemiden öldüðünde, cesareti, sevgiyi ve yaþamý tanýyordu.

Bu kitapta, kýsa bir yaþamýn kederini, güzelliðini, acýsýný, bir savaþý okuyacaksýnýz.

Ne yazýk ki kurmaca olmayan bir hayatýn öyküsünü.

Bir babaya, bu dizeleri yazdýrmýþ bir hayatýn. (Oyuncu Mehmet ÇEREZCÝOÐLUnun 16 yaþýnda lösemiden ölen kýzýna itafen)

Sabahlarý

Hasta uyanmaný istiyorum

Hastaysan eðer

Yaþýyorsun demektir.

Kitapta Burçak adýnda bir genç kýzýn hayata dair hayalleri, umutlarý, acýlarý anlatýlmýþtýr.Burçak’ýn kendi aðzýndan anlattýðý 16 yýllýk kýsa hayatý ne yazýk ki acý bir sonla noktalanmýþtýr.

Burçak hayata gülen gözlerle bakabilen, hayata baðlý, neþeli bir kýzdýr.Ve hayatta iki hedefi bulunmaktadýr.birincisi sinema sanatçýsý, tiyatro oyuncusu veya manken olmaktýr.Yani tanýnmýþ, ünlü biri olmak istemektedir.Burçak’ýn ikinci arzusu ise Amerika’ya gitmektir.Burçak çok küçük yaþtan beri Amerika’da yaþamak, orada okumak istemiþtir.Bu hedefi gerçekleþir ama Amerika’ya orada yaþamak için deðil, son günlerini iyi geçirmesi için gider.Çünkü Burçak lösemi hastalýðýna yakalanmýþtýr.14 yaþýnda iken sýrt aðrýlarý, halsizlik gibi nedenlerden dolayý hastaneye giden Burçak’ýn önce sýnav stresinden dolayý psikolojik bir rahatsýzlýðý olduðu söylenir, ayný belirtilerin artmasýyla hastaneye giden Burçak’a bu kez bir tür kemik hastalýðýna yakalandýðý söylenir.

Rahatsýzlýðýnýn artmasýyla hastaneye tekrar giden Burçak’ýn lösemi olduðu anlaþýlýr.Ailesi periþan olur, çok üzülürler ve bu hastalýðý Burçak’a anlatmaya karar verirler.Burçak hastalýðýný öðrenince önce þaþýrmýþ, inanamamýþtýr, ancak hiçbir zaman yýlmamýþ, her zaman kurtulacaðýný düþünmüþtür.Ve doktorlarýn iki ay ömür biçtikleri Burçak yaþama azmi ile iki sene hayatýný sürdürmüþtür.

Ailesi Burçaðýn Almanya’da tedavi olmasýnýn daha iyi olacaðýný düþünerek Burçak’ý Almanya’ya götürmüþlerdir.Ve herkes Burçak için seferber olmuþ, her yerde yardým için çalýþmalar yapýlmýþtýr.Burçak’ýn en büyük korkusu saçlarýný kaybetmek olmuþtur, ama hiçbir zaman saçlarý tam olarak dökülmemiþ ve dökülen saçlarý da peruk yapýlmýþtýr.Ve Burçak’ýn rahatsýzlýðýn arttýðý bir dönemde doktorun tavsiyesi ile ailesi en büyük arzusunu yerine getirmek için Burçak’ Amerika’ya götürmüþlerdir.Burçaða ise iyileþtiði için kendisine bir armaðan olduðu söylenmiþtir.

Ancak yapýlan tüm çabalara raðmen Burçak kurtarýlamamýþ, rahatsýzlýða daha fazla dayanamayan Burçak 16. doðum gününe 4 gün kala sonsuzluða kavuþmuþtur.

__________________
...Call my name and save me from the dark!

__________________
...Call my name and save me from the dark!

Relax aðzýnýn tadýný biliyon elif þafakýn romanlarýnýn hepsi guzel tercih ederim arkadaslar :)

__________________
lllYaRGiClll CeKemiyrsanElSaLLA NeVerSayGoodBye

HerGeLeReTurnBack =)

k9789944821384.jpg

Dünyamýz görünmeyen bir düþman tarafýndan istila edilmiþti. Ýnsanlarýn bedenleri, bu istilacýlar için sahiplik yaparken bedenler bir deðiþikliðe uðramamýþ gibi görünse de, zihinleri ele geçiriliyordu. Neredeyse herkes teslim olmuþtu.

Geriye kalan vahþi birkaç insandan biri olan Melanie, yakalandýðý zaman sonunun geldiðine inanýr. Göçebe, Melanie'nin bedenini alan ruh, yetkililer tarafýndan bir insan bedeninin içinde yaþarken karþýlaþabileceði zorluklar hakkýnda uyarýlmýþtýr: Baskýn duygular, hislerin yoðunluðu, çok canlý olabilen anýlar Ama Göçebe'nin beklemediði bir zorluk vardýr: Bedeninin önceki sakini zihninden vazgeçmeyi reddeder.

Göçebe, Melanie'nin düþüncelerinin derinlerine inerek geri kalan insanlarýn nerde olduðunu öðrenmeye çalýþýr. Ama Melanie'nin zihninde tek görebildiði, sevdiði adamýn, hâlâ saklanan bir insan olan Jared'ýn hayalidir. Bedeninin arzularýna direnemeyen Göçebe, yakalamak zorunda olduðu bu adama karþý özlem duymaya baþlar. Dýþ güçler, Göçebe ve Melanie'yi, aslýnda istemeseler de, ortak bir hedefte birleþtirir ve birlikte sevdikleri adamý bulmak için tehlikeli ve sonu belli olmayan bir macera için yola koyulurlar.

Zamanýmýzýn en çok ilgi uyandýran yazarlarýndan biri olan Stephenie Meyer, aþkýn direnci ve insan olmanýn asýl anlamýný anlatan, unutulmaz ve heyecan dolu bir romanla yine sizlerle beraber.







