Hikayeler, Fýkralar, Kendi Yazýlarýnýz...Paylaþýmlar - Page 2

DevilSmile

05-01-2010, 09:13 AM

Bir aþk için yapabileceðin her þeyi yaptýðýna inanýyorsan ve buna raðmen hala yalnýzsan, için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasýna koymuþtur ve yaptýklarýn onun dudaðýnda hafif bir gülümseme yaratmaktan baþka hiçbir iþe yaramayacaktýr. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazýrdýr. Hani aðzýnla kuþ tutsan “Bu kuþun kanadý neden beyaz deðil?” diye bir soruyla bile karsýlaþabilirsin.. Ýki ucu keskin býçaktýr bu iþin. Yaptýklarýnla deðil yapmadýklarýnla yargýlanýrsýn her zaman. Bu mahkemede
hafifletici sebepler yoktur. Ýyi halin cezanda indirim saðlamaz. Sen, “Ama senin için þunu yaptým” derken o, “Þunu yapmadýn” diye cevap verecektir ve ne söylesen karþýlýðýnda mutlaka baþka bir iddiayla karþýlaþacaksýndýr.

Üzülme, sen aþký yaþanmasý gerektiði gibi yaþadýn. Özledin, içtin, aðladýn, güldün, þarkýlar söyledin, düþündün, þiirler yazdýn. “Peki o ne yaptý?” deme. Herkes kendinden sorumludur aþkta.

Sen aþkýný doya doya yaþarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaþýyorsa ve bu eksikliði bildiði halde tamamlamak için uðraþmýyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için? Hayatý ýskalama lüksün yok senin. Onun varsa, býrak o lüksü sonuna kadar yaþasýn. Her zamanki gibi yaþayacaksýn sen. “Acýlara tutunarak” yaþamayý öðreneli çok oldu. Hem ne olmuþ yani, yalnýzlýk o kadar da kötü bir þey deðil. Sen mutluluðu hiçbir zaman bir tek kiþiye baðlamadýn ki….

Epeydir eline almadýðýn kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediðin sokaklarýnda gezip yeni yaþamlara tanýk olmak da keyif verecek sana. Yine içeceksin rakýný balýðýn yanýnda. Üstelik dilediðin kadar sarhoþ olma özgürlüðü de cabasý….

Sen yüreðinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asýl olan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler ya da bilip de duymayanlar acýtsa da içini unutma; Yaþadýðýn sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter ki koru yüreðini ve yüreðinde taþýdýðýn sevda duygusunu. Elbet bitecek güneþe hasret günler ve o zaman kutuplarda yetiþen cýlýz ve minik bitkiler deðil, güneþin çiçekleri dolduracak yüreðini…

Nazým Hikmet

Ceku

08-01-2010, 12:52 PM

Kahire’de bulunan Keops Piramiti’nin 12 ton ağırlığında iki buçuk milyon taş bloktan oluştuğunu, günde on blok yerleştirilmesi halinde yapımının 664 yıl süreceğini, piramitin üstünden geçen meridyenin karaları ve denizleri tam eşit iki parçaya böldüğünü ve piramitin
dünyanın ağırlık merkezinin tam ortasında bulunduğunu, yüksekliğinin (164 m.) bir milyarla çarpımının güneşle dünyamız arasındaki uzaklığı verdiğini, taban alanının yüksekliğinin iki katına bölünmesinin pi sayısını verdiğini, biliyor muydunuz?

Pekiii Piramitlerin içerisinde ultrasound, radar, sonar gibi cihazların çalışmadığını, kirletilmiş suyun bir kaç gün piramitin içinde bırakıldığında arıtılmış olarak bulunduğunu, piramitin içerisinde sütün bir kaç gün süreyle taze kaldığını ve sonunda bozulmadan yoğurt haline geldiğini, bitkilerin piramit içerisinde daha hızlı büyüdüklerini, çöp bidonu içindeki yemek artıklarının hiç koku yaymadan mumyalaştıklarını, kesik, yanık, sıyrık ve yaraların piramitin içinde daha
çabuk iyileştiğini, piramitin içinin yazın soğuk, kışın sıcak olduğunu, piramit kimin adına yapıldıysa onun bulunduğu odaya yılda 2 kez güneş girdiğini ve bu günlerin doğduğu ve tahta çıktığı günler olduğunu, biliyor muydunuz?

bende bilmiyodum şimdi öğrendim..:eek:
http://resim.turksohbet.eu/piramitler.jpg

hanci

11-01-2010, 09:50 AM

Bendeki sen

bendeki seni alýp gideceðim sonsuzluða
bunu bir sen bileceksin bir ben
nasýl ki bendeki seni bir sen bir de ben tanýyorsak
sen bile beni deðil bendeki seni özleyeceksin
nasýl ki ben bile seni deðil bendeki seni seviyorsam
duygularýn yaþamýný tartmayacak
bedenin olduðu yeri hep yadýrgayacak
senden kopan seni bir üzümün ýsýrýlýþýndaki kýsalýkta sezip yitireceksin
kimse bunu bilemeyecek ama ben bileceðim
ciðerimden üfleyeceðim bazen seni
sen görmediðin dumanlarýn kývrýmýnda dön ha döneceksin
gözlerini kapayacaksýn yerini umman bilmeye devam etmek için
bir damla gözyaþýnýn kaç umman taþýrdýðýný ise hic bilmeyeceksin
gün gelecek elin kolun senin deðilmiþ hissine kapýlacaksýn
yadýrgayacaksýn uzuvlarýný
ta ki kendini sen olmaktan çýkardýðýný anlayýncaya dek
sen olmayan bir senin kim olduðu belirsizler icinde tükenip gidiþinin sýzýsýný
geri dönülmezliklerin çaresizliðini
ve o seni sen olmaktan koparan
seni senden kovanlarýn
seni sevmek için sendeki seni öldürenlerin
sevgi icin can verebilecek olanýn canýný alamazken
aczi silah edip sevgilerini zehre banýlmýþ hançer kýlanlarýn
gözlerinde herkesin bir yanýný kýrdýðý kopardýðý
senin iyiliðin için kötürüm edilmiþ seni göreceksin…
iþte o zaman bende kalan seni çok özleyeceksin…
herkes de bir sen var elbet
bir de sende bir sen
ve bende bir sen
bendeki seni kimseye kestirtmeyeceðim
sana bile
artýk sen de zehre banýlmýþ hançer sahibisin
sen de hem kendini hem çevreni keseceksin…
sonra aczini katlini ilahi kisvelerle örtmeye çalýþacaksýn
halbuki iþin özü ne kendine ne baþkasýna zulmetmeyeceksin
sevgiyi halin gereði bilip nefes alýr gibi yaþayacaksýn
kimseyi kendine zincirle baðlamayacaksýn
gönlünün saramadýðýný çevrenin yardýmýyla kuþatmayacaksýn
çekin hançerlerinizi tutun kaçmasýn demeyeceksin
aczin getirisini kendine kazanç bilmeyeceksin…
velhasýl herkes yaþýyor
ve yaratýlýþýmýzda zayýflýk var
kendini tarttýðýnda karþý kefeye gönlünü koyacaksýn
gönle riya etmeyeceksin…
þüphesiz ki zararýna bile olsa doðruyu söleyeceksin…
hic unutmayacaksýn ki :
insan kendisine sadýk baþkasýna ise dürüst olur…
kendini kestirmeyi göze alabilmeli insan kendi yüzüne bakamazlýðý asla…
öle ya sevdiðini kaybetmek acýysa
kendini kaybetmek acýnasý…
bir dudak bir gül kurutulmuþ karanfil gece soluklar gözler her þey tek hece sen...

Ceku

12-01-2010, 11:34 AM

BAŞARININ ÇAN EĞRİSİ

4 yaşında başarı ...........................pantolonuna işememektir.
12 yaşında başarı............................arkadaş bulabilmektir.
16 yaşında başarı............................araba kullanabilmektir.
20 yaşında başarı............................seks yapabilmektir.
35 yaşında başarı ...........................para kazanabilmektir.
50 yaşında başarı ...........................daha da çok para kazanabilmektir.
60 yaşında başarı ...........................seks yapabilmektir.
70 yaşında başarı ...........................araba kullanabilmektir.
75 yaşında başarı ...........................arkadaş bulabilmektir.
8 0 yaşında başarı ...........................pantolonuna işememektir.
Biz buna ÇAN EĞRİSİ diyoruz...

ReLaX

15-01-2010, 06:40 AM

Meşhur bir ressam, günün birinde dünyanin en guzel şeyinin resmini
yapmaya karar verdi.
Bunun için de uzun bir yolculuga cikti.

Agaclik bir yolda giderken yaşlı bir adama rastladı ve ona dünyanin en
güzel şeyini sordu.

İhtiyar:

imandir dedi. Biraz ilerleyince kasabada bir dügün gördü.

Kalabaligin arasindan geline dogru ilerleyerek ayni soruyu ona da
sordu. Gelin gözlerinin icin gülerek:

"Dünyanın en güzel seyi aşktır" dedi.

Sonra cepheden dönen yorgun bir askerle karşılaştı. Aynı soruyu ona da
sordu ve su cevabi aldi:

"Dünyanın en güzel şeyi barıştır."

Ressam kendi kendine iman, aşk ve barışın resmini nasil yapabilirim ki
diye düsünürken evin yolunu tutmustu.

Evin kapısından içeri girdiginde dünyanın en güzel manzarasinin
karsisinda durdugunu düsündu.

Çocuklarinin masum bakışlarında iman, karısının gözlerinde aşk, evinde
ise barış hali vardı.

Böylelikle dünyanın en güzel şeyinin resmini yapmaya koyuldu. Resim
bitince de adını
şöyle koydu:

Evim.

Ceku

15-01-2010, 07:35 AM

Dünyada, kayıtlara geçmiş en ilginç gerçekleşen ölüm; çok ilginç ,
üstelik
1996 yılı.

Bizde olduğu gibi Yunanistan da yaz döneminde orman yangınlarıyla
boğuşuyordu. Yunanistan itfaiye ekibi büyük bir yangını söndürmüşler ama oldukça geniş bir alanı da kurtaramamışlardı. Yangın sonrasi uzmanlar, yanan alanda araştırma yaparken, gördükleri karşısında küçük dillerini yutarlar. Görünen, denizden bir kaç kilometre uzakta ve yüksekte olmasına karşın yanmış bir balıkadamdır. Snorkeli ve zıpkını da elindedir üstelik.

Sen, balık avlamak için denize dal ...

Sonra bir yangın söndürme helikopteri, gelip seni çeksin ve yangının üzerine bıraksın...............

kelebek

15-01-2010, 02:09 PM

Seni Saklayacaðým

Seni saklayacaðým inan
Yazdýklarýmda, çizdiklerimde,
Þarkýlarýmda, sözlerimde.

Sen kalacaksýn kimse bilmeyecek
Ve kimseler görmeyecek seni,
Yaþayacaksýn gözlerimde.

Sen göreceksin, duyacaksýn
Parýldayan bir sevi sýcaklýðý,
Uyuyacak, uyanacaksýn.

Bakacaksýn, benzemiyor
Gelen günler geçenlere,
Dalacaksýn.

Bir seviyi anlamak
Bir yaþam harcamaktýr,
Harcayacaksýn.

Seni yaþayacaðým, anlatýlmaz,
Yaþayacaðým gözlerimde;
Gözlerimde saklayacaðým.

Bir gün, tam anlatmaya..
Bakacaksýn,
Gözlerimi kapayacaðým..
Anlayacaksýn.

Özdemir Asaf

Ceku

16-01-2010, 03:36 PM

SIRAYA GEÇME YOLLARI

KLASİK TEPKİ: "Sıraya geç kardeşim"

NEOKLASİK TEPKİ: "Şeker kardeşim sıraya geçiver"

REALİST TEPKİ: "Sıra var"

SURREALİST TEPKİ: "Sallandıracaksın bunlardan ikisini Kızılay’da bak bir daha yapabiliyorlar mı?"

ROMANTİK TEPKİ: "Beyefendi galiba sırayı görmediniz"

NATURALİST TEPKİ: "Sırana geç"

MODERN TEPKİ: "Efendim insanımız eğitimsiz. Halbuki Avrupa da"

POST-MODERN: "Sırana geç lan ayı!"

UZLASIMCI: "Acelesi olmasa öne geçmezdi; üzmeyin garibi"

DEVRİMCİ: "Alt yapı sorunları çözülmeden halkımız sıraya geçmez. Devrim olunca herkes hizaya gelecek"

KADERCİ: "iki dakika fazla beklesek kıyamet mi kopar? Kısmetse hepimizin işi görülür"

FELSEFECİ (septik-kuşkucu): "Ön ve arka kavramları görecelidir. O tarafın ön taraf olduğuna kim karar verdi? Öne geçtiğini zanneden, aslında arkaya geçmiş olabilir"

KANT'CI: "Efendim algılanmayan şeyler yok demektir. Bakmayın o tarafa, adam yok olur"

KOTÜMSER VAROLUŞCU: "Herkes bir gun ölecek. Onurlu bir şekilde bekleyin. Bir gün o adamda ölecek"

İYİMSER VAROLUŞCU: "Sıkmayın canınızı, şu anın tadını çıkarmaya çalışın. Bakın ne güzel hayattasınız ve birileri önünüze geçebiliyor"

HUMANİST: "İnsanlık bir bütündür. Birimiz hepimiz hepimiz birimiz için. Dolayısıyla birimiz öne geçince, aslında hepimiz öne geçmiş oluyoruz."

kelebek

17-01-2010, 08:55 AM

SEN YETER KÝ KORU YÜREÐÝNÝ

Bir ask icin yapabilecegin herseyi yaptigina inaniyorsan ve buna ragmen hala yalnizsan, icin rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasina koymustur ve yaptiklarin onun dudaginda hafif bir gulumseme yaratmaktan baska hicbir ise yaramayacaktir. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazirdir.Hani agzinla kus tutsan ''bu kusun kanadi neden beyaz degil'' diye bir soruyla bile karsilasabilirsin. Iki ucu keskin bicaktir bu isin. yaptiklarinla degil yapmadiklarinla yargilanirsin her zaman. bu mahkemede hafifletici sebebler yoktur. Iyi halin cezanda indirim saglamaz.Sen ''ama senin icin sunu yaptim''derken, o ''sunu yapmadin'' diye cevap verecektir. Ve ne soylersen karsiliginda mutlaka baska bir iddiayla karsilasacaksindir. Uzulme, sen aski yasanmasi gerektigi gibi yasadin. Ozledin, ictin, agladin, guldun, sarkilar soyledin, dusundun, siirler yazdin. ''peki o ne yapti deme'' herkes kendinden sorumludur askta!Sen askini doya doya yasarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunudur! Bir insan eksik yasiyorsa, ve bu eksikligi bildigi halde tamamlamak icin ugrasmiyorsa sen ne yapabilirsin ki onun icin? Hayati iskalama luksun yok senin! Onun varsa, birak o luksu sonuna kadar yasasin.
her zaman ki gibi yasayacaksin sen.''acilara tutunarak'' yasamayi ogreneli cok oldu.Hem ne olmus yani, yalnizlik o kadar kotu bir sey degil.sen mutlulugu hicbir zaman tek bir kisiye baglamadin ki! Epeydir eline almadigin kitaplar seni bekliyor! Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hic gormedigin sokaklarinda gezip yeni yasamlara tanik olmak da keyif verecek sana. Yine iceceksin rakini baligin yaninda. Ustelik diledigin kadar sarhos olma ozgurlugun de cabasi!
Sen yureginin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yurektir! Yurek sesi ne bilmeyenler ya da bilip de duymayanlar acittiysa icini unutma; yasadigin surece o yurek var olacak seninle birlikte! Sen yeter ki koru yuregini ve yureginde tasidigin sevda duygusunu! Elbet bitecek gunese hasret gunler..