SKU75243.jpgBütün Dünya Bir Türk Romanýný Konuþuyor


Genç Türk Romancý Serdar Özkan'ýn ilk romaný Kayýp Gül bugüne kadar 29 dile çevrildi, 40'tan fazla ülkede basýldý. Kanada'dan Japonya'ya, Brezilya'dan Endonezya'ya, dünyanýn dört bir yanýnda okurlarýn büyük ilgi ve beðenisini kazanan Kayýp Gül, birçok ülkede haftalarca bestseller listelerinde yer aldý.
Tüm zamanlarýn en çok okunan ve sevilen kitaplarýndan St. Exupéry'nin Küçük Prens'i, Richard Bach'ýn Martý'sý, Hesse'nin Siddarta'sý ve Paulo Coelho'nun Simyacý'sýna denk tutulan Kayýp Gül, özgün bir 'kendini keþfetme' romaný.
Deðiþik kültür ve felsefeleri günümüzün modern yaþantýsýyla iç içe sunan Kayýp Gül, Doðu'yla Batý arasýnda bir köprü eser niteliðinde. Sanki bu yönüyle, hem tarihsel hem de coðrafi anlamda Doðu ile Batý arasýnda bir köprü olan kültürümüzün çaðdaþ edebiyata akseden bir yansýmasý.
Kayýp Gül'ün kahramaný Diana'nýn peþine takýlan okur, baþta Türk kültürüne olmak üzere, Yunan mitolojisinden Yunus Emre'ye; William Blake'ten Sokrates'e; doðu mistisizminden Küçük Prens'e; Meryem Ana'dan Nasrettin Hoca'ya; modern yaþantýdan metafiziðe; gerçek dünyadan düþlerin dünyasýna ve San Francisco'dan Ýstanbul'a uzanan bir yolculuða çýkýyor.
Eserlerinde doðu ve batý motiflerine eþit derecede yer veren Serdar Özkan bir röportaj sýrasýnda kendisine yöneltilen, 'Siz, batý hakkýnda yazan doðulu bir yazar mýsýnýz, yoksa doðu hakkýnda yazan batýlý bir yazar mýsýnýz?' sorusuna 'Ben bir insaným' diye cevap verecek kadar insanýn evrenselliðini ve birleþtiðimiz noktalarý ön plana çýkaran bir yazar.
Kayýp Gül, evrensel mesajlarý ve kültürleri buluþturan, Doðuyla-Batýyý birleþtiren yönüyle, özellikle kültür çatýþmalarýnýn giderek arttýðý dünyamýzda ümit veren bir eser. Kanada televizyonunda, Kayýp Gül'ün hayatýnda okuduðu en güzel öykülerden biri olduðunu belirten kitap eleþtirmeni Christine Michaud, Kayýp Gül'ün bu yönüne özellikle dikkat çekiyor. Kayýp Gül için 'Bu kitabýn bizi birleþtirmeye gücü var,' diyen Michaud, kitaptaki öykünün her
insana hitap ettiðini söylüyor.
Serdar Özkan romanlarýnda, farklýlýklarýmýzdan çok ortak yönlerimize vurgu yapýyor. Yazar, degiþik kültürlerden gelen insanlarýn farklýlýklarýný kabul etmekle birlikte, yine de insan olarak benzerliklerimizin daha önemli olduðunu savunuyor. Üniversite eðitimi için gittiði Amerika'da dört sene yaþayan Özkan, bu düþüncelerinin orada, tamamen farklý bir kültürde yaþarken þekillendiðini söylüyor. Zaten Kayýp Gül de ikiz kýz kardeþini aramak üzere
Ýstanbul'a gelen Amerikalý Diana'nýn öyküsünü anlatýyor.
Kayýp Gül ayný zamanda, baþkalarýnýn beðenisini ve takdirini kazanmak uðruna düþlerinden ve kendinden ödün veren genç bir kýzýn öyküsü. 'Baþkalarý benim hakkýmda ne düþünür?' kaygýsýyla hayallerini ve 'kendi olmayý' terk eden ve bu yüzden sonunda dibe vuran Diana'nýn kendini geri kazanma savaþýnýn öyküsü. Bu savaþýnda ona St.Exupéry'nin Küçük Prens'i, Küçük Prens'in gülü ve Ýstanbul'un gülleri eþlik ediyor.


Kitaptan alýntýlar:

Pervane - Karanlýða isyan

Salonda uçuþan pervaneden geriye yalnýzca, ince bir yanýk kokusuyla tavana ýþýk veren lambanýn üstünde belli belirsiz tüten bir duman kalmýþtý. Diana, kývrýla kývrýla yükselen dumana bakarken, pervanenin kendini neden ateþe attýðýný düþünüyordu.

Karanlýktan aydýnlýða kaçmasýný emreden bir içgüdüye kulak vermiþ olmalýydý. Iþýða doðru telaþla kanat çýrpmasý, onu çepeçevre kuþatan loþluða bir isyandý sanki. Belirsizliðe isyandý. Iþýkta eriyip gitmeyi, bir ömür boyu karanlýkta uçmaya tercih etmiþti o.



Meryem Gülü - Kuru gurur


Hatýrlýyor musun, güneþli günlerde sana akýn akýn koþanlar güz gelince bir bir terk etmeye baþlýyorlardý seni. Kýþ iyice bastýrýnca da hiç kimseyi bulamýyordun yanýnda. Gururun seni yalnýz býrakýyordu ve o kuru gururun yüzünden aðlayamýyordun bile. Bahardaki övgüler seni ne kadar yükseltmiþse, sonbahardaki düþüþün de o denli yüksekten oluyordu. Havanýn deðiþmesi yerle bir ediveriyordu seni.

Üzgünüm dostum ama, sana tutkuyla baðlananlar bir gün seni terk edecekler. Çünkü onlar sana deðil, kendi tutkularýna tapýyorlar yalnýzca. Ve bir gün gelecek, o tutkularý baþka bir tanrýça bulacak. Senden daha güzel, daha güçlü, daha yüce bir tanrýça! Ýþte o zaman sen unutulacaksýn. Kendini onlarýn övgüleriyle var ettiðin için de, unutulduðun zaman yok olup gideceksin.

susacak var.jpg "Bir aþk, bir adamýn bakýþlarýnda nasýl sizin olabilir? Siz ki küçük bir kýz çocuðusunuz; o aþký almaya cesareti nereden bulursunuz? Diyelim ki, cesaretsizliðinizin nazýyla, siz ellerinizi açmadan adam aþký avuçlarýnýza býraktý (içinde gözleriyle birlikte). Siz nasýl taþýyabilirsiniz adama olduðu kadar aþka da çocuk kalýrken?

Ve bir yazar aþk yazmýþsa sayfalara, kelimeleri daha mý anlaþýlýr okunur? Siz henüz adým atmadýðýnýz halde görünen ufkunun çetrefilliðinde, yollarý daha mý hýzlý yürünür, gidilir? Ayrýlýkla baþlayan bir þarkýnýn nakarata geldikçe vuslata ters ilerleyen sözlerinde, müziði daha mý kavuþulacakmýþ gibi dinlenir?...

Adam kaybetmediðini bulmuþ olmanýn sevinciyle aþka bürünüp çocuklaþýrken, siz nasýl büyürsünüz suskunluðunuzla? Gözlerinizde daðlarýn koyuluðu, neyi görmekten korkmazsýnýz? Adam bilirken içinizi ve yine de dilinize yabancý rolünü oynamaya çalýþýrken, siz neden sessizliðinizin inadýnda bir "haklý" suretiyle "suçlu" repliði söylersiniz: 'Susacak Var!' "

UYANMA KÜÇÜK KIZ

Uyanma küçük kýz! Uyanma ve görme kahramanýn olamayýþýmý!