Ve o zaman kutuplarda yetisen ciliz ve minik bitkiler degil gunesin cicekleri dolduracak yuregini...

Nazým Hikmet RAN

DevilSmile

17-01-2010, 03:32 PM

Ahah.. Çift çift görüyorum sanýrým :smile:

kelebek

18-01-2010, 01:57 PM

Ahah.. Çift çift görüyorum sanýrým :smile:

allah insaný kör etmesinn:biggrin::biggrin:
ya da biraz daha dikkatli etsin:):)
baþlýk atmamýssýn napalým rengi sönük kalmýss:smile:

Thyia

21-01-2010, 03:45 PM

Gerçeðin yarýsýný söylemek yalan söylemiþlik sayýlmaz, ama gerçeðin diðer yarýsýna ne demeli? Yalan söylemiþlik olmaz….
Yalan söylememiþlik de olmaz….
Dürüstlük hiç olmaz….
Peki ne olur?
Samimiyetsizlik mi?
Korumacýlýk mý?
Saklanma mý?
Ýþine geldiði kadar mý?
Yoksa iþine gelmediði yere kadar mý?
O kadar çok sebebi olabilir ki….
Düþünün, en basit bir olayýn bile sadece yarýsýný bildiðimizde ki tepkimizle, tamamýný bildiðimizde ki tepkimiz arasýnda ki o kocaman farký….
Gerçekleri bilmek bizi her zaman mutlu edecek mi?
Bazen evet, bazen hayýr.
Baþkalarýna, neden her þeyi söylemedin diye kýzarken, suçlarken, küserken….
Acaba kendimiz kaç tane gerçeðin tamamýný söyledik?
Yarýsýný söylediðimiz gerçeklerdeki savunmamýz ise; karþýmýzdaki insaný mutlu etmek, sadece duymak istediðini kadarýný söylemek, onu üzmemek, korumak, “ben sana anlatmýþtým ya haberin vardý senin de” diyebilmek olabilir.
Peki, gerçeðin can alýcý esas yarýsý için ne diyebiliriz, onu neden anlatmamýþýzdýr?
Ýþte burada insanýn egosu devreye giriyor sanýrým. Belki bencil olmak, saklanmak, belki gerçekten de karþýndaki insaný korumak veya gerçekteki insaný karþýndaki insandan korumak, üzmemek, belki kýskançlýk, belki kendinde de bir þeylerin kalmasýný istemek, bazen kötü niyet, bazen dürüst olmamak, bazen de korkmak. Bunlarý o kadar çok sýralayabiliriz ki….
Sonuç…
Sonuç yok….
Þimdi aklýma bir þarký takýldý “bilmeli mi, bilmemeli mi/ yoksa hiç öðrenmemeli mi?/….”
Her zaman sizi mutlu edecek gerçeklerle karþýlaþmanýz umuduyla… ;)

RÜZGAR

22-01-2010, 04:12 PM

ANZAKLI ÖMER'ÝN HÝKAYESÝ..

1957 yýlýnda Ýstanbul Týp Fakültesi'nden mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD'ye giden doktor Ömer Musluoðlu görev yaptýðý hastahanede baþýndan geçen çok enteresan bir hadiseyi þöyle anlatýyor:

"Amerika'ya gittiðim ilk yýllar (1957) lisaným pek o kadar iyi deðildi. Newyork'da Medical Center Hospital adlý bir hastahanede görev almýþtým. Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyoðrafi çekmek gibi iþlerdi. Hastaya o kadar önem veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direk olarak hasta muayenesine, tedavisine verilmiyor. Diðer zamanlarda da laboratuarda çalýþýyorum.

Bir hastaya gittim. Yaþlýca bir adam. Tahminen yetmiþ beþ yaþlarýnda tabii kendisi ile ingilizce konuþuyorum.

- Kan vereceðim kolunuzu açar mýsýnýz? Dedim. Çünkü adamcaðýz kanser hastasý olduðu halde üstelik kansýzdý. Elimde kan torbasý da var tabii ki. Kolunu açtým. Baktým pazusunda dövme þeklinde bir Türk bayraðý var. Çok ilgimi çekti. Kendisine sormadan edemedim.

- Siz Türk müsünüz?
1957 yýlýnda Ýstanbul Týp Fakültesi'nden mezun olup ihtisas yapmak üzere ABD'ye giden doktor Ömer Musluoðlu görev yaptýðý hastahanede baþýndan geçen çok enteresan bir hadiseyi þöyle anlatýyor:

"Amerika'ya gittiðim ilk yýllar (1957) lisaným pek o kadar iyi deðildi. Newyork'da Medical Center Hospital adlý bir hastahanede görev almýþtým. Fakat vazifem kan almak, kan vermek, serum takmak, elektrokardiyoðrafi çekmek gibi iþlerdi. Hastaya o kadar önem veriyorlar ki yeni doktorlar hemen direk olarak hasta muayenesine, tedavisine verilmiyor. Diðer zamanlarda da laboratuarda çalýþýyorum.

Bir hastaya gittim. Yaþlýca bir adam. Tahminen yetmiþ beþ yaþlarýnda tabii kendisi ile ingilizce konuþuyorum.

- Kan vereceðim kolunuzu açar mýsýnýz? Dedim. Çünkü adamcaðýz kanser hastasý olduðu halde üstelik kansýzdý. Elimde kan torbasý da var tabii ki. Kolunu açtým. Baktým pazusunda dövme þeklinde bir Türk bayraðý var. Çok ilgimi çekti. Kendisine sormadan edemedim.

- Siz Türk müsünüz?

Kaþlarýný yukarýya kaldýrarak "Hayýr" manasýna iþaret yaptý. Ama ben hala merak ediyordum:

- Peki bu kolunuzdaki Türk bayraðý nedir?

- Aldýrma iþte öylesine bir þey dedi. Ben yine ýsrarla dedim ki:

- Fakat benim için bu bayrak çok önemli. Dikkatimi çekti. Çünkü bu benim milletimin bayraðý, benim bayraðým...

Bu söz üzerine gözlerini açtý. Derin derin yüzüme baktý ve mýrýltý halinde sordu:

- Siz Türk müsünüz?

- Evet Türk'üm....

Ýhtiyar gözlerime bakarak tanýdýk bir göz arýyor gibiydi. Anlatmaya baþladý:

- Yýl 1915. Sen hatýrlamazsýn o yýllarý. Çanakkale diye bir yer var Türkiye'de. Orada savaþmak üzere bütün Hýristiyan devletlerden asker topluyorlardý. Ben Anzak'tým Avustralya Anzaklarýndan...

Ýngilizler bizi toplayýp dediler ki: "Barbar Türkler Hýristiyan dünyasýný yakýp yýkacaklar. Bütün dünya o barbarlara karþý cephe açmýþ durumda, birlik olup üzerine gideceðiz. Bu savaþ çok önemlidir." Biz de inandýk sözlerine vaadetlerine... Savaþmak isteyenler arasýna katýldýk.

Avustralyalý Anzak ihtiyar anlatmaya devam ediyordu:

- Bizim beynimizi yýkayan Ýngilizler, Türklere karþý topladýðý askerlerin tamamýný Çanakkale'ye sevkediyorlarmýþ. Bizi gemilere doldurup Mýsýr'a getirdiler. Mýsýr'da þöyle böyle birkaç ay talim gördük, ondan sonra da bizi alýp Çanakkale'ye getirdiler. Savaþýn þiddetini ben ilk orada gördüm. Öyle ki denize düþen gülleler sularý metrelerce yukarý fýþkýrtýyor, gökyüzünde havai fiþekler, geceyi gündüze çeviriyordu zaman zaman...

Her taaruzunda bizden de Türklerden de yüzlerce insan hayatýnýn baharýnda can veriyordu. Fakat biz hepimiz Türklerdeki gayret ve cesareti uzaktan gördükçe þaþýrýyorduk. Teknolojik yönden çok çok üstün olduðumuz gibi sayý bakýmýndan da fazlaydýk. Peki onlara bu cesaret ve kuvveti veren þey neydi? Ýlk baþlarda zannediyordum ki Ýngilizlerin bize anlattýðý gibi Türkler barbarlýktan böyle saldýrýyorlar. Meðer barbarlýktan deðil, kalplerinde ki vatan sevgisinden kaynaklanýyormuþ. Bunu nereden anladýðýmý söyleyeyim.

Biz karaya çýktýk. Taarruz edemiyoruz. Bizi püskürtüyorlar. Tekrar taarruz ediyoruz. Bizi tekrar püskürtüyorlar. Tekrar taaruz ediyoruz. Derken böyle bir taarruzda baþýmdan yediðim bir dipçik darbesiyle kendimden geçmiþim.

Meraktan aðzým açýk yaþlý Avustralyalýyý dinliyorum. Savaþýn dehþetli anýlarýný anlatýrken hastalýðýna raðmen tir tir titremeye baþlamýþtý. Devam etti:

- Gözlerimi açtýðýmda kendimi yabancý insanlarýn arasýnda gördüm. Nasýl korktuðumu anlatamam. Çünkü Ýngilizler bize Türkleri barbar, vahþi kimseler olarak tanýttý ya...
Ama dikkat ettim. Yaralarýmý sarmýþlar. Bana hiç de öfkeli bakmýyorlar. Kendime iyice geldim bu defa çantalarýnda bulunan yiyeceklerden ikram ettiler bana. Ýyi biliyorum ki onlarýn yiyecekleri çok çok azdý. Bu haldeyken bile kendileri yemeyip bana ikram ediyorlardý. Þoke oldum doðrusu. Kendi kendime dedim ki;

- Bu adamlar isteseler þu anda beni öldürdüler. Ama öldürmüyorlar... Veyahut isteseler önceden öldürebilirlerdi. Halbuki beni cephenin gerisine götürdüler. Biz esirlere misafir gibi davranýyorlardý.

Bu duygularla "Yazýklar olsun bana" dedim. "Böyle asil insanlarla niye savaþýyorum ben. Bu Ýngiliz milleti ne yalancýymýþ ne kadar Türk düþmanýymýþ" diyerek piþman oldum. Ama bu piþmanlýðým fayda etmiyor ki... Bu iyiliðe karþý ne yapsam diye düþündüm durdum günlerce...

Nihayet bize serbest býraktýlar. Memleketime döndüm. Ýþte memlekette Türk milletini ömür boyu unutmamak için koluma bu dövme Türk bayraðýný yaptýrdým. Bu bayraðýn esrarý bu iþte.

Benim gözlerim dolu dolu ihtiyara bakarken o devam etti:

- Talihin cilvesine bakýn ki o zaman ölmek üzere iken yaralarýma iyileþtirerek, sýhhate kavuþmama çaba sarfeden Türkler idi. Þimdi de Amerika gibi bir yerde yýllar sonra yine beni iyileþtirmeye çaba sarfeden bir Türk... Ne garip deðil mi? Avustralya 'dan Amerika'ya gelirken bir Türkle karþýlaþacaðýmý hiç tahmin etmezdim. Size minnettarým. Siz Türkler gerçekten çok merhametli insanlarsýnýz. Bizi hep kandýrmýþlar... Buna bütün kalbimle inanýyorum.

Peþinden nemli gözlerle "Bana adýnýzý söyler misiniz? Dedi. "Ömer" cevabýný verdim. Gayet merakla tekrar sordu:

- Peki niçin Ömer ismini, vermiþler sana ?

- Babam müslümanlarýn ikinci halifesi isminden ilham alarak bana Ömer adýný vermiþ.

- Yahu senin adýn müslüman adý mý ?

Ben "Evet, Müslüman adý" deyince yüzüme baktý baktý, birden doðrulmak istedi. Ben mani olmak istedim ama israr etti. Ýhtiyarýn ýsrarýna dayanamayýp yatakta oturmasýna yardým ettim. Gözleri dolu doluydu. Yüzüme bakarak dedi ki:

- Senin adýn güzelmiþ. Benim adým þimdiye kadar Mr. Josef Miller idi. Þimdiden sonra "Anzaklý Ömer" olsun.

- Olsun dedim.

- Peki doktor beni müslüman eder misin? Müslüman olmak zor mu? dedi. Þaþýrdým. Nasýl da birdenbire Müslüman olmaya karar vermiþti. Meðer o yaþa gelinceye kadar içten içe hep düþünüyormuþ da kimseyle konuþamadýðý için, soramadýðý için konuþamýyormuþ.

- Tabii dedim müslüman olmak çok kolay. Sonra kendisine imanýn ve Ýslamýn þartlarýný anlattým. Kabul etti. Hem kelime-i þahadet getiriyor, hem de çocuklar gibi aðlýyordu.
Yaþlýlýk bir yandan, hastalýk bir yandan bir de yýllardan beri içinde kavuþmak isteyip de bilemediði için kavuþamadýðý Ýslamiyet'e olan hasretin sona ermesi bir yandan bu yaþlý gönlü duygulanmýþtý. Mýrýldandý:

- Siz müslümanlar tesbih çekersiniz bana da bir tesbih bulsan da ben de yattýðým yerden tesbih çekerek Allah'ýmý ansam olur mu?

Bu sözden de anladým ki dedelerimiz savaþ esnasýnda Hakký'ý zikretmeyi ihmal etmiyormuþ. Neyse uzatmayayým hemen bir tesbih bulup kendisine getirdim.
Hasta yataðýnda tesbih çekiyor, biz de gerektiðinde tedavisiyle ilgileniyorduk. Fakat benim için o daha bir baþkalamýþtý. Müslüman olmuþtu.

Bir gün yanýna gittiðimde samimi bir þekilde rica etti.

- Beni yalnýz býrakma olur mu?

- Ne gibi Ömer amca ?

- Ara sýra gel de bana Ýslamiyeti anlat! sen çok güzel þeylerden bahsediyorsun. O sözleri duydukça kalbim ferahlýyor.

O günden sonra her gün yanýna gittim. Bildiðim kadarýyla dinimizi anlattým. Fakat günden güne eriyip tükeniyordu.

Kaç gün geçti tam hatýrlamýyorum, hastanenin genel hoparlöründen bir anons duydum. "Doktor Ömer! Lütfen 217 numaralý odaya gelin!"

Dedim ki içinden "Bizim Ömer amca galiba yolcu?" hemen yukarý çýktým. Odasýna vardýðýmda gördüðüm manzara aynen þöyleydi:

Sað elinde tesbih açýk duran sol kolunun pazusunda dövme Türk bayraðý, göðsünde imaný ile, koskoca Anzaklý Ömer son anlarýný yaþýyordu.

Hemen baþucuna oturdum. Kendisine kelime-i þehadet söylettirdim. O þekilde kucaðýmda teslim-i ruh etti...

Bir Çanakkale gazisi görmüþtüm. Yýllar sonra da olsa Müslüman Türk milletine olan sevgisi sayesinde kendisine iman nasip olmuþtu.