Aðlamaklý bir uykunun koynundasýn. Düþten düþe düþerken nöbetleþe bir çýðlýk gibi irkiliyor bedenin. Bedenin titredikçe adým duyuluyor dudaklarýnýn arasýndan. Sýzýlanýr gibi, yankýlanýr gibi... Adým gibi eminim ki, düþlerinde bile kalabalýklarýn içinde kaybolmuþ ruhunu bulamayan iz bilmez bir kahramaný oynuyorum. Adým gibi eminim ki, düþlerinde bile seni korkularýndan koruyamayacak kadar korkak bir kahramaný oynuyorum. Adým gibi eminim ki, düþlerinde bile kahramanýn olmayý beceremiyorum.

Uyanma küçük kýz uyanma ve görme!

Piþman deðilim ama keþke soran gözlerine konuþmak yerine "susacak var" diye bakabilseydim. "Susacak var" diyebilseydim. Geç bir itiraf her þey. Geç gelen gerçek incitti içini. Ýçin için aðlamalara ittim seni. Kendi ellerimle, kendi sesimle... Yersiz susuþlarýmdý seni itaatsiz konuþmalara boðan. Zamansýz sessizliðimdi seni haykýrýþlara þahlandýran.

Þimdi uyanma küçük kýz! Uyanma ve görme çaresiz kahramanlýðýmý!

Adým düþmüyor dudaklarýndan. Adým dökülüyor yalvaran sesinle kulaklarýma. Oysa isyandasýn. Bir uyansan, meydan okuyacaksýn varlýðýma. Gözyaþlarýn süzülüyor saçlarýna doðru. Her bir damla daðlýyor beni. Bin parçaya ayrýlmýþ bedenimin tek bir parçasý bile dokunamýyor sana. Öyle uzaðýndayým ki... Ama biliyorum; beni büyütüyorsun düþlerinde.

Uyanma küçük kýz! Uyanma ve daha da büyüt çocukluðunu unutmuþ ruhumu.

Yazmýþtým ya "yaþadýðýný kanýtladýðýn için teþekkür ederim" diye, hiçbir þeyle ödenmez bir varoluþtu gülüþün. Kaç teþekkür az gelir bilsen ya da kaç bakýþ. Ölmüþ bir kalemi dirilttiðini bilmedin ve görmedin hiç. Gereksiz bir suskunlukla gizledim bendeki senin gerçeðini. Kahramanýn deðildim, kahramanýmdýn benim. Bilemedik rollerimizi. Belki de bu yüzden hep þaþýrdýk repliklerimizi. Hep dil sürçmelerinde kaybettik aslýmýzý.

Uyanma küçük kýz! Uyanma ve görme yok oluþumu.

Beni eski bir yarayla aldattýðýn gün anladým aslýnda seni ne kadar da çok sevdiðimi. "Sevmeseydim gitmezdim" dediðimde ne çok istedim seni sevmemeyi ve yanýnda daha çok kalmayý. Kahramanýna yenilen bir yazardým ve gitmeseydim hiç yazamazdým. Ve gitmeseydim hiç yazamazdýn!

Uyanma küçük kýz! Uyanma ve dinlensin kahramanýmýn küçük ve yorgun bedeni.
Seni öyle seviyorum ki...

not: Kahraman Tazeoðlu'nun "susacak var" adlý son romanýndan...

Güzel bir alýntý kelebek.

''Dünyadaki tüm cesur korkaklarýn, yeni savunma mekanizmasý mý acaba '' diye düþündürecek kadar iyi.

öhöm öhöm göremeyenler için john berger'dan geliyor "görme biçimleri"..




ne güzel kitaptýr bu

__________________
..trying hard to look like gary cooper..

Mevlana ve Þems'in arasýndaki ilahi aþk'ý bazen anladýðýmý,bazen de anlayamadýðýmý düþünüyorum. Ýnsanýn baþka birinde kendini bulmasý, bu çok anlaþýlýr bir þey. Baþkasýnda Allah'ý bulmasý, bu da olasý. Fakat baþkasýnda "Allah aþký" ile yanmak! Bunu anlayabilmek daha zor... Okudukça bazý þeyleri daha iyi anlayabiliyoruz, fakat ne kadarý doðru onu bilmiyoruz.
Bu kitabý henüz okumadým ama ilgimi çekti paylaþmak istedim....





"Ahmet Ümit'ýn son romaný, Bab-ý Esrar...Yaþamý, aþký ve inancý yeniden düþünmek için… Yedi yüz yýldýr çözülemeyen sýr; Þems-i Tebrizi cinayeti...

Yedi yüz yýldýr süren bir sevda; Þems-i Tebrizi ile Mevlânâ

Bab-ý Esrar sadece bir gerilim romaný deðil, ayný zamanda bir sýrlar kitabý. Fantastik öðeleri kullanarak çok katmanlý bir dil yaratan Ahmet Ümit bu yapýtýnda Mevlevilik temelinde din ve inanç üzerine ilginç sorular soruyor. Din ile aþk arasýnda, inanç ile sevda arasýndaki iliþkiyi bambaþka bir açýdan gözlerimizin önüne seriyor.

Dünyayý, yaþamý, inancý ve aþký, yeniden düþünmemiz, yeniden araþtýrmamýz, yeniden okumamýz için...

Ey sýrrý araþtýran kiþi !
Can var can içinde, kalbine inde ara
Sen kendi özünü kendinde ara
Ey sýrrý araþtýran kiþi, her yerde ara
Lakin o deðil dýþarýda, kendi içinde ara...

__________________
Her Hakkým Saklýdýr®™
█║▌│█│║▌║││█║▌║▌║
³³°¹³²¹³ °¹²

kýz.jpg
1827 yýlýnda Almanya'nýn Brandenburg kentinde Karl adýnda bir çocuk dünyaya

gelir. Babasý müzik öðretmeni olan Karl, aile içinde baþ gösteren

huzursuzluklardan dolayý bir Fransýz yetimhanesine gönderilir. Daha sonra

gemilerde miço olarak çalýþýr. Hamburg'tan kalkan bir gemiyle Ýstanbul'a

giderken henüz 12 yaþýndadýr.




Gemi Ýstanbul'a geldiðinde denize atlayan Karl, Kýz Kulesi'ne yüzerek

kaçar. Kendisini kurtaran Kýz Kulesi'nin bekçisine gemiye geri dönmek


istemediðini söyler. Ýki ülke arasýnda küçük bir politik sorun yaþanýr. Ama

Osmanlý sadrazamý Ali Paþa sorunu çözer ve Karl'ý korumasýna alýr. Karl

Mehmet Ali adýný alýr. Mehmet Ali, Kýrým, Bosna ve Karadað savaþlarýndan


sonra 2. Abdülhamit döneminde paþa unvanýný alýr.

Mehmet Ali Paþa, 1878 yýlýnda imzalanan Berlin Antlaþmasý'nda Osmanlý'yý

temsil eden üç kiþiden biri olur. Almanca, Fransýzca, Yunanca, Farsça ve

Arapça dillerinde þiirler yazan Mehmet Ali Paþa'nýn dört kýzý olur.

Paþa'nýn Leyla adýndaki kýzýnýn da bir kýzý olur; Celile.


Celile bir erkek çocuk doðurur: Þair Nâzým Hikmet! Görüldüðü gibi Karl'dan

Nazým'a uzanan hikâyenin gösterdiði gibi, Kýz Kulesi'nin her zaman

hikâyeleri vardýr. Eðer Kýz Kulesi Karl'ý kurtarmasaydý, Nazým olmayacaktý.



Sunay AKIN

kýz.jpg
Ýstanbul'un iki mucize simgesi Kýz Kulesi ile Galata Kulesi'nin yüzyýllardýr süren aþklarýna inanmaz mýsýnýz yoksa? Hiç mi duymadýnýz onlarýn imkansýz aþklarýný? Ýki ayrý uçta. Birbirlerini bilirler ve görürler. Varolduklarý yerler farklýdýr.Karþýdan karþýya sevdalanmak yok mu? Hele iþin ucunda bir de kavuþamamak varsa. Zaten asýl aþk kavuþamamak deðil midir? Karþýdan karþýya bakýp, kimi zaman aþktan yanýp tutuþan,kimi zaman sadece kendilerine deðil,baþkalarýna da zindan olan iki tarihi mekan.

Masmavi denizin ortasýnda yapayalnýz salýrken, gizemli hikayeleri ile kimi zaman iki sevgilinin buluþma yeri olmuþ, lakin o sevgililerin ölümü ile son bulmuþ bir öykünün; kimi zaman lanetlenmiþ bir babanýn kýzýný korumak için uygun gördüðü bir korunak olmuþ, ancak bir yýlanýn sepette gelip kýzýn canýný almasýna mekan olmuþ bir acýlar merkezidir Kýz Kulesi. Hakkýnda anlatýlan efsanelerin sonu hep hüzünle bitmektedir.

Þahit olduðu okadar çok aþk vardýr ki .Kendisi ise denizin ortasýnda tek baþýna kalmýþtýr. Bir gün neredeyse kendi inþasýndan 1300 yýl sonra,Cenovalýlar inþaatýný bitirip de külahýný takýnca,Ýstanbul'un siluetinde dimdik yükselen,yakýþýklý bir kule görür. Yüzyýllardýr beklediði sevgilisi olacaktýr bu kule. Hangi kule mi? Galata Kulesi tabii ki!
galata.jpg
Cenovalý'lar Ýstanbul'a geldiklerinde surlarýnýn baþkulesi olarak kurarlar Galata Kulesi'ni. Býçkýn,yaðýz bir delikanlý gibidir. En son tepesine külahý da takýlýnca olanca görkemiyle okadar yakýþýklý olmuþtu ki herkes etrafýnda pervanedir. Ýnþaatý yükselirken görmüþtür uzaktan Kýz Kulesi'ni. Yapayalnýz denizin ortasýnda bir hüzünler abidesi gibiydir Kýz Kulesi. Galata Kulesi görürgörmez aþýk olur bu kýza. Lakin Kýz Kulesi hem çok ulaþýlmazdýr, hem de yaþý kendinden çok büyüktür. Acaba bilse ona sevdalandýðýný karþýlýk verir mi? Ne yapacaðýný bilemez. Çaresizdir.Tarih içinde kimi zaman aþkýndan yanar kavrulur. Kimiz zaman çaresizlikten yýkýlýr durur. Her seferinde söndürdüler yangýnýný. Tekrar tekrar inþa ederler. Her yükseliþinde bir daha görür Kýz Kulesi'ni, bir daha aþýk olur hiç býkýp usanmadan. Kýz Kulesi de aslýnda ona nasýl aþýk,nasýl sevdalýdýr. Yangýnlar çýktýkça,alevleri gördükçe uzaktan, taþýmak ister denizin sularýný ateþini dindirmek için lakin mümkün deðildir. Ýkisinin de eli ayaðý baðlýdýr. Uzaktan uzaða bir sevda bu. Kimsenin kimseye faydasý yok. Olduklarý yerde aþklarýndan yanarlar da yanarlar.
Hezarfen Ahmed Çelebi'nin 17. yy'da Galata Kulesi'nden atlayarak Üsküdar'a uçmasý... Bundan büyük iþaret olabilir mi? Kýz Kulesine gönderdiði bir haber kuþuydu o. Sizce, tarihte ilk uçan insanýn Galata Kulesi'nden Kýz Kulesi'ne doðru yönelmesi ve o kadar çok gideceði yer varken yakýnýna, Üsküdar'a gelmesi tesadüf müdür?

Hayýr, bence de tesadüf deðildi. Mucizeydi belki de. Rüzgâra göre uçtu belki, ama rüzgârýn yönü de onlarýn mucizesiydi bana göre. Bence dünyada bu kadar önemli olan bir þey, yani bir insanýn uçmasý çok þeye iþaret ve sebeptir; kainâtta öyle bir düzen var, düþünürseniz. Ýþte Galata Kulesi'nin aþký daha iyi anlatýlabilir miydi? 'Uçup sana gelmek isterdim, aþkým bir insaný uçuracak kadar kuvvetli' demekti Hezarfen'in uçmasý.
hazer.jpg
Sonunda artýk canýna tak eder Galata Kulesi'nin. Mutlaka bir haber göndermeli ve aþkýný anlatmalýdýr Kýz Kulesi'ne. Karar verir. 17.yüzyýla geldik artýk diye düþünür. Ýçinde en güzel sevgi sözcüklerini barýndýran bir mektup yazar sevgilisine. Hazarfen Ahmet Çelebi'den rica eder. Hazarfen Ahmet Çelebi alýr mektubu ve Galata Kulesi'den býrakýr kendini Kýz Kulesi'ne doðru. Ama okadar aðýr gelir ki mektuptaki aþk sözcükleri, dayanamaz Kýz Kulesi'ne kadar . Aþk mektubu ulaþamaz varmak istediði yere maalesef. Lakin Kýz Kulesi anlar durumu. Akýllýdýr. Neler görmüþ geçirmiþtir. Hazarfen Ahmet Çelebi'nin Galata Kulesi'nden uçmasý, memlekette hiç görülmemiþ bir þeydir. Bir insaný uçuran tabi ki aþktýr baþka ne olabilir? Bu arabuluculuk Hazerfen Ahmet Çelebi için iyi olmayacaktýr. Padiþah duyar bu durumu ve çok kýzar. Cezayir'e sürer. Hazarfen Ahmet Çelebi aþýklara inanmanýn bedelini öder ve 31 yaþýnda Cezayir de ölür.



O günden sonra Galata Kulesi hem esirlere hem de kendine zindan olacaktýr. Kýz Kulesi de hem bazý devlet adamlarýnýn hem de kendinin zindaný olacaktýr. Kaderleri birdir artýk. Usanmazlar bu durumdan. Onlar halen günümüzde bile birbirlerini karþýdan karþýya aþkla sevmeye devam ederler.