"Ne yalan söyleyeyim, aðladým."

hanci

25-01-2010, 11:56 AM

KAR ÞÝÝRÝ

Karýn yaðdýðýný görünce
Kar tutan topraðý anlayacaksýn
Toprakta bir karýþ karý görünce
Kar içinde yanan karý anlayacaksýn

Allah kar gibi gökten yaðýnca
Karlar sýcak sýcak saçlarýna deðince
Baþýný önüne eðince
Benim bu þiirimi anlayacaksýn

Bu adam o adam gelip gider
Senin ellerinde rüyam gelip gider
Her affýn içinde bir intikam gelip gider
Bu þiirimi anlayýnca beni anlayacaksýn

Ben bu þiiri yazdým aþkýn çeþidi
Öyle kar yaðdý ki elim üþüdü
Ruhum seni düþününce ýþýdý
Her þeyi beni anlayýnca anlayacaksýn

Sezai KARAKOÇ

Ceku

25-01-2010, 12:53 PM

YAKAMOZ, (Bioluminicence)

Genellikle yanlış bilinen "Yakamoz" ayışığının suya, denize vuran yansıması değildir. Yakamoz bir canlıdır, latince ismi Noctiluca Milliaris olan bu canlı, bir biçimde ateş böceğinin denizde yaşayan versiyonudur. Luminisens maddesini vücudunda barındıran bu canlıya dokunulduğunda bir ışık saçar. Bu canlı bir planktondur, yani milimetrik boyutlarda bir canlıdır. Bunlardan milyonlarcası bir araya geldiğinde geceleri bir kayık geçerken, veya bir balık sürüsü geçtiğinde bu canlılara çarparak ışık çıkartmalarına neden olurlar.

O yüzden balıkçı sandallarında yüksek bir direk ve bu direğin ucunda oturulacak bir yer vardır. Gırgır motorlarının köprülerinin çok katlı ve en üst kattan bile kumanda edilebiliyor olmalarının bir sebebi de budur. Balıkçılardan biri buraya oturarak ay olmayan geceleri balıkların yakamoz yaparak geçtikleri yolları görüp dümenciyi oraya yönlendirirler veya doğrudan kendileri tekneye (gemiye) kumanda eder. O yüzden Lüfer avlarken Lüks ışığı kullanılır, ışık balık gelsin diye değil misinanın değdiği, yakamozların çıkardığı ışıktan Lüfer korkmasın diye Lüks ışığı ile yakamoz ışığını öldürmek için kullanılır.

Kelimeleri harcarken yanlışlara düşmeyelim. Esasında Yakamoz (eğer göreniniz varsa bilir) olağan üstü bir şeydir, Yakamoz olduğunda denizde uzun floresan lambalar yanıyormuş gibi olur. Ama bunun için ay ışığı olmaması gerekir. Ay ışığında (daha baskın olduğu için) göremezsiniz. O kadar muhteşemdir ki, o anda tüm romantizm biter sanki uzaylılar gelmiş gibi denize yönelirsiniz. Birde Yakamozlu ve Ay ışıksız gecelerde denize girince pırıl pırıl uzaylı gibi olursunuz. Özellikle gece dalışlarında (scuba) dalış sonrası su yüzeyine çıkınca yakamozlar binlerce yıldız halinde parmaklarınızın arasından büyüleyici biçimde geçerler.

Thyia

25-01-2010, 11:29 PM

Almanya'da 70 bin saðlýk Kurumu... ................ 8 bin kilise,
Fransa'da 60 bin saðlýk kurumu... .................. 9 bin kilise
Turkiye'de ise 7 bin saðlýk kurumu..................... 77 bin cami

olduðunu biliyor muydunuz?

Thyia

25-01-2010, 11:29 PM

Memleketin birinde eþekler köydeki semerciden çok þikayetçilermiþ.
Semerci hiç iyi semer yapamýyormuþ.
Eþeklerin sýrtlarý kanlý yaralarla doluymuþ.

Eþekler toplanýp yeni bir semercinin gelmesi icin dua etmiþler.
Hikaye bu ya dualarý da kabul olmuþ ve köye yeni bir semerci gelmiþ.

Ne var ki bu semerci de eþekleri rahatlatacak semerler yapamýyormuþ,
yaralar azalacakken artmaya baþlamýþ.

Eþekler yine toplanýp, köye yeni bir semerci gelmesi icin dua etmiþler.
Ve gerçekten mevcut semerci köyden ayrýlmýþ, yerine baþka bir semerci
gelmiþ. Eþekler her semerci deðiþikliðinde olduðu gibi yine çok
sevinmiþler.

Ama çok zaman geçmeden yeni semercinin de pek farklý olmadýðýný
semerlerin gittikçe daha da kalitesizleþtiðini,
yaralarýnýn ise kötüleþtiðini görmüþler.

Semerci gitmiþ, semerci gelmiþ.
Her seferinde eþekler yeni semerci gelmesi icin dua etmiþler.

Bu hikaye kaç semerci deðiþene kadar böyle devam etmiþ bilinmez ama nihayet birgün eþekler toplanýp,
eski semerciden kurtulmak icin deðil de
EÞEKLÝLTEN kurtulmak için dua etmeye baþlamýþlar......

hanci

27-01-2010, 01:17 PM

Bir çizgin yüreðimde uçurumlar açarken
Beni nasýl bir baþkasýna býrakýrsýn
Nasýl bir susuþ nasýl bir yaþam
Gidiyorum içimde bütün saðýrlarýn çýðlýðý
Bir kadýn bir el bir damla gözyaþý
Ýçimde kaç ben daha ölmeli
Geriye kalan ben kimin nesi
Dermansýz bir sürgün gibi bulunuþum
Yaralarýmý saðaltan oldukça
Israrla kanayýþým niye
Kabuksuz bütün yaralarým
Seninle istediklerime bir baþkasýnýn cazibesinde sürükleniþim
seninle olsa her biri sonsuzluk hükmünde olacak anlar
kýrýk camlar gibi ruhumu nasýl kanatýyor
aþký atýp gittiðin yerde kimler ne yaðmalýyor
saçlarým uzun gözlerim hüzün
kar altýnda bir kadýn bir köpek ve ben
kar altýnda bir uzun bir kýsa
bakýnca güzel görünce eksik
dünyalýk yerin tutulur da ya bir sonsuzluk …
az söz çok sigara
aklýmda bitmeyen bir dalgalanma
devþirilip taþýlan söz olur
susulanlar kendi icime bakan göz olur…
göz denince benim sende baktýðým hesapsýz
bakýldýklarýmda bilinmez bir eksik anlamsýz...

MisCha

27-01-2010, 01:51 PM

Hastalýk, sevgisizlik, öksüzlük...
Neler geçirdim ben!
Çýkabilseydi bir, "güzel" diyecek
Güzelleþirdim ben!

Arif Nihat Asya

kelebek

28-01-2010, 12:41 PM

Aþktýr ki, gerisi vesairedir...

--------------------------------------------------------------------------
Aþk derdiyle hoþem el çek ilacýmdan tabib
Kýlma derman kim helâkim zehr–i dermanýndadýr
Fuzuli

Sevgili!..
Aþkýn þiirini yazmak isterdim sana; sana aþký þiir ile yazmak isterdim... Aþký seninle tanýmlamak ister, aþký sende tanýmak isterdim. Ay ikiye bölündüðünde yanýnda olmak, Uhud’da diþini avcuma almak isterdim.
Sevgili!..
Þimdi senden uzakta, aþk þudur diyebilsem eðer, son defa kendimi kandýrmýþ olacaðým. Bildim dediðim bir aldanýþtýr çünki o, duydum dediðim bir yanlýþtýr. Þimdi ayýn, þýn ve kaf’larý çýkardýlar elif belerden de sensizliðin mektebinde bir sabra mýhladýlar bizi elif’lerle he’lerden. Sensizlikte hasretin hüzzamlarýný öðrendik kucak kucak, ve aþkýn nihavent saltanatýný arar olduk köþe bucak. Bildiðimizi sandýkça yandýk da yolunda, yolunda yandýðýmýzý sandýkça bildik sonunda. Aþkýn gerçeði deðildi bildiðimiz, ama aþkýn ateþiydi yandýðýmýz. Artýk þüphedeyiz, canlarý yâre ulaþtýran bir sel miydi aþk, þekeri güzele sunup aðuyu kalbe bulaþtýran bir el miydi!.. Sana varacak yollarýn çilesi miydi; tutkular ötesi tutkunun zirvesi, hasretle yanýþlarýn sesi miydi!..
Galiba varlýðýn çekim alanýna giren en ulvi acýydý aþk; ve maddeyi mânâya veren en cömert sancýydý. Ruhlarýn çeþitli varlýklar arasýnda bölüþtürülen süsüydü belki; belki ötelere yazgýlý yitiriþlerin türküsüydü. Kalp kalbe konan kelebek kanatlarýnda renk; kudümlerde düþünüp neylerde aðlayan âhenkti aþk. Þarkýn bütün þiir macerasýydý, belki Yesribli sevgililer için tutulan bir Anadolu yasýydý. Yaðmur yaðmur belaya baþýný tutmaklar ve ateþ ateþ denizlere kendini atmaklardý. Mansûr’u dâra takan da, Halil’i oda yakan da oydu, ve oydu Eyyub’u derde býrakan da. Tuz kadar mübarek, ekmekçe aziz idi; toprakleyin bereket, su gibi temiz idi.
Aþk iðnesiyle dikilince bir dikiþ, kýyamete kadar sökülmez imiþ. Aþk ile insan elbet güneþe benzer; ve aþksýz gönül misâl–i taþa benzer. Hayatý aþka bölünce hayat çoðalýr; bütün hayatlarý toplasan geriye aþk kalýr. Gelip kemiðe dayanýnca dünya, hayata atýlan kemend olur; göz kapaklarýndan vurulunca kasýrgalar, annelerce deprem, babalarca bend olur. Aþksýz bahar dallarýný kuru bir ayaz boðar, aþksýz rahmini yargýlayan bebekler nâgehan doðar. Mahrem düþüncelerle perdelenen odalarda ya ezel ya ebet olur; aþk kayýp giderse dünyadan ebet kýyamet olur; sevgisizlik gelir, dünya cehennem olur.
Aþk gelince burukluðun þiirinde hüzün dokur heceler; ve azarlanmýþ kalpleri ýsýrýr tam yarýsýnda geceler. Saban onunla sürerse topraðý koþarak, ancak o vakit yeþerir taze bir baþak. Atlarýn nallarýndan yýldýrýmlar masallara dökülür, ve yollanamayan mektuplarda nice kalpler sökülür. Kayan yýldýzlar gibi büzülür elem dehlizlerine diller, ve melal süzülür gibi melek kanatlarýnda döker yapraklarýný güller. Kaderin dehþetini yakan þamdanlar özge pervanelere tesellikâr düþer, þefkatli bir ekmek kýrýntýsýdýr kurutulmuþ buselere yâr düþer.
Sevgili!..
Kapýna geldik; aþký öðret bize; ve aþkýný ver yüreklerimize.
Bir nihânîce gamzene gamzede âþýklarýn adýna... Hani uykuya dalýnca kenti, ve yalnýz baþýna kalýnca kendi... Hani yalnýz gecelerde konuþmadan kalýnca dilleri, ve hâl üzre gönüller anlar olunca bütün dilleri... Vicdan sesinden bîzâr kürek mahkumlarýnca, hani âþýklarýn hasreti özlemle karýnca... Hani gurbetin ucunda gönlüme gömen de seni, hani seni gurbet gurbet gönlüme gömende... Güneþ ve ay nurunu aþkýndan alýrken; güneþin ýþýðý aya vurur gibi âþýký aydýnlatýrken... Gel ey Sevgili bir huzmecik bahþ eyle âsî ve aciz üftadene, ve umut ver peykin olmaya teþne kem zerrene. Aþklarý unutan bendene aþkýný unutturma!...

Her þey sen olsun þu dünyada ve olmasýn sen olmayan dünya da.

RÜZGAR

28-01-2010, 06:28 PM

Romeo & Juliet

Seni sevmediðimi nasýl söylersin zalim?
Benliðimden vazgeçtim katýlmak için sana
Kendimi unuturken seni düþünmez miyim?
Sen zorbasýn, varlýðým sana feda baksana!
Ben dost belledim mi ki senden nefret edeni?
Hiç baðrýma bastým mý senin hor gördüðünü?
Asla!Her surat yapýp horladýðýnda beni
Hemen kendimden, yasla, almadý...m mý öcünü?
Bende saygý duyduðun bir erdem var mý, söyle
Sana hizmetten nefret edecek kadar maðrur?
Sendeki kusurlara taparým var gücümle
Gözünün her bakýþý benim için buyruktur.
Var , nefret et aþkým, ben seni apaçýk gördüm
Sen ancak görenleri seversin, bense körüm.

William Shakespeare

MisCha

29-01-2010, 01:39 PM

Sevgili gunluk,
ben emoyum. neyse aglicam simdi sonra yazarim.

Sevgili gunluk,
nasil anlatsam ki, ama soylemek zorundayim. bilmelisin bunu. agladim. hem de cok agladim. pembe kukuletali ayicigim kayboldu. o artik yok. uhuhuu.. yine aglicam ben.

Sevgili gunluk,
sacimin biraziyla tek gozumu kapadim. ayrica senden nefret ediyorum, bu yuzden kolumu jiletledim.

Sevgili gunluk,
benim niye sevgilim yok? pembe siyah damali pantolonum da var yaaa..

Sevgili gunluk,
bugun elinde balta olan bi adam bana em0cuk diye bagirdi, cok korktum, agliyorum simdi. hatta arkadasim geldi, o da agladi durumuma. simdi yine beraber aglicaz. oje surcem sonra.

Gunluk sevgilim,
cok iyi anlasiyoruz seninle. sevgilim olsana. aglarim yoksa. bak agliyorum uhuhuhh.. rimelim akiyo.

Sevgilim,
sacimla diger gozumude kapattim, burnumu duvara carptim cok aciyo agladim, dilimi jiletledim bu yuzden, simdi konusamiyorum.

Gunluk,
ayrildim bu gun senden. cok agladim, saclarimla gozlerimi kapattim ama ayrildim senden iste. en tatli sabahlar emokrem'le baslar, bunu unutma. bir gun geri donucem. kirmizi oje surdum bi de.

Ya gunluk,
ben berkecan dan hoslaniyorum. ikimiz cok mutlu bi cift olucaz. askim bekle beni. seni sefiyomkee <<3

Bohuhuhuu gunluk,
sevdigim adam gay cikti bohuhuuhuu.. saclarimin fonu de gitti bu arada..

MisCha

29-01-2010, 08:25 PM

Uluslararasý bir konferansta filler tartýþýlýyormuþ. Her ülkeden konuþmacýlar filler ile ilgili farklý konularý dile getirmiþler.

Fransýzlar: Fillerde cinsel yaþam.

Çinliler: Fil piþirmenin bin yolu.

Etiyopyalýlar: Bir fille bir kiþi nasýl doyar?

Ýngilizler: Safaride fil avlama teknikleri.

Almanlar: Filler ve fillerin Alman dil ve kültürüne etkileri.

Ýranlýlar: Filler çarþafa nasýl sokulur?

Amerikalýlar: Daha büyük ve daha görkemli fil nasýl yetiþtirilir?

Japonlar: Daha küçük ve daha ucuz fil nasýl yetiþtirilir?

Ýsrailliler: Filler en pahalý en karlý nasýl satýlýr?

Brezilyalýlar: Fillerle karnavalda samba yapma metodlarý.

Ýle ilgili konuþmalar yapmýþlar.

Türk konuþmacýya söz verilmiþ, konuþmanýn konusu;

Ne olacak bu fillerin hali?

Thyia

30-01-2010, 10:54 AM

Lamba:
Dün gece evime giderken yolun tenhalýðýndan olsa gerek kýrmýzý ýþýkta geçtim. Ardýndan yurdum polisine alkýþý hak ettiricek anons: "Bacým o geçtiðin gece lambasý deðildi; çek saða". :smile:
————————————————–

Hacim nedir?
Öðretmen bir arkadaþýmdan naklen: 5. Sýnýflarýn Fen Bilgisi sýnavýnýn 2. sorusu: "Hacim nedir? Bir örnek vererek açýklayýnýz". Öðrencimizden gelen cevap: "Hacdan gelenlere hacim denir. Örnek: Nasýlsýn hacim?".:smile::smile:

simM

06-02-2010, 12:23 PM

Adamðluyum ben,
Milyon yýldýr evrende geliþim derdindeyim
ve uzayýn derinliklerindeyim...
Amacým düþünen hayvanlýklardan kurtulmak insan olmak.
Her varoluþumda piþman edildim doðduðuma,
sevda dedim,önüme ayrýlýðý koydular...
Barýþ dedim gözlere sýðmayan öfkeler gördüm...
SEvgi dedim çarmýha gerdiler beni...
adalet der demez öldürümdüm.!
''Tanrý gözeten baðýþlayandýr''dediler ,inandým..
sonra ayný kimselerin iþkence aletleriyle tanrý adýna yargýlandým..
Adamoðluyum ben,
Kendimi arýyorum uzayda bunca zaman ..
Dýþýmdakinden cok daha büyük içimde ki boþluk ve þimdi can taþýmaya doygunum..

Ýnsan olmanýn peþindeyim milyarlarca milyar yýl,ama artýk yorgunum..

alýntý.

kelebek

07-02-2010, 10:14 AM

En Ýyi Bildiðini Yapmalý Ýnsan

Gün batýmý...
Nisanda açan tüm çiçeklerin,mayýs kraliçesi "gül"e duyduðu özlem ve öfkeye benzer bir hal var üzerimde.Ömrümün en cansýz tükeniþini takýnýyorum kaç zamandýr ruhuma.Dört nala koþar gibi kaçýyorum içimden...

Ne Romeo-Juliet gibi ithal;ne Leyla-Mecnun gibi ihraç hisler var heybemde.

Hikayemi bildik hikayelerle tanýmlayamýyorum!

Mutlu olmak için hüzünlenen;hüzünlendiði için aðlayan;aðladýðý içindaha çok aðlayan;esenliðini ve heyecanýný kaybetme huzursuzluðunda bir çocuk gibi yüreðim.

Halbuki çocukça olmak için fazla büyük düþlerim,hayallerim.

Çareler içinde çaresiz kaygýlara bürünmenin, "belkide" diye baþlayan cümlelerle açýklanmasýný beklemek yoruyor beni.
Bu gel-gitlere hiçte aþina deðil ruhum.

Kelimelere ihtiyacým var þuan,kaðýt kaleme ve biraz mürekkebe... Anlatmaya deðil,yazmaya sadece...

Korkum yalnýzlýk deðil ki benim...
Yerine daha iyi birþey koyabilme korkusu da deðil;anlayamama/anlatamama hiç...

Korkum güneþin o'nsuz doðacak ve o'nsuz batacak olmasýndan.

Hayattan bana kattýklarý ve katmaya söz verdikleri için tutarlýlýk beklemenin bir hata olduðunu öðreniyorum bu günlerde.
Birde bilmediðim yollara çýkmanýn cesaretten deðil,esaretten olduðunu.

Sýðýnaklarýný deðiþtiriyorum yüreðimin ve ilkelerini...

En iyi bildiðini yapmalý insan;
dua etmeli..

Ve diðer en iyi bildiðini;yürümeli...Omzunda defteri,sýrtýnda kýrmýzý kapþonlu montu,aklýnda ve yüreðinde vakitli/vakitsiz kuþandýðý sevdikleri...

Yazmalý,kendine bile itiraf edemediklerini!
Silebileceði/yakabileceði/ama asla unutamayacaðý su'dan/gökten/rüzgardan kaðýtlara,mürekkepsiz kalemlerle...

Ýnsan çuvallamalý bazen.
Paramparça halleri not düþmeli alnýnýn ortasýndaki o kýrýþýklýða.
Kaybetmeli,düþmeli ama kalkmayý bilmeli...
Unutmamalý hiç...

"Þüphesiz her zorlukla beraber bir kolaylýk vardýr..."(Ýnþirah/5)

...alýntýdýr

MisCha

07-02-2010, 06:15 PM

Söylesem tesiri yok...
Sussam gönül razý deðil....... /Fuzuli

Sustum...Öylesine...Bir nefeste...Aheste...Varsýn güller açýlmasýn bundan sonra...Varsýn olsun! Eksik olsun...Çoklar aza anlar hiçliðe canlar ecele devrile dursun...Koygar þahinler uçurman bundan gayrý turna kanadýyla yaralanmýþ göklerimde...Kýyýlmýþ ne varsa beyhudedir bundan böyle...Sustum...Dertli kalem...Artýk sen söyle!

Sustum...Bu vakte kadar söz kalesinin burçlarýnda niçin mahpustum? Viran olmanýn noksan kýldýðý bir tutam acýyla mürekkep renginde içimi kustum...Siyahýn üstüne renk tanýmakla yapýlan hatayý saçýmda an be an artan aklardan öðrendim...Ve öðrendim susmayý akýtmaya kýyamadýðým saðanaklardan...Uyan ey zaman! Bedel iste bitirdiðim yarýnlardan...

Sustum...Kelamýn kolidorlarýnda infilak eden sedamý yunmuþ yýkanmýþ kýzýllýklara yar eyledim...Sustum ve nihayet kar eyledim...Ýncecikten bir sýzýyla inlerken neyler son sözümü sona ermeden evvel suskunluk alfabesiyle söyledim...Evet!
Belkide bir zamanlar meyustum...Ama korkmayýn artýk...Sustum...Sustum...

Sustum...Cana canana zamana mekana zekana korkuna yürek burkana gökten sarkana yerle bir olan arkana...
Tuþ oluþunu gördüm sustum...Yaratýk mesabesine indirgenmiþlerin haliyle sustum! Tersine açan bir çiçek gibi topladým yapraklarýmý gün ýþýðýndan goncamýn içine pustum...Sustum...Sustum...

Sustum...Olmayan saygýnýn kaygýsýný çekerek...Baðrýmdaki çorak topraða Mecnun'un efkarýný ekerek...Bir ceylanýn toynaklarýyla ezildim geçip gitti sekerek...Ormanlar uðuldadý gözümdeki son billuru da dökerek...Hýçkýrmak istedim olmadý sendeledim olduðum yere çökerek...Harman vakti bir baþak kesildim biçmekten imtina etmeyen kader adlý oraðýn önünde boyun bükerek....Sustum...

Sustum...Konuþ deseler de...Söz gümüþünü biriktiririm artýk yamalý keselerde...Özüm her ne kadar kavrulsa da Leyla menþeli vesveselerde...Veya...Kýsýtlamýþ hülyalarým açý ortayýný yitirse de lüzumsuz hendeselerde...Söz dedim ya...
Hani aðlamaklý baktýðýnda kelam kesilen mevzu...Ýþte o artýk bundan böyle sözü geçmez köþelerde...Sustum...
Hakikatte susmak dil çeliðini örseler de...Neyse...Sustum...

Sustum...Gemiler kalkýyordu limandan...Fora yelkenlerin kirlettiði simandan bir hüzün aksetti sonra...Küçük bir çocuk çehresiyle kanadý ufkun derinliklerini...Ýçimdeki ateþler terk ederken o ýtri serinlikleri...Yaseminler de bivefa kokmayýnca bu bahar! Hanýmeli saltanatýný devirince Akdeniz'in rutubet kokan nefesi...Ansýzýn yýkýlýnca zincirlere hükmeden aslanlarýn kafesi...Sustum...

Sustum...
Sebebsiz yere...
Ruhum yara bere...
Eyvahlarý yollamadan mutebere...
Biliyor musun ah aziz dostum...
Ben sustum!!!...

Sustum ve duruldum...
Yorgunum artýk...

Ne vaktinde söylerim sözleri artýk
Ne kaynatýrým patlamasý için içimdeki volkaný ...
Susarýmsuskunluðum benimle kalsýn ...
Susayýmda dilim de gönlüm de dinlensin artýk...

enemy

09-02-2010, 05:34 AM

Fýkra Eddi Anter'den
Kýrmýzý ýþýkta durduðum anda yanýmdan iki motosikletli ýþýk hýzýnda ve tek tekerlek üzerinde geçti.. Ben aðzým açýk olayý izlerken yanýma yanaþan 112 ambulansýndan doktor camý açtý ve bana:
''Gördün mü bizim müþterileri... Hey maþallah!'' dedi.

enemy

09-02-2010, 08:54 AM

ANGUT nedir? Herkesin (haksýz bir þekilde) kullandýðý bir ifadedir "Angut". Birisi bir salaklýk yapýnca, bir laftan anlamayýnca, böyle boþ boþ bakýnca hemen "Angut'musun" der günümüzün insaný.. . Angut'un aslýnda bir kuþ olduðunu bilmeyen bir ton "Angut!" var ülkemizde.. Angut kuþu'nun eþi öldüðü zaman (yanýna o anda baþka bir yýrtýcý hayvan veya bir insan gelse dahi) gözlerini bir dakika bile eþinin ölüsünün üstünden ayýrmadan o da ölene kadar onun baþ ucunda bekler... Ýþte bu canlýnýn yaptýðý en büyük"Angut"luk budur.. Ayrýca bu olay bütün Angut
kuþlarý için geçerlidir, arada bir görülen birþey deðildir.. Çok ürkek bir hayvan olmalarýna raðmen eþinin ölüsünün baþýnda bekleyen Angut kuþuna elini uzatsanýz dahi oradan kaçmaz.. Hani derler ya "Angut gibi bakmasana lan".. keþke herkes Angut gibi bakabilse deðer verdiklerine.. Bundan sonra bazýlarýna "Angut" demeden önce bir kere daha düþünün..
Bir "Angut" bile olamayan o kadar çok insan var ki artýk günümüzde...

gloomy

16-02-2010, 11:31 PM

Küçücük kaðýtlara yazdýðým notlar var

Büyük yüreðime sýðmayan

Küçücük kaðýtlar,büyük boðuþmalar

Küçük sevinçlerim var bazen küçücük kaðýtlar da

Hayat,kaðýtlar,karmaþam

Ýki minik göz var gözlerim de

iki minik el ellerim de

Büyüdükçe büyüyen küçücük bir yürek var

Kaðýt,kanýt...

Ceku

18-02-2010, 03:18 PM

Amerikan Discover dergisi ölüm ile ilginç bilgiler yayınladı. İşte ölüm hakkında merak edilenler:

İlk ölüleri toprağa gömme işlemi, İspanya'nın Atapuerca bölgesinde 350 bin yıl öncesine kadar dayanıyor.

Bütün ölümlerin temelinde oksijen eksikliği yatar.

Ölümün ilk üç gününde enzimler yemeğe başladığınız gibi sindirilmeye devam ediyor. Parçalanan hücreler bağırsaklarda yaşayan bakterilerin yemeği oluyor.

ABD'de gömülen cesetler, toprağa her yıl ortalama 3 milyon litre sıvı bırakıyor.

Bİr İsveç şirketi, cesetleri çeşitli kimyasal maddelerle donduruyor. Ceset, bir tüpün içinde 6 ila 12 ay arasında ayrışıyor ve tamamen yok oluyor. Böylece çevreye zarar verilmediğini iddia eden şirket, buna 'ekolojik defin' diyor.

Hİndİstan'dakİ Zerdüştler, cesetleri akbabaların yemesi için açık alana atıyor.

İNGİLİZ Kraliçesi Victoria'nın kocası Prens Albert, bornozu ve elinin alçısıyla gömülmek için ısrar etmişti.

Madagaskar'da aileler akrabalarının kemiklerini çıkarıp törenle köyün etrafında dolaştırıyor. Daha sonra da kemikler yeni bir kefene koyulup yeniden gömülüyor. Eski kefen, yeni evlenene veriliyor veya çocuğu olmayanların yataklarına seriliyor.

19'uncu yüzyılda Mısır'da demiryolu inşaatı yapan şirket, mumyaları lokomotiflere yakıt olarak kullandı. Böyle büyük tasaruf yaptılar.

İngİlİz filozof Francis Bacon, tavuğu dondurmak istedi. Tavuğun içini karla dolduran Bacon, soğuktan hastalığa yakalandı. 1926 yılında da zatürreeden hayatını kaybetti.

Embrİyonİk gelişim döneminde organların oluşumunda bazı hücreler ihtihar ediyor. Eğer bazı hücreler ölmeseydi, ördekler gibi taraklı ayaklarla doğardık.

1907 yılında Massachussettsli bir doktor, özel bir ölüm döşeği tasarladı. Sonra da insan vücudunun ölüm anında 21 gram kaybettiğini rapor etti. Bu nedenle ruhun 21 gram tuttuğu varsayılıyor.

ABD'de insanların yüzde 80'i hastanede ölüyor.

ABD'NİN New York kentinde cinayet kurbanından çok intihar eden insan var.

İnsanlığın başlangıçından beri 100 milyar insanın öldüğü sanılıyor. :eek:

MisCha

20-02-2010, 01:39 PM

Hava taþýmacýlýðýnýn ilk yýllarýnda insanlar uçaða binmekten korktuðu için bir türlü istenen yolcu sayýsýna ulaþýlamýyormuþ. Bir þirketin promosyon sorumlusu uçaklarýnda seyahat eden iþ adamlarýna birer mektup göndererek, eðer o hafta rezervasyon yaptýrýrlarsa bundan sonraki ilk beþ seyahatlerinde eþlerinden para alýnmayacaðýný bildirmiþ. Bunun üzerine epeyce baþvuru olmuþ doðal olarak. Þirket kampanya sona erdikten sonra bu kez iþadamlarýnýn eþlerine birer mektup göndererek, seyahatlerinden memnun olup olmadýklarýný sormuþ. Ancak mektup gönderilen kadýnlarýn yüzde doksanýndan þu yanýt gelmiþ: -"Ne seyahati?"