Zamanýmýzda haklarýnda yazýlan en esprili þiir Bedri Rahmi Eyüpoðlu'na aittir. Ýstanbul Destaný adlý þiirinde þöyle der:

Ýstanbul deyince aklýma kuleler gelir

Ne zaman birinin resmini yapsam öteki kýskanýr

Ama þu Kýz Kulesinin aklý olsa Galata kulesine varýr

Bir sürü çocuklarý olur

Galata Kulesi'nin laneti meþhur þairimiz Ümit Yaþar Oðuzcan'a da deðer. Oðlu Vedat Galata Kulesi'nden kendini atar ve intihar eder. Yýl 1973...

"...Bir adam düþtü Galata Kulesinden, Bu adam benim oðlumdu" der ve "Uyan oðlum, uyan Vedat" diyerek acýsýný dindirmeye çalýþýr.

10.000 YILDIR SAKLIYDI. SONSUZA KADAR DA ÖYLE KALMALIYDI… YARATILIŞIN EN BÜYÜK SIRRI ORTAYA ÇIKIYOR! CENNET BULUNDU: GÖBEKLİ TEPE

Türkiye''''nin doğusunda, Urfa''''da, arkeologlar dünyanın en eski tapınağını keşfediyor. Gazeteci Rob Luttrell kazı alanına haber için gittiğinde, buranın Mezopotamya''''nın ilk yerleşik halklarından olan ve Melek Tavus''''a inanan Yezidiler tarafından 10.000 yıl önce toprak altına gömüldüğünü öğreniyor.

Tom Knox, İrlanda''''nın kale harabelerinden Türkiye''''nin güneydoğusuna, Göbekli Tepe''''ye uzanan bu kitabında tarihi gerçekler, bilimsel çalışmalar ve dinsel gizemleri o kadar incelikle bir araya getiriyor ki, kitabı elinizden bırakmanız imkânsız hale geliyor.




Çeviri: Ali Cevat Akkoyunlu
Metalgezegen.com - Jean-Christophe Grangé - LeyLekLerin Uçuşu Türkçe (Orijinal Dili: Fransızca)
358 s. -- 3. Hamur -- Ciltsiz -- 14 x 23 cm
İstanbul, Mayıs 2002
ISBN: 9789759914349
358 s., 1. Basım; Mayıs 2002, 2. Basım

"Kızıl Nehirler ve Taş Meclisi'ni okudum. İnanıyorumki biz polisiye roman yazarları çok sağlam, sıkı, sarkmayan, soluk soluğa okunan bir kurguyla, edebiyatın temel işlevi olan insan benliğine yolculuğu gerçekleştirebiliriz."
- Ahmet Ümit-

"Yeni bir Stephen King, Soluk soluğa bir tempo, dozu hiç azalmayan bir gerilim, gerçeküstü şiddet sahneleri. Grange inanılmaz bir ustalık sergiliyor."
- VSD, Fransa-
(Arka Kapak)

Göçmen kuşlardır leylekler. Her bahar Avrupa'ya gelir, yaz sonunda tekrar Afrika'ya doğru yola çıkarlar. Ama bu yıl geri dönmeyecekler.. Louis Antioche'un kayıp leyleklerin sırrını çözmek için çıktığı yolculuk kısa sürede kabusa dönüşür. Parçalanmış cesetler, nereden çıktığı belli olmayan katiller... Arayışı onu, Bulgaristan'daki Çingene mahallerinden işgal altındaki toprakların güneşte kavrulan kibutzlarına, Orta Afrika Cumhuriyeti'nin balta girmemiş ormanlarından Kalküta'nın araka sokaklarına kadar götürecektir. Hatta cehenneme kadar...

Sınır tanımayan bir hayal gücü, kusursuz bir kurgu, tüyler ürpertici şiddet sahneleri, nefes nefese bir gerilim. Jean-Christophe Grange'yi bu tarzın zirvesine çıkaran, Kızıl Nehirler'i dünya çapında bir başarıya ulaştıran bu nitelikler, Leyleklerin Uçuşu'nda da var.
Korkutucu bir yolculuk, şaşırtıcı bir kitap






Kovulmuş bir meleğe âşık olmak...

"Bütün sınıf arkadaşlarımın isimlerini biliyordum... Biri hariç. Yeni öğrenci... Arkamdaki sırada, serinkanlı siyah gözleri karşıya sabitlenmiş bir hâlde kaykılmış oturuyordu...

Siyah gözleri beni âdeta delip geçiyordu. Dudaklarının kenarları yukarı doğru kıvrıldı. Kalbim bir an tekler gibi oldu ve o bir anlık duraksamada, kasvetli bir karanlık duygusunun bir gölge gibi üzerime örtüldüğünü hissettim. Bu duygunun kaybolması sadece bir an sürdü, ama ben hâlâ ona bakıyordum. Gülümsemesi dostça değildi, bela kelimesini heceleyen bir gülümsemeydi. Ve vaat doluydu."

Arka Kapak

41 ülkede rekor satış yapan kitaplarının başarısını göremeden 50 yaşında hayata veda eden İsveçli gazeteci Stieg Larsson'un zihne kazınacak sahneler, çarpıcı ve canlı karakterler, okurları adeta yerlerine çivileyecek sürükleyici bir kurgu ile her sayfasını ağır ağır ve dokuyarak yazdığı Millennium serisinin ilk kitabı Ejderha Dövmeli Kız'ı okuduktan sonra, Gefle Dagblad gibi 'bundan daha iyisi yapılamaz' diyebilirsiniz. Ama bu erken bir karar olabilir. Son sözü söylemeden ikincisini beklemenizi tavsiye ederiz.

"Olağanüstü… Okuyucular kitabı okurken yerlerinden bile kıpırdayamayacak."
-SUNDAY TIMES

"Bu kitabı okumaya başladı- ğınızda, ilk adımı hiç atmamış olmayı dileyeceksiniz. Çevreniz kararacak ve kendinizi öykünün içinde bulacaksınız…"
-BILD AM SONNTAG

"Bu kitap kendisi için söylenen her bir övgü sözcüğünü hak ediyor… Üçlemenin geri kalan iki kitabı bunun yarısı kadar bile iyi olsa, Larsson bize müthiş bir miras bırakmış olacak."
-SHARON WHEELER

"Larsson'un bu kitabı saatli bir bomba gibi..."
-BOB CORNWELL

"Hipnotize edici."
-USA TODAY

"Tam bir dinamit."
-LIZ SMITH

"Çılgınca… Müthiş bir gerilim."
-THE WASHINGTON POST

"Büyük bir açlıkla okunacaktır…"
-OBSERVER
"Larsson'un kitapları hayatımız için bir tehlike oluşturuyor. Parklar okuyucularla tıka basa dolacak, çalışma dünyası altüst olacaktır. Bütün bunların nedeni hiç kimsenin kitabı elinden bırakamamasıdır."
-BAMS