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Bir sokakta iki arkadaþ dolaþýyorlarmýþ. Bunlardan biri istediði insana, istediði þeyi sadece düþünerek yaptýrabileceðini iddia etmiþ. Diðeri de tabii ki inanmamýþ. Adam da bu söylediðini ispatlamak için karþýdan gelen iki bayanýn saç baþ birbirine girerek kavga edeceðini söylemiþ. Arkadaþý "hadi yap da görelim o zaman" demiþ. Adam biraz düþünüp yoðunlaþtýktan sonra iki bayan çok fena kavga etmiþler. Arkadaþý bu olaydan çok etkilenmiþ. "Ben buna inanmam" diyerek baþka bir þey yapmasýný istemiþ. O da arkadan gelen adamýn cebine para koyup gideceðini iddia etmiþ. Hemen uygulamaya geçerek yine çok yoðun bir þekilde konsantre olduktan sonra adam bunun cebine parayý koymuþ. Arkadaþý tamamen þok olmuþ ama hala inanmamakta ýsrarlý. Yanýndaki arkadaþýna dönerek; "Þu ana kadar hep sen söyledin baþkalarý da yaptý. Bu sefer de benim dediðimi yaptýr da görelim" demiþ. Adam kabul etmiþ. Arkadaþý karþýdaki binanýn yedinci katýnda oturan kiþinin televizyonunu camdan aþaðýya atmasýný istemiþ. Arkadaþý iþine yoðun bir þekilde konsantre olmuþ. Aradan 5 dakika geçmiþ, 10 dakika geçmiþ ama hala bir geliþme yok. En sonunda yedinci kattan bir adam çýkmýþ ve: - "Zorlama be kardeþim, televizyon falan yok bizde" !

~~~~~~~~~~~~~~~~

* *Sürücü dikiz aynasýnda kendisini izleyen polisi görünce
kaçabileceðini düþünüp basmýþ gaza.
Ancak polisi atlatamayacaðýný anlayýnca, pes edip çekmiþ kenara.
Polis arabasýndan inmiþ. Bezgin, kýzgýn ve de küskün bir sesle:
- "Bana bak, çok yorgunum, üstelik keyfim de kaçýk. Mantýklý bir özür söyle
yoksa yaktým çýraný!"
Kýsa bir ara ve Sürücü:
- "Karým geçen ay bir polisle kaçtý. Aynada sizin aracýnýzý görünce, kaçtýðý
polis, onu bana geri getiriyor sandým..."

kelebek

02-03-2010, 08:05 PM

Her Aþk Katilidir Bir Öncekinin

Rüzgarlý bir tepenin yamacýndayým þimdi
Kent suskun
Ve istasyonlar ayrýlýk için var bu þehirde
Ýmlasý bozuk, üþümüþ ve kirli bir çocuk olurum seni düþünürken
Ömrüme iliþtirdiðim martý leþleri yamalý bir geçmiþi oynar
Ýmtihanlar ve intiharlar üzerine kurulu hayatlardan
Gecenin en serseri yanýný alýrým günceme

Durup durup þiirler yazmak yoluna
Yeni bir yaþam biçimim oldu son günlerde
Kendimi sende kalabalýk buluþum belki de bundan
Her gece yorganýmýn altýnda sakladýðým kýrlangýç sürüleriyle geliyorum sana sen uykudayken
Babam her gece ölüyor þimdilerde
Annem nihavent bir çýðlýk oluyor
Bana en çok sensizlik koyuyor
Sonra babilin asma bahçelerine asýyorum kendimi
Uyanmak için

Eski bir aþkýný anlatýyorken bana
Konuþtuklarýndan yapýlma bir sessizlik oluyor aðzým
Kaç kez kanýyorum bir bilsen
(ya da hiç bilmesen)
Sesinin ardýnda yüzün sessiz bir tabanca gibi duruyor
Kendimi kötü kurulmuþ bir cümle sanýyorum
Gece yüklü bir kamyon uykularýmý solluyor

Yastýðýnýn altýnda yalnýzlýðýn var biliyorum
Oysa ben senden bir bardak su istedim
Akdeniz deðil
Son yalnýzý benimdir bu kentin
Ýstanbul arkamdan gelir
Ey hüznü yüzünde gülücük diye taþýyan kýz
Hep kendine mi saklarsýn çocukluðunu ?

Aðzýma bir bulut bulaþsa da yokluðundan yapýlmýþ
Kayadan seken kurþun
En serseri yanýmýz olur kimi zaman
Ve ben hep kendimi terk ederim senden
Her katilin aþký
Her aþkýn katili
Bir öncekinin faili
Hep ben olurum
Hep ben ölürüm

Ýçime uzanan koridorlarýn ortasýndan
Hep gülerdin beni görünce
Bense sana hep geç kalýrdým
Sona kalýrdým
Sonra kanardým

Yaðmurlarla inseydin içime
Ýçim senden yanaydý
Yüzümdeki iþgaller senden karaydý
Seni sevmek en gizli aðlama biçimimdi
Sana yazacaklarým sil sil bitmezdi
Ve ben sende hiçbir þeydim
Sen bende her þeyken

Caným
Yastýðýnýn altýnda biriktirdiðin yalnýzlýklarýn
Kendine varlaþýp bana yoklaþan biri yapar seni
Ve ne kadar kaçsan o kadar yakýnsýndýr aslýnda kendine
Geciken sevdalar yýkýk kentlere benzer bilirsin
Ve sevgisizlik alýr bir gün seni benden
Ýþte bu yüzden
Sen hep sevil
Hep sevil
Sevil

292

Nuvola

16-03-2010, 09:48 AM

**Bölük komutanýnýn yanýna koþarak gelip çaký gibi bir selam verdikten sonra heyecanla "Beni arzu etmiþsiniz komutaným" diyen ve yüzbaþýnýn "Seni ne arzu edecem lan!" kükremesiyle yollara düþen Mehmetçik için kocaman bir alkýþ lütfen...

**Ýlk genelev deneyiminde heyecandan ne yapacaðýný þaþýrýp, kadýna; ''Bakire misiniz?'' diye soran ben mi, yoksa; ''Evet bakireyim, kendimi sana sakladým.'' diye cevap veren hayat kadýný mý alkýþý haketti karar veremedim....

**Sevgili anneanneciðim, havaalanýndaki kadýn polis memurunun amacý sana sarýlmak deðil üzerini aramaktý. Hadi sarýlýp sýrtýný sývazladýn, bir de üstüne öpmenin ne gereði vardý?

**Fazla kilolarýndan þikayet edip, akupunktura gitmeye karar veren tombik anneme babamýn yorumu: "Sana bu saatten sonra inþaat çivisi çaksak fayda etmez haným..." O günden beri küsler, barýþmalarýný bekliyoruz.

**Geçen akþam bozuk olan laptopla uðraþýrken, babamýn; "Hadi artýk bitmedi mi?" lafýný her 5 dakikada bir tekrarlamasý, annemin; "Sana ne be adam, fiþi senin bir yerine mi takýlý?" sorusu ile son bulmuþtur.

**Annem babamýn içki içmesine tepki gösterir her zaman. Babam arkadaþlarýyla içerken bir gün arkadaþý "Maydonoz al, yenge anlamaz." demiþ. Ve gecenin bir yarýsý bizi gülme krizine sokan son. Ayakta zar zor duran bir baba ve elinde bir demet maydonoz...

**Aðrýyan dizim için devlet hastanesine gidip gelirken, sýraydý, randevuydu, röntgendi, MR'dý, kan tahliliydi koþtururken günler geçti ve ben sonuçlarý doktora gösteremeden dizimin aðrýsýnýn geçtiðini farkettim. Týp ilerledi dedikleri bu olsa gerek!

**Hayatýmda ilk kez, bugün kaþlarýmý düzelttirmek için berberime, "Ali Abi, bu kaþlarý düzeltebilir misin?" dedim. "Ne demek, bütün gaylerinkini ben düzeltiyorum zaten." dedi. Peki ben kaþlarý düzelttirdim mi? Düzelttirdim. Bahþiþ de býraktým mý? Býraktým. Bir daha Ali Abi'ye gider miyim? gaylik deðil mi, gitmem artýk!

**Babamýn karþý komþusu hakkýnda yorumu: "Bu adam da çok kýlýbýk. Ben ne zaman balkonu yýkasam, o da çamaþýr asýyor." Caným babam, eski kazak erkeklerden kim kaldý senden baþka!

**Haftanýn 5 günü dýþarýdan yemek isteyen, geri kalan iki günde de makarna ve tavuk dýþýnda bir þey yapmayý beceremeyen karým, dün akþam Yemekteyiz programýna baþvuracaðýný söyledi. Hala gülüyorum...

**Bir tanýdýðým ýzýn 10 yaþýndaki oðlunun Google'da arattýðý cümle: "Çýplak kadýn resimleri". Çýkan sonuçlar beklentisini karþýlamamýþ, kendisini memnun etmemiþ olacak ki azmetmiþ, aramaya devam etmiþ: "Çýrýlçýplak kadýn resimleri!"

kelebek

20-03-2010, 10:35 AM

...Düþünen bir adamý düþünüyorum.
Düþündüðümü bildiðim için, düþlediðim için, düþlediðim bu adamýn da varolduðunu biliyorum.
Böylece, o da benim kadar gerçek oluyor.
Bundan sonrasý çok daha hüzünlü bir sonuca varýyor.
Düþündüðünü düþündüðüm bu adamýn, beni düþlediðini düþlüyorum.
Öyleyse gerçek olan biri beni düþlüyor.
O gerçek, ben ise bir düþ oluyorum.

'alýntýdýr'

Nuvola

02-04-2010, 01:57 PM

Osmanlý’nýn büyük cihan padiþahý Kanuni Sultan Süleyman’ýn ve büyük aþk’ý Hürrem Sultan’ýn bir kýz çocuðu gelir Dünya’ ya .

Efsane bir ask’ýn meyvesidir bu çocuk ve bu yüzden belki efsane aþklarýn en temeline , en masalsý olanýna ithafen ismi Mihrimah konulur Mihr-ü Mah

Farsça da Güneþ ve Ay demektir.

Zaman hýzla geçmiþ Mihrimah Sultan büyümüþ 17 yaþýna gelmiþtir ki o zamanlar için evlendirilmesi uygun olan bir yaþtadýr. Ýki talibi olur ,biri Diyarbakýr

valisi Rüstem Paþa dýr,diðeri ise saray’ýn baþ mimarý Mimar Sinan… .

Padiþah biricik kýzýný Rüstem paþa ile evlendirir , Sinan evlidir ve 50 yaþýndadýr ama bilinen odur ki Mihrimah Sultan’a deliler gibi aþýktýr.....

Mimar Sinan o derece derin bir tutku ile aþýk olduðu Mihrimah Sultan’a kavuþamamýþtýr fakat o’na olan aþkýný olanca güzelliðiyle ,sanatýna yansýtmýþtýr.

Ýstanbul’un en güzel yerlerinden birine ,Üsküdar’a Mihrimah Sultan adýna bir cami yapmasý istenir kendisinden. 1540 yýlýnda inþa etmeye baþladýðý

cami’yi 1548 yýlýnda tamamlar.Cami inþa edilirken bir yandan kendi aþkýný anlatýr hiç þüphesiz ve eserine sanki “eteklerini giymiþ bir kadýn” siluetini verir,

ayrýca cami için mimari olarak esinlendiði ,örnek aldýðý yer ise bir baþka aþka ,kutsal bir aþka adanmýþ bir þaheserdir ; Ayasofya………..

Bahsi geçen bu cami 2 Minareli olup ,padiþah fermaný ile yaptýrýlan bir eserdir, ama Sinan’ýn söyleyecekleri bununla bitmemiþ olacak ki bu eserden 14

yýl sonra o güne kadar ilk defa ,padiþah fermaný olmaksýzýn , Edirnekapý da surlarýn yakýnýna pek kimsenin ilgilenmediði ,ýssýz ,yalnýz ama Ýstanbul’ un en

yüksek tepesi olan bir yere ,sanki aþkýnýn gizli,ýssýz ve yalnýzlýðýný ama bir o kadar büyüklüðünü haykýrmak istermiþcesine ikinci bir eser yapmaya

koyulur.... Mihrimah Sultan’a ithafen..... ..

Derler ki; cami Mihrimah sultanýn o duru, gösteriþsiz ve bir o kadar asil güzelliðine istinaden küçücüktür ve sadece 38 mt bir minareye sahiptir. Bir adet

Ýncecik kubbesinin üzerindeki 161 pencere ise iç güzelliðinin ne kadar aydýnlýk ve berrak olduðunu temsil eder, bu sayede gün ýþýðýnýn her köþede adeta

dans ettiði kadýnsý edalý. ( o tarihte bu açýklýktaki ve bu kalýnlýktaki bir kubbeye o kadar pencere, dünya üzerinde sadece Mimar Sinan tarafýndan

yapýlabilirdi) cami içindeki pandatiflerde ve minare kenarlarýndaki upuzun iþlemelerde de Mihrimah Sultan'ýn o çok güzel ayak topuklarýný döven ,upuzun

saçlarý tasvir edilmiþtir.,

Ve yine denir ki Mihrimah Sultan’ýn statüsü iki minareli cami yaptýrmaya yetmesine raðmen, yalnýzlýðýný simgelemesi anlamýnda tek minareli yapýlmýþtýr

bu cami. Ama Sinan aþk‘ýný öyle sihirli bir týlsýmla mühürlemiþtir ki ,bu sýrra þaþýrmamak ,o sevdalarýn naifliðine imrenmemek elde deðil. Sinan Usta'nýn

aþk'ýnýn vesikasýdýr sanki, iki caminin de yeri özenle seçilmiþtir. Güneþin doðum ve batým yerleri tespit edilerek yapýlmýþ camilerdir. Edirnekapý’daki

Mihrimah Sultan Camii’ni ayný anda görebileceðiniz bir yer tespit edin. Günbatýmýnda (elbette, yýlýn sadece bir gününde ki o gün 21 Mart gece ile günün

Birbirinre eþit olarak kavuþtuðu gün’dür daha enteresaný, o gün Mihrimah Sultan’ýn doðum günüdür) göreceðiniz muhteþem manzara þudur:

Edirnekapý Camii’nin tek minaresinin arkasýndan güneþ batarken, Üsküdar’daki caminin minareleri arasýndan ay doðmaktadýr!

“Bu nasýl bir hesaplama, bu nasýl bir estetik anlayýþýdýr!”

http://img143.imageshack.us/img143/2724/mihrimah.jpg

http://img100.imageshack.us/img100/8414/mihrimahsultanhy5.jpg

mhsb

12-04-2010, 09:54 AM

Ayný anneden,
Ayný yýlda,
Ayný ayda,
Ayný günde,
Bir kýz bir de oðlan doðmuþ.
Ama çocuklar ikiz deðiller!

Bu mümkün mü? :rolleyes:

kelebek

12-04-2010, 12:24 PM

Mümkün diye biliyorum...
Çift yumurta ikizleri, ayrý yumurta hücrelerinin ayrý sperm hücreleriyle birleþmesi sonucunda oluþurlar. Dölleyen sperm hücresinin cinsiyet kromozomu özelliðine göre bu kardeþler ayný cinsiyette olabilecekleri gibi, farklý cinsiyetten de olabilirler.

Yine ayrý ayrý hücrelerin birleþerek genetik materyallerin harmanlanmasý sonucu çift yumurta ikizi kardeþlerin genetik özellikleri de birbirinden farklý olabilir. Kan gruplarý, göz rengi, saç rengi ve kalýtýmla geçen diðer tüm özellikler bu kardeþlerde birbirinden farklý olabilir.

Özet olarak çift yumurta ikizi kardeþler birbirlerine ayný anne babadan farklý zamanlarda olmuþ iki kardeþ kadar benzerler.

mhsb

12-04-2010, 12:36 PM