Arka Kapak

"İlkinden daha etkileyici ve daha şaşırtıcı… Bu roman okurları esir edecek."
-SUNDAY TIMES

"Eğer hâlâ Ejderha Dövmeli Kız'ı okumadıysanız, bu övgüyü okumayı bırakın ve bir tane alıp okumaya başlayın…
Eğer Ejderha Dövmeli Kız'ı okumayı bitirdiyseniz, o zaman hiçbir şey ikincisini almaktan sizi alıkoyamaz."
-ERICA MARCUS

"Ateşle Oynayan Kız az bulunan bir şey… serinin ilk kitabından daha iyi olan bir roman…"
-LOUISE FRANCE, OBSERVER

"Etkileyici, bu kitap için sabahlamaya değer."
-ENTERTAINMENT WEEKLY

"Etkileyici bir iş… Tırnak yedirten bir cinayet ve sırlar."
-PEOPLE

"Bu kitabı bitirene kadar uyumayı unutacaksınız."
-DALLAS MORNING NEWS

"Zekice… Beni esir etti ve gözümü kırpmadan okudum."
-ALAN CHEUSE, SAN FRANCISCO CHRONICLE

"Kurgunun ölümsüzlüğüne hoş geldin, Lisbeth Salander!"
-MARIO VARGAS LLOSA, EL PAlS

"Dünyanın en başarılı suç romanı yazarı olarak memnuniyetle Larsson'u gösterebilirim." -SLATE









Arka Kapak

"Sizi uyarıyoruz: Millennium üçlemesi kesinlikle bağımlılık yapıcı."
-The Guardian

"Dönüp tekrar tekrar okumak istiyorsunuz. Millennium üçlemesi bu milenyumun en iyi üçlemesi." -John Timpane, Philadelphia Inquirer

"Stieg Larsson'u okumak, sert bir kahve gibi sizi canlandırır… Kitaplar sıra dışı bir şekilde aksiyon dolu ve düpedüz bağımlılık yaratıcı. Larsson son derece zeki bir aktivist ve feminist olmanın yanı sıra Tanrı vergisi bir aksiyon yazarlığı yeteneğine de sahip…"
-David Kamp, New York Times

"Kasırga gücünde bir roman. Alexandre Dumas'ın Üç Silahşörler'ini veya Charles Dickens'ın romanlarını aynı hararetli heyecanla okumuştum. Olağandışı… Hiç gocunmadan söylüyorum: Muhteşem."
- Mario Vargas Llosa, El Pais

"Larsson üstün bir yazar. Kurgunun birçok katmanını sıkıca bir ipe bağlıyor ve sayfa sayfa okuyucuyu sürüklüyor. Kitabın sonu, böyle bir seride isteyebileceğiniz her şeyi size veriyor."
-Leonard Zeskind, Kansas City Star

"Her yeni nesil Salander ve Blomkvist'i bir gün okuyacak ve onların dünyasına kapılacak."
-Sarah Weinman, BN.com

"Şu anda yaşadığımız hayatı yüzlerce ve yüzlerce heyecanlı sayfada yeniden keşfetmek isteyen kimse bu üçlemeyi kaçırmasın. Son kitabın muhteşem bir kurgusu var. Kitap, çağdaş edebiyatın en mükemmel sonlarından birine doğru ilerledikçe kitap hiç bitmesin istedim."
-Alan Cheuse, Chicago Tribune

"Kalbinizi durduracak sahnelerde polisiye edebiyatın en unutulmaz karakterleriyle tanışmaya hazırlanın. Bu kitap Larsson'un ismini edebiyatın en orijinal ve tutkulu seslerinden biri olarak tarihe kazıyor."
-Ellen Shapiro, People

"Millennium serisi dünya çapında benzersiz bir yayıncılık mucizesi."
-Kate Mosse

"Hayranlarını hayal kırıklığına uğratmayacak; bu kitabı da gecenin ilerleyen saatlerine dek okuyacaksınız. … İsveçli bir bilgisayar manyağının bizi soluksuz bırakabileceğini kim düşünebilirdi ki?" -Daily Express

"Olağanüstü… Okuyucular kitabı okurken yerlerinden bile kıpırdayamayacak. "
-Sunday Times

Foruma bakarken konu başlığını görüp yazmak istedim ve üye oldum:)Açıkçası konunun populeritesi beni şaşırtmadı..Bir çoğunuz duymuştur veyahut okumuştur Küçük Prensi ama okumamış olanlar için alıntı yapacağım.Zira bana göre okunması gereken bir hikaye kitabı hem de her yaşta..İnternette de kitap olarak mevcuttur..1 saat bile sürmüyor kitabı bitirmek..

Antoine de Saint-Exupéry "Küçük Prens"

XXI.

İşte tilki o zaman ortaya çıktı.
- "Günaydın," dedi küçük prense.
- "Günaydın," dedi küçük prens nazikçe ama kimseyi görememişti.
- "Buradayım," dedi tilki. "Elma ağacının altında."
- "Kimsiniz" dedi küçük prens.Sonra da, "çok güzel görünüyorsunuz" diye ekledi.
- "Tilkiyim ben," dedi tilki.
- "Benimle oynar mısın?" dedi küçük prens. "Cok mutsuzum."
- "Hayır," dedi tilki. "Oynayamam; evcil değilim ben."
- "Öyle mi? Bağışla beni," dedi küçük prens. Ama bir süre düşündükten sonra, "Evcil ne demek?" diye sordu.
- "Sen buralı değilsin," dedi tilki. "Ne arıyorsun buralarda?"
- "Insanları arıyorum," dedi küçük prens. "Evcil ne demek?"
- "Insanları mı arıyorsun? Silahlari var ve avlıyorlar. Cok can sıkıcı.Ayrıca tavuk yetiştiriyorlar.Tek konuları bunlar. Tavuk mu arıyorsun?"
- "Hayır," dedi küçük prens. "Arkadas arıyorum. Evcil ne demek?"
- "Genellikle ihmal edilen bir iş," dedi tilki. "Bağlar kurmak anlamına geliyor."
- "Bağlar kurmak mı?" Tilki :
- "Yani," dedi. "Örneğin sen benim icin hala yüz bin öteki çocuk gibi herhangi bir çocuksun. Benim icin gerekli de değilsin. Senin icin de aynı şey. Ben de senin için yüz bin öteki tilkiden hiç farkı olmayan bir tilkiyim. Ama beni evcilleştirirsen birbirimiz için gerekli oluruz o zaman. Benim için sen dünyadaki herkesten farklı birisi olursun. Ben de senin için eşsiz, benzersiz olurum…" Küçük prens,
- "Anlıyorum galiba," dedi. "Bir çiçek var…Galiba o beni evcillestirdi…"
- "Olabilir," dedi tilki. "Dünyada böyle şeyler hep olur."
- "Ama hayır, o Dünya'da değil," dedi küçük prens.Tilki şaşırmıştı. Merakla,
- "Başka bir gezegende mi?" diye sordu.
- "Evet."
- "Orada avcılar var mı?"
- "Yok."
- "Aman ne hoş! Peki tavuklar?"
- "Hayır, tavuklar da yok."
- "Hiçbir şey mükemmel olamıyor," diyerek içini çekti tilki.
Birden aklına bir fikir geldi.
- "Benim yaşamım çok tekdüze," diye anlatmaya başladı."Ben tavukları avlıyorum; insanlar da beni.Bütün tavuklar birbirine benziyor, bütün insanlar da… Bu yüzden çok sıkılıyorum. Ama beni evcilleştirirsen yaşamıma güneş doğmuş gibi olacak. Duydugum bir ayak sesinin ötekilerden farklı olduğunu bileceğim.Öteki ayak sesleri beni köşe bucak kaçırırken seninkiler tıpkı bir müzik sesi gibi beni cağıracak, sığınağımdan çıkaracak. Hem bak,şu buğday tarlalarını görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buğday benim hiçbir işime yaramaz. Buğday tarlalarının da hiçbir anlamı yoktur benim icin. Bu da çok üzücü.Ama senin saçların altın sarısı.Beni evcilleştirdiğini bir düşü! Buğday da altın sarısı. Buğday bana hep seni hatırlatacak. Ve ben buğday tarlalarında esen rüzgarın sesini de seveceğim…" Tilki uzun süre küçük prense baktı. Sonra da,
- "Lütfen.. Evcilleştir beni!" dedi.
- "Çok isterim," dedi küçük prens. "Ama burada çok kalmayacağım. Bulmam gereken yeni dostlar ve anlamam gereken çok şey var."
- "Insan ancak evcilleştirirse anlar," dedi tilki. "Insanların artık anlamaya zamanları yok. Dükkanlardan her istediklerini satın alıyorlar.Ama dostluk satılan dükkan olmadığı için dostları yok artik.Eğer dost istiyorsan beni evcilleştir."
- "Seni evcilleştirmek için ne yapmalıyım?" diye sordu küçük prens.
- "Cok sabırlı olmalısın," dedi tilki. "önce karşıma, şöyle uzağa çimenlerin üstüne oturacaksın. Gözümün ucuyla sana bakacağım, ama bir şey söylemeyeceksin.Sözler yanlış anlamaların kaynağıdır.Her gün biraz daha yakınıma oturacaksın…" Ertesi gün küçük prens yine geldi.
- "Aynı saatte gelmen daha iyi olur," dedi tilki."örneğin sen öğleden sonra dörtte geleceksen, ben saat üçte mutlu olmaya başlarım.Mutluluğum her dakika artar. Saat dörtte artık sevinçten ve meraktan deli gibi olurum. Ne kadar mutlu olduğumu görmüş olursun. Ama herhangi bir zamanda gelirsen yüreğim saat kaçta senin icin çarpacağını bilemez. Insanın belli alışkanlıkları olmalı…"
- "Alışkanlıkları mı?"
- "Evet.Bunlar coğunlukla ihmal edilir," dedi tilki."Alışkanlıklar bir günü öteki günlerden, bir saati öteki saatlerden farklı kılan şeylerdir.Örneğin benim avcımın bir alışkanlığı vardır.Her perşembe koyun kızlarıyla dansa giderler.Bu nedenle perşembe günleri benim için güzel günlerdir. Üzüm bağlarına kadar sokulabilirim o günler.Ama avcılar herhangi bir günün herhangi bir saatinde gidiyor olsalardı hiç tatilim olmazdı."
Böylece küçük prens tilkiyi evcilleştirdi. Ayrılma zamanı geldiğinde tilki, "Ağlayacağım" dedi.
- "Benim bunda bir suçum yok," dedi küçük prens. "Seni üzmek istememiştim ama evcilleştirilmeyi sen istedin…"
- "Evet orası öyle," dedi tilki
- "Ama ağlayacağını söylüyorsun."
- "Evet, öyle," dedi tilki.
- "O halde evcilleştirilmek senin için pek iyi olmadı!"
- "Çok iyi oldu!" dedi tilki. "Buğdayların rengini düşün." Sonra da, "Gidip güllere bak şimdi," diye ekledi. "Kendi gülünün eşi benzeri olmadığını göreceksin.Sonra da gel vedalaşalı. Sana armağan olarak bir sır vereceğim." Küçük prens gidip güllere baktı.
- "Siz benim gülüme hiç benzemiyorsunuz," dedi. "Hatta hiçbir şeysiniz şu anda.Çünkü ne bir kimse sizi evcilleştirdi, ne de siz bir kimseyi.Ilk gördüğüm zamanki tilkim gibisiniz. O zaman yüz bin başka tilkiden herhangi biriydi. Ama şimdi dostum oldu ve benim icin eşi benzeri yok."
Güller çok utanmışlardı.
- "Çok güzelsiniz, ama boşsunuz benim için," diye sürdürdü sözlerini küçük prens. "Insan sizin için ölemez. Doğru, gelip geçici biri için benim çiçeğimin sizden hiçbir farkı yok. Ama o benim icin yüzlercenizden daha önemli;çünkü suladığım,cam bir fanusun altına koydugum, önüne siperlik yerleştirdiğim çiçek o.Çünkü tırtılları ben onun için öldürdüm. (Birkaç tanesini bıraktık, sonradan kelebek oldular.) Çünkü, yakındığı ya da övündüğü, ya da hiçbir şey söylemediği zamanlarda dinlediğim çiçeğim o benim. Çünkü o BENİM çiçeğim." Tilkinin yanına döndü sonra:
- "Hoşça kal," dedi.
-"Hoşça kal," dedi tilki. "Işte sana bir sır, cok basit birşey;Insan yalnız yüreğiyle doğruyu görebilir. Asıl görülmesi gerekeni gözler göremez".
- "Asıl görülmesi gerekeni gözler göremez," diye yineledi küçük prens; unutmamalıydı bunu.
- "Gülünü senin icin önemli kılan, onun icin harcamış olduğun zamandır."
- "Onun icin harcamış olduğum…" diye yineledi kücük prens.Unutmamalıydı bunu.
- "Insanlar unuttular bunu," dedi tilki. "Ama sen unutmamalısın.Evcilleştirdiğimiz şeylerden sorumlu oluruz. Sen gülünden sorumlusun…"
- "Ben gülümden sorumluyum," diye yineledi küçük prens.Bunu da unutmamalıydı…