aydýnlatýcý bilgiler ve bilimsel açýklamalar için teþekkür ederiz
de
bi cevabý daha var aslýnda.. :smile:

kelebek

12-04-2010, 02:54 PM

Eh biraz ana haber bültenlerini dinlemekte kafi olabilir tabi...

mhsb

16-04-2010, 07:08 AM

Ayný anneden,
Ayný yýlda,
Ayný ayda,
Ayný günde,
Bir kýz bir de oðlan doðmuþ.
Ama çocuklar ikiz deðiller!

Bu mümkün mü? :rolleyes:

(YANIT : Evet mümkün. Çocuklar üçüz doðan kardeþlerden ikisi.) :smile:

mhsb

16-04-2010, 07:19 AM

:smile:BORAZAN SESÝ MÝ?

Temel Ýngiltere'de lüks bir otele yerleþmiþ. Oda servisine telefon açýp;

“- TU TÝ TU TU TU TU”(*) demiþ.

Oteldekiler telaþa kapýlmýþ bu mesajý çözmek için. Bir daha sormuþlar yine ayný söz!.. Oraya buraya haber salmýþlar... ........

peki sizce ne demiþ olabilir???? :smile:

MorAkis

21-04-2010, 02:16 PM

"Alýþmak mý?" diye sordu küçük prens.. tilki devam etti:
“Evet. Örneðin, sen benim için sadece küçük bir çocuksun. Diðer küçük çocuklardan hiçbir farkýn yok benim için. Sana ihtiyacým da yok. Ayný þekilde, ben de senin için dünyadaki yüz binlerce tilkiden biriyim sadece. Bana ihtiyaç duymuyorsun. Ama beni evcilleþtirirsen eðer, birbirimize ihtiyacýmýz olacak Sen benim için tek ve eþsiz olacaksýn, ben de senin için.”

"..beni evcilleþtirirsen eðer, yaþamýma bir güneþ doðmuþ olacak. Senin ayak seslerin benim için diðerlerinden farklý olacak. Ayak sesi duyduðum zaman hemen saklanýrým. Ama seninkiler, bir müzik sesi gibi beni gizlendiðim yerden çýkaracaklar. Þu ekin tarlalarýný görüyor musun? Ben ekmek yemem. Buðday benim hiçbir iþime yaramaz. Bu yüzden de bu tarlalar bana hiçbir þey hatýrlatmazlar. Buna üzülüyorum. Ama sen beni evcilleþtirseydin, bu harika olurdu. Altýn renkli saçlarýn var senin. Ben de altýn renkli baþaklarý görünce seni hatýrlardým. Ve rüzgarda çýkardýklarý sesi severdim.."

----
Sustu tilki ve uzun bir süre küçük prensi izledi.
“Senden rica ediyorum. Lütfen beni evcilleþtir!” dedi.
“Elbette” dedi küçük prens. “Ama pek fazla vaktim yok. Yeni arkadaþlar edinmem ve birçok þeyi anlayabilmem gerekiyor.”
“Sadece evcilleþtirdiðin kiþiyi anlayabilirsin” dedi tilki. “Ýnsanlarýnsa hiçbir þeyi anlayacak vakitleri yoktur. Her þeyi dükkandan hazýr alýrlar. Ve arkadaþlar dükkanlarda satýlmadýðý için de, hiç arkadaþlarý olmaz. Eðer bir arkadaþýn olsun istiyorsan, evcilleþtir beni!”

“Ne yapmam gerekiyor peki?” diye sordu küçük prens.
“Çok sabýrlý olman gerekiyor. Önce çimenlerin üstüne, biraz uzaðýma oturmalýsýn. Ben gözümün ucuyla seni izleyeceðim, sen hiçbir þey söylemeyeceksin. Sözcükler yanlýþ anlamalara neden olurlar. Ama her gün, biraz daha yakýna gelebilirsin.”
Ertesi gün küçük prens yine geldi.
“Her gün ayný saatte gelmelisin” dedi tilki. “Örneðin öðleden sonra saat dörtte gelirsen, ben saat üçte kendimi mutlu hissetmeye baþlarým. Zaman ilerledikçe de daha mutlu olurum. Saat dörtte endiþelenmeye ve üzülmeye baþlarým. Mutluluðun bedelini öðrenirim."
Böylelikle küçük prens tilkiyi evcilleþtirdi. Ve ayrýlma vakti geldiðinde “Ah! Sanýrým aðlayacaðým” dedi tilki.
“Bu senin hatan” dedi küçük prens. “Ben sana zarar vermek istemedim. Seni evcilleþtirmemi sen istedin.
“Doðru, haklýsýn” dedi tilki.
“Ama aðlayacaðýný söyledin!”
“Evet, öyle.”
“O halde bunun sana hiçbir yararý olmadý.”
“Hayýr, oldu. Buðday tarlalarýnýn rengini gördükçe seni hatýrlayacaðým.."

mhsb

27-04-2010, 07:29 AM

Sunay Akýn ilk þiirini, Meteoroloji Müdürlüðü'nde çalýþan bir memurun kýzýna yazar. Henüz 9 yaþýndadýr. Kýzýn isminin baþ harflerinin dizelerini oluþturduðu þiiri, evlerinin terasýnda bulunan odunluk kapýsýnýn iç kýsmýna yazar. Kýz, balkona geldiðinde odunluðun kapýsýný açar mahsusçuktan!.. Ama þiir kýzýn gözüne hiçbir zaman takýlmaz. Sunay Akýn yýllar sonra (ki bir þairdir artýk) çocukluðunun geçtiði Trabzon'a gittiðinde, sert geçen bir kýþta, içindeki odunlarla birlikte kapýnýn da sökülüp yakýldýðýný öðrenir. Þairin ilk þiiri "hava muhalefeti" nedeniyle kayýptýr!..

mhsb

27-04-2010, 07:31 AM

ve SUNAY AKIN' ýn bir þiiri.......

sevgilim sakýn kýzma bana
ve yanlýþ anlama
kýrmýzý rujunu sürdüðünde
paramýn yetmediði
ELMA ÞEKERÝ geliyor aklýma...

kelebek

04-05-2010, 04:16 PM

KAYIP GÖNÜL

Dünyalar güzeli Yusuf'a sordular:

- Ey Zeliha'nýn gönlünü alýp onu periþan hale koyan. O senin yüzünden acze düþtü de derdine derman olmadýn; hasta býraktýn onu. Gönlünü kaptýn ve geri vermedin. Geri versen ne olur; sen buna kadir deðil misin?

- Ben onun gönlünü çelmedim. Ne onun bana gönül verdiðinden haberdarým, ne böyle bir kastým oldu. Onun gönlüyle bir iþim yoktur benim.

O dostlar sonra Zeliha'ya sordular:

- Yusuf senin gönlünü nasýl çalmýþtý? Dosdoðru söyle bize; gönlün sendeyse ve Yusuf'tan gönül istiyorsan bu, naz yapýyorsun demektir.

Zeliha yeminle söyledi:

- Bedenimdeki her kýldan gönlüm habersiz. Neden ve nasýl âþýk oldu, âþýk olunca nereye gitti, bilmiyorum.

Sonra o dostlar düþündüler:

- Gönül Yusuf'ta deðil ama Zeliha'da da deðil. Ne biri gönül almýþ, ne diðeri bir gönle sahip!.. Peki ama nasýl kayboldu bu gönül, nereye gitti? Bu bir sihir deðilse nedir?
*
Peki o halde neden sormuyoruz: Kendi gönlünden haberdar olmayan kiþi nasýl olur da baþkasýna yol bulabilir?

alýntýdýr* KATRE-Ý MATEM

RÜZGAR

04-05-2010, 07:12 PM

SORMUÞLAR BÝR BÝLGÝNE...

Sormuþlar bir bilgine: HAYAT ne? diye
Demiþ bilgin; iki yönlü bir yol
devam eder bilinmeze.
Sen görmemezlikten gelsen de
vardýr bir yoldaþ her köþesinde
Bazen çýkarsýn zorlukla dar bir yokuþtan
bazen de aþarsýn dertleri
sanki uçuyormuþ gibi inerek buradan.

Peki, SEVGÝ nedir? Demiþ biri
Kalbine sýðmayacak kadar geniþ
Dedikodusunu yapamayacaðýn kadar temiz,
kokusunu alamayacaðýn kadar uzak
hayal edemeyeceðin kadar yakýn...

Ya KORKU nedir? Diye atýlmýþ diðeri
Bir yaðmur damlasýndaki barut kokusu.
Belki de saklanýlan bir hayal yontusu
ya bir miniðin haykýrýrýþý,
ya da yüreði yaralý bir kuþun feryadý....

Peki ya UMUT nerededir? Diye atýlmýþ bir umut avcýsý.
Bilinmezde deðildir bilirim, demiþ yerini kaygýlý ve tasalý.
Aradýn boþuna heryeri ama unuttun en kolay yeri besbelli
bunu derken iþaret etti insanýn en derinden yaralanan yerini...

Peki DOST kimdir? Diye sormuþ biri.
Demiþ; paylaþtýn mý sevgini, korkunu, ümidini ve yenilgini,
verdin mi desteðini, sordun mu halini,
yolladýn mý yüreðini, aðladýn mý onun gibi.

Hissettin mi DOSTLUÐU? Demiþ diðeri.
Bilgin demiþ:
Karþýlýðý olmadan verilir mi hiç yürekteki sevgi?
Dostluk dediðin; tek bir ruhun, iki ayrý bedende dirilmesi...

*Alýntýdýr*

tu_ba

14-05-2010, 06:29 PM

Bir zamanlar , kýþ gelince güneye göç etmek istemeyen bir serçe varmýþ.
Ancak hava öyle soðukmuþ ki, istemesede güneye uçmak zorunda kalmýþ.
Kýsa bir süre sonra soðuk, kanatlarýný dondurmaya baþlamýþ ve minik serçe çiftiliðin topraklarý üzerine neredeyse donmuþ halde düþmüþ.
Yanýndan geçen bir Ýnek , küçük serçenin üzerine pislemiþ.
Serçe sonunun geldiðini düþünmüþ fakat, vücudu ve kanatlarý Bokun sýcaklýðý ile ýsýnmaya baþlamýþ.
Nefes almayý baþaran serçe, sýcak ve mutlu bir þekilde þarký söylemeye baþlamýþ.
O Sýrada oralardan geçen ve serçenin cývýltýsýný duyan bir kedi sesin nereden geldiðini araþtýrýp bulmuþ ve dýþkýlarý temizleyip onu anýnda midesine indirmiþ...

BU ÖYKÜNÜN ANA FÝKRÝ
--------------------------
1- Tepene sýçan herkes düþmanýn olmak zorunda degildir...
2- Seni bokun içinden çýkaran herkes te dost degildir....
3- Ve Bokun içinde rahat ve mutluysan sesini çýkarma...
:rolleyes:

mhsb

15-05-2010, 09:19 AM

hey Allah'ým Tu ba.. gülermisin aðlarmýsýn misali.. tek kelime ile süperdi.. (halen gülüyorum .. :)

DELI[r]CEM

16-05-2010, 08:13 PM

Yýlýn en komik ve kýsa fýkrasý.
Fener kupa almýþ :D

RÜZGAR

18-05-2010, 01:42 PM

Erdemli insanlarýn dokuz düþüncesi vardýr...

1. Baktýklarýnda berrak görmeyi düþünürler,
2. Dinlediklerinde iyi duymayý düþünürler,
3. Görünüþleri bakýmýndan cana yakýn olmayý düþünürler,
4. Davranýþlarýnda saygýlý olmayý düþünürler,
5. Konuþmalarýnda doðru sözlü olmayý düþünürler,
6. Ýþlerinde ciddi olmayý düþünürler,
7. Kuþkuya düþtüklerinde sorularý nasýl soracaklarýný düþünürler,
8. Öfkelendiklerinde sorunlarý düþünürler,
9. Kazancý gördüklerinde adaleti düþünürler...

KONFÜÇYUS

gloomy

18-06-2010, 04:42 PM

Sen olmak isterdim. Ýyileþtiren olmak, pak eden olmak, söndüren olmak, can’ý besleyen olmak, can olmak, tarafsýz olmak renksiz/tatsýz olmak gibi, herþeye kucak açmak her rengi taþýr gibi… Þifamsýn…

Seni seviyorum… Sen olmak, seninle olmak isterdim ey su… Susuzluðum hasretindir…

Hayatýn bu kürek mahkumu yorgunluðunu taþýyamadýðým zamanlar bir anda uçmak senin gibi, ne güzel olurdu. Ruh hafifliðinde tavaf etmek, tavaf etmek, tavaf etmek… Þehirlerden yükselen yýlgýn nefesleri katýp önüne serin sabahlar býrakmak.
Çocuk gülücüklerine kar olup yaðmak, bir çið tanesi güzelliðine bürünmek, hayat ne kadar deðiþse de, haller ne kadar deðiþþe de özünde ayný kalmak…

Kinli hançerlerden damlayan kanlarý bile alýp baðrýna usul usul, bilge bilge yürümen, çok bilmenin büründüðü sýrlý sessizliðe bürünmen. Endamýnla aðýr aðýr süzülmen ey su.

Boþuna deðil eskilerin “derdini suya söylersen o götürür Allaha” demeleri. Senden baþkasý var mý ki ademlerin derdlerine dayanabilsin. Dinlesin dertleri de taþ çatlamasýn, aðaç kurumasýn, insan sararmasýn.

Sense sabýrla dinleyip, katarsýn bilgeliðine herþeyi. Belki konuþursun da, derde dertlenirsin, “su” dersin, su dilini, þu dilini ögrenmeyi istemez mi insan.”Sýzýyý gideren su / suyun sýzladýðýný kimseler bilmez…*”. Ey su, can/su.

Gözlerimi aldý su
Düþlerime daldý su
Beni aþka saldý su
Yakan tadýn kaldý su.

Elinden tutsam suyun
Canýndan tutsam suyun
Sýcaðýný duysam suyun
Cana vuslat olsun su.

Ne cenkler efsanedir sesinde, nice firakler yansýdý yüzüne, nice vuslatlara þahitsin. Bak þurda Aliþ ile Züleyha destaný bir keder gibi acýtýyor çaðlayýþýný.. Fakir ümitler, çocuk aðlamalarý, þahlarýn dünya düþleri, aþýklarýn sýrlarý maviye boyadý seni aðýrlýðýnda… Onun için bu hüzünlü yürüyüþün, onun için ayný düþler ayný sýrlar her yudumunda insanlarýn.

Þimdi ýlgaz daðlarýnýn ýssýz göllerinde yüzüne hilal düþmüþtür, için için kýpýrdamaktasýndýr… Rüzgar yüzünde üfül üfül çocuk öpücükleri… Zerreler bedenýmde kýpýr kýpýr dalgalanýr hilalle. Yýldýzlar göz kýrpar…

Görkemli yalnýzlýklar büyütür kendini uzak diyarlarda… Sesindeki musiki tanýnmaz, kimse bilmez gizli kalmýþý. Ne aradýðýný bilmeyenlerin sessiz ruhlarýnda bir canhýraþ çýðlýktýr hep: “su… su… su…”

Bense en þehirli halimi takýnýp seni seyrederim… Adýmlarýmý kendi haline býrakýrým sokaklara. Bir sen kalýrsýn bende, bir de susuzluðum…

Cana hasret kaldý can / Suya hasret kaldý su
Cana hasret kaldý su / Suya hasret kaldý can.

Ýsmet Özel

RÜZGAR

19-06-2010, 06:53 PM

BABA... HERÞEY ÝÇÝN TEÞEKKÜRLER...

Annemi ve beni hastaneye güvenli ve hemen hemen saðlam getirdiðin için teþekkürler.

Doðduðumda heyecandan bayýlmadýðýn için teþekkürler.

"Doðduðun gün hayatýmýn en güzel günüydü" dediðin için teþekkürler.

Küçükken beni kafa üstü düþürmediðin için teþekkürler.

ilk yýlýmda hemen hemen yapacak hiçbir þeyim yokken sýrtüstü yattýðýmda, beni eðlendirmek için karyolamýn üstüne sallanan oyuncaklar astýðýn için teþekkürler.

Bebek arabamla dolaþtýrdýðýn için teþekkürler.

Yetiþkin dilini öðrenip çift dil konuþuncaya kadar benimle ilkel dilimi yani bebekçeyi konuþtuðun için teþekkürler.