Arka Kapak

Klonlama uzmaný Doktor Davis Moore’un on yedi yaþýndaki kýzý tecavüze uðrayýp acýmasýzca öldürülür. Olay hakkýnda soruþturma açýlýr; ancak bir sonuca varýlamaz. Aylar sonra Moore kýzýnýn eþyalarýný polisten geri alýr ve bunlarýn arasýnda kazayla unutulmuþ, içinde katilin DNA’sý bulunan küçük bir þiþeye rastlar. Ýþte o an Moore’un beynine korkunç bir düþünce saplanýr: Belki kýzýný deðil ama onu öldüren adamý klonlama olanaðýna sahiptir. Peki kýzýnýn katilinin gözlerinin içine bakmaya ne kadar dayanabilecektir?
Justin Finn, üç yaþýna bastýðýnda diðer çocuklardan farksýzdýr. Canlý, neþeli ve sevimli: Ondan zerre þüphe etmeyen anne ve babasýnýn gözündeyse masum bir bebek. Ne var ki yüzü, bir gün mükemmel bir genetik kopya olarak soðukkanlý bir katilinkine týpatýp benzeyecektir.
KLON küçük bir çocuðun bir gizemi çözmesi için dünyaya getiriliþinden yola çýkarak,kötülüðün kaynaðýný sorgulayan,kliþelerden uzak,dahice yazýlmýþ özgün bir roman. Kaldýrdýðýnýz her taþýn altýnda bir zeka parýltýsý göreceksiniz.

__________________

..I see the truths hidden in the darkness just like a cat,I smell your lies just like a wolf..

__________________

..I see the truths hidden in the darkness just like a cat,I smell your lies just like a wolf..

TAHRAN'IN DAMLARI

Ýran'ýn baþkenti Tahran'da, on yedi yaþýndaki Paþa 1973 yazýný en iyi arkadaþý Ahmed'le birlikte evinin damýnda geçirir. Gelecekleri üzerinde konuþur, hayat hakkýnda yakýcý sorular sorarlarken, býçak gibi keskin sýrlarla ve kabullenilmesi zor gerçeklerle yüzleþirler.Paþa'yý, Ýran'ýn devrime yaklaþýlan döneminde, Þah'ýn zalimliðiyle yankýlanan sokaklarda, çocukluktan yetiþkinliðe geçiþin, büyümenin sancýlarý beklemektedir. Þimdi damlar daha karanlýk, ama yýldýzlar daha parlaktýr.Etkileyici ve duygusal olarak güçlü olan bu romanda, Mahbod Seraji hepimizin ortak paylaþtýðý insani deneyimleri, yani gülümsemeleri, gözyaþlarýný, aþký, korkuyu ve her þeyden öte umudu zihinlere ustalýkla iþlerken, ayný zamanda eski Fars kültürünün içinde ateþlenen güzellik ve zalimliði gözler önüne seriyor."Tahran'ýn Damlarý birçok güzel hatýrayý gözyaþlarý ve sevimli gülümsemeler içinde harekete geçiriyor; damlarda yýldýzlý geceler; uzun, kayýp aþklar; Pehlevi rejiminin absürd aþýrýlýklarý ve adaletsizliði içinde yoðun ve tutku dolu bir öfke."
-Nahid Mozaffari-"Bu büyüleyici romanda, Mahbod Seraji zalim Þah'ýn son günlerinde yeþeren gizli bir aþkýn hikâyesine espri ve insanlýk katýyor. Ýran'daki devrimin arka planýnda, Paþa ve Zari'nin öyküsü en baskýcý zamanlarda bile gençler arasýnda alevlenen aþk ve umudun güzel bir iþareti. Seraji muhteþem bir yetenek."
-Sandra Dallas-
"Böylesi canlý ve etkileyici bir anlatýmla karþý karþýya kalmak ne büyük bir zevk. Bir þairin sesi ile, Seraji evrensel bir aþk, kayýp ve umudun öyküsünü anlatýyor. Her þeyden önemlisi iþte bu umut, son sayfa bittikten sonra bile kalacak. Tanrýya þükür Seraji gibi bir yazar var ve dünyalarýmýz ne kadar ayrý olursa olsun, yüreklerimizdeki insanlýk noktasýnda hepimizin bir olduðunu gösteriyor, Seraji."
-William Kent Krueger-





BEYAZ DÝÞ

1897 yýlýný içeren bu roman yerel renkleri yansýtan önemli bir eserdir. Kuzey Kanada faunasý, bazý yerli oymakla♥rýn yaþayýþlarý ve altýn, serüven peþinde koþan insanlarýn ka♥deri üzerine zengin gözlemler içermektedir. Yabani hayvanla yabani insanýn ortak serüvenini anlatan ve yýrtýcý bir hayvaný derinden kavrayan bir roman olmasý itibariyle çok önemlidir. Yabanýn, sevginin ve doðanýn hikâyesidir bu eser.

Baþlýca Kahramanlar:

Diþi Kurt: Bir kurtla köpeðin birleþmesinden doðmuþ olan diþi kurt, romanda tamamen yýrtýcýlýðý, hayvansal özel♥likleri ile çarpýcý bir þekilde anlatýlýr. Diðer kurtlar gibi yaþa♥mak için taze ete ihtiyaç duyar ve soðuk bölgelerde yaþar. Di♥ðer kurtlardan farklýdýr. Kanýnýn yarýsý köpek kaný olduðun♥dan evcilleþebilir.



Tek Göz: Romanda sözü edilen erkek kurttur. Yaþlýca ve kördür. Diþi kurtla çiftleþmesinden romanýn baþkahramaný olan Beyaz Diþ doðmuþtur. Bir kýtlýk sýrasýnda av peþinde ko♥þarken ölür.



Beyaz Diþ: Annesinden dolayý köpek kaný taþýdýðý için evcilleþebilen ve insanlarla dost olabilen bir kurttur. Uzun za♥man köpeklerle insanlarýn yanýnda yaþar. Bu bakýmdan kö♥peklerin yanýnda kendini hep dýþlanmýþ hisseder, kendini sa♥vunmak zorunda kaldýðýndan yaþýtlarýna göre daha yýrtýcýdýr. Diþleri bembeyaz olduðundan sahibi adýný 'Beyaz Diþ' koyar.



Collie: Taþýndýklarý güney ülkesinde önceleri ona rahat vermeyen köpek. Daha sonra Beyaz Diþ'ten enikleri olur.



Weedon Scott: Beyaz Diþ'i çok kötü bir durumdayken kurtaran ve onu sevgisi sayesine evcilleþtiren bir gençtir.



Okuyucu Notu. Tahran'ýn Damlarý kitabýný okumaya baþladýktan bir süre sonra içimde Beyaz Diþ 'i yeniden okuma isteði uyandý. Bunu anca üstteki romaný okumaya baþlayanlar anlayabilir. Türk kahvesi yanýna lokum gibi geldi açýkçasý...
Son yýllarda mekanýn, arka fonun Ýran olduðu roman, kitap, makale ne varsa okumaktan keyif aldýðýmý farkettim ve okurken bazý noktalarda benim en büyük eserim Cumhuriyettir diyen Yüce Atamýza olan minnettarlýðým daha da arttý...