Ben öðreninceye kadar sonsuz kere "Baba...Baba...Baba..."yi tekrarladýðýn için teþekkürler.

Ne kadar þapþal görünürsem görüneyim beni sevdiðin için teþekkürler.

Arkadaþlarýn E.T.'ye benzediðimi söylediklerinde onlarla ayný fikri paylaþmadýðýn için teþekkürler.

Beni beslemeyi hiç unutmadýðýn için teþekkürler.

Kaþýðýmý ve tabaðýmý her yemek saatinde on iki kez yerlerden topladýðýn için teþekkürler.

"Çu-Çu-Çu" trencilik oyunuyla beni eðlendirerek yemek yedirdiðin için teþekkürler.

"Çu-Çu-Çu" da iþe yaramayýp bütün yemekler etrafa saçýldýðýnda yerleri temizlediðin için teþekkürler.

Sevgili babacýðým: Beni sevgiyle yarattýðýn için teþekkürler.

Annemin karnýndayken, aþermelerimi sabahýn l'inde sokaklara fýrlayýp ançuez ve turþulu sandviç bularak giderdiðin için teþekkürler.

Tehlikeli þeyleri ulaþamýyacaðým yerlerde sakladýðýn için teþekkürler.

Kýrmýzý Baþlýklý Kýz'ý arka arkaya ondokuz gece okuduðun için teþekkürler.

Boyumun uzamasýný her çeyrek santimetrede bir duvara iþaretlediðin için teþekkürler.

"Bir varmýþ bir yokmuþ..." masallarý anlattýðýn için teþekkürler.

Karþýdan karþýya geçerken iki tarafa bakmayý unuttuðum zaman çektiðin o sert nutuklar için teþekkürler.

Yangýn sýrasýnda ellerinin ve dizinin üstünde sürünerek evden nasýl kaçýlacaðým ö ðrettiðin için teþekkürler.

Saðýmý ve solumu bir türlü öðrenemediðimde sarmýsak ve soðan meselesini öðrettiðin için teþekkürler.

Umumi tuvaletlerde bana refakat ettiðin için teþekkürler.

Takma adlarým için teþekkürler.

Bir numarayla iki numaranýn farkýný açýkladýðýn için teþekkürler.

Sabaha karþý aðlamalarýma tam 5,3 saniyede yetiþtiðin için teþekkürler.

ilk adýmlarýmý attýðýmda basýn konferansý düzenlediðin için teþekkürler.

"Alfabe Þarkýsý"ný defalarca dinlediðin için teþekkürler.

Espirilerim ne kadar kötü olursa olsun onlara daima güldüðün için teþekkürler.

Canavarlarý odamdan uzak tutmak için bütün gece boyunca elektrik harcama pahasýna ýþýðýmý açýk tuttuðun için teþekkürler.

Alýþveriþ merkezinde kaybolduðum zaman beni bulmak için düzenlediðin arama operasyonu için teþekkürler.

Beni oyuncak bölümünde bulduðun için teþekkürler.

Beni kaybettiðinden dolayý kendini suçlu hissettiðin ve anneme bunu söylemeyeyim diye bana oyuncak aldýðýn için teþekkürler.

Beni alýþveriþ merkezinde bir kere daha kaybettiðin zaman yine bir arama operasyonu düzenlediðin için teþekkürler.

Beni þeker bölümünde bulduðun için teþekkürler.

Bakýcýma yüzündeki noktalarý birleþtirebilir miyim diye sormadan önce beni durdurduðun için teþekkürler.

Walt Disney filmlerine götürdüðün için teþekkürler.

Yabancýlarýn verdiði þekerlemelere, daha sonra da uyuþturuculara doðrudan hayýr demeyi öðrettiðin için teþekkürler.

Beni sandalyenin üstünde düþtü düþecek bir vaziyette, elim kurabiye kavanozunun içinde bulduðunda "iþte kurabiye böyle ufalanýr" diye açýkladýðýn için teþekkürler.

Beni sirkteki palyaçolarý görmeye götürdüðün için teþekkürler.

Takipçi deðil, lider olmam için cesaretlendirmene teþekkürler.

Hiçbir zaman "Git dýþarýda oyna" demediðin için teþekkürler.

Sokakta yiyebileceðim yumruklara karþý koymayý ve karþýlýk vermeyi öðrettiðin için teþekkürler.

Jetonlu telefonu kullanmayý öðrettiðin için teþekkürler.

Zar zor kazandýðým harçlýðýmý çizgi romanlarýn arkalarýnda reklamlarý çýkan su maymunlarýna, x-ýþýný gözlüklere ya da herhangi abuk subuk bir oyuncaða harcamamý engellediðin için teþekkürler.

"Hey"in atlarý çaðýrmakta kullanýldýðýný hatýrlattýðýn için teþekkürler.

Donmuþ metal buz kabýna yapýþmýþ dilimi kurtardýðýn için teþekkürler.

Donmuþ metal buz kabýna yapýþmýþ dilimi bir kere daha kurtardýðýn için teþekkürler.

Bütün arkadaþlarýna yaþýma göre olaðanüstü yetenekli ve zeki bir çocuk olduðumu söylediðin için teþekkürler.

Annemle kavganýza kulak misafiri olduðumda inandýrýcý özürler bulduðun için teþekkürler.

Anneler gününde ve doðumgünlerinde beni alýþveriþe götürdüðün için teþekkürler.

Hediye ettiðim kravatlarý beðenmiþ gibi davrandýðýn ve ancak "çok özel günlerde" taktýðýn için teþekkürler.

Yazýn hafta sonlarýný iki odalý bir aðaç evi yaparak geçirdiðin için teþekkürler.

Beni voleybol maçýna götürüp iki sosisli sandviç, bir paket fýstýk, iki kutu patlamýþ mýsýr, üç dondurma ve bir kola aldýðýn için teþekkürler.

Bana tam istediðim gibi süslü püslü bir bisiklet aldýðýn için teþekkürler.

Büyükbabamýn her zaman oturduðu koltuðunda para bulduðumda "bulan kapar kaybeden aðlar" dediðin için teþekkürler.

Sýcak yaz günlerinde sürahiler dolusu soðuk limonata yaptýðýn için teþekkürler.

Beni kamp yapmaya ve balýða götürdüðün için teþekkürler.

Jo'nun Barbie'nin yataðýnda niçin yatamayacaðmý açýkladýðýn için teþekkürler.

Hangi madeni paralarýn 1 liraya eþit olduðunu öðrettiðin için teþkkürler.

Kahve içerek büyümemi yavaþlatmama engel olduðun için teþekkürler.

Okulun yakýnýnda oturduðumuz için teþekkürler. Böylece, küçükken senin mecbur olduðun gibi, sýnýfýn sýcaklýðýný öðlene kadar donma derecesinin biraz üstüne çýkarabilmek için, 12 millik tepeyi 40 deniz mili þiddetinde esen rüzgârý yiyerek týrmanýp arta kalan enerjimle de okulun fýrýnýna kömür küremek zorunda kalmadým.

Ýstiklâl Marþý"ný ve "Dað Baþýný Duman Almýþ"ý birlikte ezberlediðimiz için teþekkürler.

Gözlüklerimi kaybettiðimde yenilerini aldýðýn için teþekkürler.

Yenilerini de kaybettiðimde bir çift daha aldýðýn için teþekkürler.

Zekâ testinin sonucunda süper zekâ olmadýðýmý öðrenip üzülünce beni aksine ikna ettiðin için teþekkürler.

Yazým kurallarýný zorla öðrettiðin için teþekkürler.

Veli toplantýlarýna katýldýðýn ve öðretmenlerimin hakkýmda söylediði bütün iyi þeyleri bana aktardýðýn için teþekkürler.

Bisikletimin arka yedek tekerleklerini çýkarttýðýn gün, selesinden tutarak bisikletimin yanýnda altý blok koþtuðun için teþekkürler.

Yaralý dizimi dezenfekte ettiðin ve yaramý öpüp acýmý hafiflettiðin için teþekkürler.

Tahterevallinin öbür ucundan aniden atlamadýðýn için teþekkürler.

Þükran Günü hindisini kesip servis yapma görevini bana verdiðin için teþekkürler.

Yam'ýn ne olduðunu açýkladýðýn için teþekkürler.

Kartopu savaþýný baþlatan ilk topu fýrlattýðýn için teþekkürler.

Yani baba her þey için teþekkürler...

BABALAR GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN...

DevilSmile

19-06-2010, 08:01 PM

hanci

19-06-2010, 10:21 PM

bir adýn kalmalý geriye
bütün kýrýlmýþ þeylerin nihayetinde
aynalarýn ardýnda sýr
yalnýzlýðýn peþinde kuvvet
evet nihayet
...bir adýn kalmalý geriye
bir de o kahreden gurbet

sen say ki
ben hiç aðlamadým
hiç ateþe tutmadým yüreðimi
geceleri, koynuma almadým ihaneti
ve say ki
bütün þiirler gözlerini
bütün þarkýlar saçlarýný söylemedi
hele nihavent
hele buselik hiç geçmedi fikrimden
ve hiç gitmedi
bir topak kan gibi adýn
içimin nehirlerinden
evet yangýn
evet salaþ yalvarmanýn korkusunda talan
evet kaybetmenin o zehirli buðusu
evet nisyan
evet kahrolmuþ sayfalarýn arasýnda adýn
sokaklar dolusu bir adamýn yalnýzlýðý
bu sevda biraz nadan
biraz da hýçkýrýk tadý
pencere önü menekþelerinde her akþam

daðlar sonra oynadý yerinden
ve hallaçlar attý pamuðu fütursuzca
sen say ki
yerin dibine geçti
geçmeyesi sevdam
ve ben seni sevdiðim zaman
bu þehre yaðmurlar yaðdý
yani ben seni sevdiðim zaman
ayrýlýk kurþun kadar aðýr
gülüþün kadar felaketiydi yaþamanýn
yine de bir adýn kalmalý geriye
bütün kýrýlmýþ þeylerin nihayetinde
aynalarýn ardýnda sýr
yalnýzlýðýn peþinde kuvvet
evet nihayet
bir adýn kalmalý geriye
bir de o kahreden gurbet
beni affet
Kaybetmek için erken, sevmek için çok geç

Ahmet Hamdi Tanpýnar

RÜZGAR

20-06-2010, 01:22 PM

Bu güzel paylaþým için Rüzgar'a özellikle teþekkür etmek istiyorum.

10 yaþýma kadar yanýmda olan,o zamandan bu zamana kadar da beni yukarýdan izleyen sevgili,biricik,caným babamýn ve tüm babalarýn babalar günü kutlu olsun. Çok özlüyorum seni baba...

Sevgil Devilsmile
Beðendiðine sevindim Ben teþekkür ederim..
Geçen hafta regaip kandili için babamýn mezarýna gittiðimde dua ettim ve çiçekleri düzeldim.. Sonra rüyamda rahmetli babamý gördüm de bana teþekkür ettiðini anladým...Çok özledim babamý.. Ruh þad mekanýn cennet olsun caným babam.. Allah cümlesine rahmet eylesin mekanlarý cennet bahçesi olsun...

bikereoeliindir

21-06-2010, 07:56 PM

Ah... Tek hece... Bütün Lisanlarda ayný olan mana... Bir elif ardýndan bir he... Allah adýnýn ilk ve son harfi... Elif ve heile yanmýþ aþk...Zora tahammülü güzel bulanlara deðil; güzele tahammülü zor bulanlara yazgýlýdýr âh...Güneþi izleyen bulut, gizleyebilir mi hiç varlýðýný güneþin; acýyý saklayan tebessüm, ya saklayabilir mi hiç vücudunu acýnýn?

Dokunulunca en ince teline içindeki sýzýnýn, bülbül durabilir mi þeydalanmadan ta mahþer olunca?...

Her nereye bakarsa gördüðü
âhtýr aþkýn; âh elinden niyaz için mescide girse dahi...Minaresi elif, kubbesi hedir çünkü camilerin...Ve hala elifin baðrý þerha þerha kan ve hala iki gözü iki çeþme henin...

Erbab-ý aþka pîþe heman her gün âhimiþ

Her bir nefes ki âh ile geçmez, günah imiþ...

Ve sözün düðümü;

Âhmine-l aþk!...

gloomy

24-06-2010, 11:06 AM

Ýncecikti gül dalýydý

Dokunsam kýrýlacaktý

Dokunmadým kurudu

Gitme sonbahar oluyorum sonrasý hiç

Aðaçlar bükmesinler ne olursun bükmesinler boyunlarýný

Neden akþam oluyorum birden tren kalkýnca,kýrlangýçlar birdenbire çekip gidince

Mendiller sallanýnca neden týkanýyorum

Öyle acýmasýz ki öyle birdenbire ki,az önceki çiçekler nasýl da diken diken

Gitme sonbahar oluyorum sonrasý hiç,o sularda çimdik bitti;köprüleri geçtik bitti

O elmanýn tadý orda,o kuþ çoktan öttü,bitti

Artýk çocuk deðiliz susarak da biþeyler diyebiliriz

Günler devlet alacaðý,yýllar bir kadehcik buzlu raký oyunlar oyuncaksý

Oyuncaklar eski þarký,kavaklara oklu yürek çizip duran o çaký nerde þimdi nerde

Nerde o kan sarhoþluðu

GÝTME SONBAHAR OLUYORUM SONRASI HÝÇ..

Hasan Hüseyin

RÜZGAR

25-06-2010, 05:52 PM

TAM BÝR AÞK HÝKAYESÝ...!

Bu hikaye Avustralya'da geçmiþ..
Bir kýz ve bir delikanlý, bir motosikletin üzerinde 180 km hýzla gidiyorlar ve aralarýnda þöyle bir konuþma geçiyor;

Kýz : Lütfen yavaþla korkuyorum..

Delikanlý : Hayýr, bak ne kadar eðlenceli..

Kýz : Lütfen, lütfen, çok korkuyorum..

Delikanlý : Peki, beni sevdigini söyle..

Kýz : Seni çok seviyorum, lütfen yavaþla..

Delikanlý : Þimdi bana sýkýca sarýl..
Kýz delikanlýya sýkýca sarýlý

Delikanlý : Kaskýmý alýp, kendine takar mýsýn?
Baþým sýkýþtý..

Ertesi gün gazetelerde þöyle bir haber çýktý : Motosiklet kazasý; Motorsikler, fren arýzasý nedeniyle, bir binaya çarptý. Üzerindeki 2 kiþiden sadece biri kurtuldu..

Gerçek ise þöyleydi; yolun yarýsýnda, delikanlý frenlerin bozulduðunu anlamýþ ama bunu kýza belli etmek istememiþti.Bunun yerine, kýzdan kendisini sevdiðin söylemesini ve kendisine son defa sarýlmasýný istemiþti. Sonra da kendine ölümü pahasýna, kýzýn baþlýgý takmasýný ve hayatta kalmasýný saðlamýþtý.. Ýþte gerçek aþkýn anlamý bu..

kelebek

30-06-2010, 08:47 AM

Sonsuz bir karanlýðýn içinden doðdum. Iþýðý gördüm, korktum. Aðladým.
Zamanla ýþýkta yaþamayý öðrendim.
Karanlýðý gördüm, korktum.
Gün geldi sonsuz karanlýða uðurladým sevdiklerimi ...
Aðladým.

Yaþamayý öðrendim.
Doðumun, hayatýn bitmeye baþladýðý an olduðunu;
Aradaki bölümün, ölümden çalýnan zamanlar olduðunu öðrendim.

Zamaný öðrendim.
Yarýþtým onunla...
Zamanla yarýþýlmayacaðýný, zamanla barýþýlacaðýný, zamanla öðrendim...

Ýnsaný öðrendim.
Sonra insanlarýn içinde iyiler ve kötüler olduðunu...
Sonra da her insanin içinde iyilik ve kötülük bulunduðunu öðrendim.

Sevmeyi öðrendim.
Sonra güvenmeyi...
Sonra da güvenin sevgiden daha kalýcý olduðunu,
Sevginin güvenin saðlam zemini üzerine kurulduðunu öðrendim.

Ýnsan tenini öðrendim.
Sonra tenin altýnda bir ruh bulunduðunu ...
Sonra da ruhun aslýnda tenin üstünde olduðunu öðrendim.

Evreni öðrendim.
Sonra evreni aydýnlatmanýn yollarýný öðrendim.
Sonunda evreni aydýnlatabilmek için önce çevreni aydýnlatabilmek gerektiðini öðrendim.

Ekmeði öðrendim.
Sonra barýþ için ekmeðin bolca üretilmesi gerektiðini.. .
Sonra da ekmeði hakça üleþmenin,
Bolca üretmek kadar önemli olduðunu öðrendim.

Okumayý öðrendim.
Kendime yazýyý öðrettim sonra...
Ve bir sure sonra yazý, kendimi öðretti bana...

Gitmeyi öðrendim.
Sonra dayanamayýp dönmeyi...
Daha da sonra kendime raðmen gitmeyi...

Dünyaya tek baþýna meydan okumayý öðrendim genç yasta...
Sonra kalabalýklarla birlikte yürümek gerektiði fikrine vardým.
Sonra da asýl yürüyüþün kalabalýklara karsý olmasý gerektiðine aydým.

Düþünmeyi öðrendim.
Sonra kalýplar içinde düþünmeyi öðrendim.
Sonra saðlýklý düþünmenin kalýplarý yýkarak düþünmek olduðunu öðrendim.

Namusun önemini öðrendim evde...
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduðunu;
Gerçek namusun, günah elinin altýndayken, günaha el sürmemek olduðunu öðrendim.

Gerçeði öðrendim bir gün...
Ve gerçeðin acý olduðunu...
Sonra dozunda acýnýn,
Yemeðe olduðu kadar hayata da lezzet kattýðýný öðrendim.

Her canlýnýn ölümü tadacaðýný,
Ama sadece bazýlarýnýn hayati tadacaðýný öðrendim.

Dostlarým,

Ben dostlarýmý ne kalbimle ne de aklýmla severim.
Olur ya...
Kalp durur...
Akil unutur...
Ben dostlarýmý ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur...

Hz. Mevlana

pinkfreud

03-07-2010, 12:55 AM

nedense bu aralar pek bir düþtüm bu þiire.. Turgut Uyar'dan geliyor "Geyikli Gece"..

Halbuki korkulacak hiçbir þey yoktu ortalýkta
Her þey naylondandý o kadar
Ve ölünce beþ on bin birden ölüyorduk güneþe karþý.
Ama geyikli geceyi bulmadan önce
Hepimiz çocuklar gibi korkuyorduk

Geyikli geceyi hep bilmelisiniz
Yeþil ve yabani uzak ormanlarda
Güneþin asfalt sonlarýnda batmasýyla aðýrdan
Hepimizi vakitten kurtaracak
Bir yandan, topraðý sürdük
Bir yandan kaybolduk
Gladyatörlerden ve diþlilerden
Ve büyük þehirlerden
Gizleyerek yahut döðüþerek
Geyikli geceyi kurtardýk

Evet kimsesizdik ama umudumuz vardý
Üç ev görsek bir þehir sanýyorduk
Üç güvercin görsek Meksika geliyordu aklýmýza
Caddelerde gezmekten hoþlanýyorduk akþamlarý
Kadýnlarýn kocalarýný aramasýný seviyorduk
Sonra þarap içiyorduk kýrmýzý yahut beyaz
Bilir bilmez geyikli gece yüzünden

Geyikli gecenin arkasý aðaç
Ayaðýnýn suya deðdiði yerde bir gökyüzü
Çatal boynuzlarýnda soðuk ayýþýðý

Ýster istemez aþklarý hatýrlatýr
Eskiden güzel kadýnlar ve aþklar olmuþ
Þimdi de var biliyorum
Bir seviniyorum düþündükçe bilseniz
Daðlarda geyikli gecelerin en güzeli

Hiçbir þey umurumda deðil diyorum
Aþktan ve umuttan baþka
Bir anda üç kadeh ve üç yeni þarký
Belleðimde tüylü tüylü geyikli gece duruyor.

Biliyorum gemiler götüremez
Neonlar ve teoriler ýþýtamaz yanýný yöresini
Örneðin Manastýrda oturur içerdik iki kiþi
Ya da yatakta seviþirdik bir kadýn bir erkek
Öpüþlerimiz gitgide ýsýnýrdý
Koltukaltlarýmýz gitgide tatlý gelirdi
Geyikli gecenin karanlýðýnda

Aldatýldýðýmýz önemli deðildi yoksa
Herkesin unuttuðunu biz hatýrlamasak
Gümüþ semaverleri ve eski þeyleri
Salt yadsýmak için sevmiyorduk
Kötüydük de ondan mý diyeceksiniz
Ne iyiydik ne kötüydük
Durumumuz baþta ve sonda ayrý ayrýysa
Baþta ve sonda ayrý olduðumuzdandý

Ama ne varsa geyikli gecede idi
Bir bilseniz avuçlarmýz terlerdi heyecandan
Bir bakýyorduk akþam oluyordu kaldýrýmlarda
Kesme avizelerde ve çýplak kadýn omuzlarýnda
Büyük otellerin önünde garipsiyorduk
Çaresizliðimiz böylesine kolaydý iþte
Hüznümüzü büyük þeylerden sanýrsanýz yanýlýrsýnýz
Örneðin üç bardak þarap içsek kurtulurduk
Yahut bir adam býçaklasak
Yahut sokaklara tükürsek
Ama en iyisi çeker giderdik
Gider geyikli gecede uyurduk

Geyiðin gözleri pýrýl pýrýl gecede
Ýmdat ateþleri gibi ürkek telaþlý
Sultan hançerIeri gibi ayýþýðýnda
Bir yanýnda üstüste üstüste kayalar
Öbür yanýnda ben

Ama siz zavallýsýnýz ben de zavallýyým
Eskimiþ þeylerle avunamýyoruz
Domino taþlarý ve soðuk ikindiler
Çiçekli elbiseleriyle yabancý kalabalýk
Gölgemiz tortop ayakucumuzda
Sevinsek de sonunu biliyoruz
Borçlarý kefilleri ve bonolarý unutuyorum
Ýkramiyeler bensiz çekiliyor dünyada
Daha ilk oturumda suçsuz çýkýyorum
Oturup esmer bir kadýný kendim için yýkýyorum
Ýyice kurulamýyorum saçlarýný
Bir bardak þarabý kendim için içiyorum

Halbuki geyikli gece ormanda
Keskin mavi ve hýþýrtýlý
Geyikli geceye geçiyorum

Uzanýp kendi yanaklarýmdan öpüyorum.

hanci

03-07-2010, 09:29 AM

Züleyha yazmýþ...

Züleyha, kalbi acýnýn anlamýna doðru sýnýrlarda dolaþmaya baþlayýnca Yûsuf'a bir mektup yazmaya karar verdi. Ýçindeki hallere tercüman olacak sözcükleri bulup da Yûsuf'a göstermek istedi. Dedi, her vasfýn karþýlýðý bir sözcük var nasýlsa. Ben de halimi arz edeyim sözcüklerle Yûsuf'uma.
Papirüsten ezilmiþ kâðýdý, sivri kalemi aldý eline....Yûsuf, diye yazdý, nâmenin en baþýna, sayfanýn tam ortasýna. Ýçinden binlerce Yûsuf ses verdi.
Ey içimdeki yýldýzlar mütercimi, ölü olmayan kuþlarým benimMýsr'ýn sularýna dökülmüþ kandillerin aydýnlýðýGizli bahçelerden geçen yeþillerin ýslak çoðulluðuKonuþan aðacým bana, konuþan ýrmaðým benim.Iþýklý yaðmurum.Gözlerimle gören ey, ey gözleriyle gördüðüm.
Yûsuf, dedi Züleyha, nâmenin tam ortasýna, sayfanýn baþýna. Ýçinden binlerce Yûsuf daha ses verdi.
En derin kuyusunda kaybolduðum ey,Nil'in sesi geliyor, gelsin, sesim Nil'e gitmiyor gitmesin.Sesi bana gelmeyen, sesim ona gitmeyen ey.
Züleyha sayfanýýn tam ortasýna devam etti, Yûsuf, dedi.
Ey kalbimle sevenEy kalbiyle sevdiðim.Muhabbeti kolay giyilir libas olmayan,Vahayý terk edip çölün rahmetine düþen defterim,Yitik tahtýna gönlünce kurulan çöl misillemesi sevdiceðim,Dað lâlesiÇöl çiçeði

Âh benim yitik ezel gülü vasfýnca sahiplendiðim,âh beni ezel gülü vasfýnca sahiplenip de sahiplendiðini henüz bilmeyen sevgilim,

Âh benim! Âh benim!Ey adý gelecek zamanlarýn ve mekanlarýn insanlarýna adýmla birlikte kalacak olan,Ey adým adýyla bile yazýlacak olanSularýma dökülen karanlýk, yoklarýmý örten aydýnlýkTezatlarým benim, benim tekrirlerimAma muhabbetinden asla dönmediðimGün geçtikçe çoðalan benzetmelerim,Sözcüklerim, lugatim. lisan hacmince vasýfladýðým vâsýfým
Yûsuf, yazdý Züleyha, sayfanýn tam ortasýna. Hâlâ hitaptaydý kalemi, bir satýr ileri geçemedi. Bir satýr ileri geçsem hitaptan, dedi, yanacaðým. Ses verdi içinden bir ses: Yan o zaman, yan o zaman! Züleyha devam etti:
Âh benim Yûsuf'um, âh benim, âh/senim, dedi, baþka bir þey diyemedi.
Züleyha, Yûsuf'a bir mektup yazmaya baþlayýnca. Yûsuf diye baþladý, Yûsuf diye bitirdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladý ki aþkýn nâmesinde ser-nâmeden öte kelam yok. Ve Züleyha'nýn lügatinde Yûsuf'tan öte sözcük yok.
Yûsuf, dedi, kelâmým artýk sende hükümsüz. Ama kelâmýmýn hükümsüz kaldýðý bu yerde beni küçümseme. Bil ki kelâmdan da ötede sadece âh var, âh ki dünya onun üzerinde durur, gök kubbe onun hararetiyle döner.

DevilSmile

03-07-2010, 09:38 PM

O kadar da önemli deðildir býrakýp gitmeler,
Arkalarýnda doldurulmasý mümkün olmayan boþluklar býrakýlmasaydý eðer.

Dayanýlmasý o kadar da zor deðildir, büyük ayrýlýklar bile,
En güzel yerde baþlatýlsaydý eðer.

Utanýlacak bir þey deðildir aðlamak,
Yürekten süzülüp geliyorsa gözyaþý eðer

Yüz kýzartýcý bir suç deðildir hýrsýzlýk,
Çalýnan birinin kalbiyse eðer.

Korkulacak bir yaný yoktur aþklarýn,
Ýnsan bütün derilerden soyunabilseydi eðer.

O kadar da yürek burkmazdý alýþýlmýþ bir ses,
Hiçbir zaman duyulmasaydý eðer.

Daha çabuk unuturdu belki su sýzdýrmayan sarýlmalar,
Kara sevdayla sarýp sarmalanmasalardý eðer.

Belirsizliðe yelken açardý iri ela gözler zamanla,
Öylesine delice bakmasalardý eðer.

Çabuk unutulurdu ýslak bir öpücüðün yakýcý tadý belki de
Kalp, göðüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eðer.

Yerini baþka þeyler alabilirdi uzun gece sohbetlerinin,
Son sigara yudum yudum paylaþýlmasaydý eðer.

Düþlere bile kar yaðmazdý hiçbir zaman,
Meydan savaþlarýnda korkular, aþký aðýr yaralamasaydý eðer.

Su gibi akýp geçerdi hiç geçmeyecekmiþ gibi duran zaman,
Beklemeye deðecek olan gelecekse sonunda eðer.

Rengi bile solardý düþlerdeki saçlarýn zamanla,
Tanýmsýz kokularý yastýklara yapýþýp kalmasaydý eðer.

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamýný yitirirdi,
Yaþanýlasý her þey yaþanmýþ olsaydý eðer.

O kadar da çekilmez olmazdý yalnýzlýklar,
Son umut ýþýðý da sönmemiþ olsaydý eðer.

Bu kadar da ýsýtmazdý belki de bahar güneþleri,
Her kaybediþin ardýndan hayat yeniden baþlamasaydý eðer.

Kahvaltýdan da önce sigaraya sarýlmak þart olmazdý belki de,
Dev bir özlem dalgasý meydan okumasaydý eðer.

Anýlarda kalýrdý belki de zamanla ince bel,
Namussuz çay bile ince belli bardaktan verilmeseydi eðer.

Uykusuzluklar yýkýp geçmezdi, kýsacýk kestirmelerin ardýndan,
Dokunulasý ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydý eðer.

Issýz bir yuva bile cennete dönüþebilirdi belki de,
Sýcak bir gülüþle ýsýtýlsaydý eðer.

Yoksul düþmezdi yýllanmýþ þarap tadýndaki þiirler böylesine,
Kulaðýna okunacak biri olsaydý eðer.

Ýnanmak mümkün olmazdý her aþkýn baðrýnda bir ayrýlýk gizlendiðine belki de,
Kartvizitinde ‘onca ayrýlýðýn birinci dereceden failidir’ denmeseydi eðer.

Gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
Ýhanetinden onlar da payýný almasaydý eðer.

Issýzlýða teslim olmazdý sahiller,
Kendi belirsiz sahillerinde amaçsýz gezintilerle avunmaya kalkmamýþ olsaydýn eðer.

Sen gittikten sonra yalnýz kalacaðým.
Yalnýz kalmaktan korkmuyorum da,
Ya caným ellerini tutmak isterse…

Evet Sevgili,
Kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
Kim uzanmak isterdi ince parmaklarýna,
Mazilerinde görkemli bir yaþanmýþlýða tanýklýk etmiþ olmasalardý eðer.

CAN YÜCEL

DevilSmile

03-07-2010, 10:02 PM

Bilmelisin ki …
Duvarda asýlý diplomalar insaný insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki …
Aþk kelimesi ne kadar çok kullanýlýrsa,
Anlam yükü o kadar azalýr.

Bilmelisin ki …
Karsýndakini kýrmamak ve inançlarýný savunmak arasýnda
Çizginin nereden geçtiðini bulmak zor.

Bilmelisin ki …
Gerçek arkadaþlar arasýna mesafe girmez.
Gerçek aþklarýn da!

Bilmelisin ki …
Tecübenin kaç yasgünü partisi yaþadýðýnýzla ilgisi yok,
Ne tür deneyimler yaþadýðýnýzla var.

Bilmelisin ki …
Aile hep insanýn yanýnda olmuyor.
Akrabanýz olmayan insanlardan ilgi,sevgi ve güven öðrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik deðil

Bilmelisin ki …
Ne kadar yakýn olursa olsunlar en iyi arkadaþlar da ara sýra üzebilir.
Onlarý affetmek gerekir.

Bilmelisin ki …
Bazen baþkalarýný affetmek yetmiyor.
Bazen insanýn kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki …
Yüreðiniz ne kadar kan aðlarsa aðlasýn
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki …
Þartlar ve olaylar, kim olduðumuzu etkilemiþ olabilir.
Ama ne olduðumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki …
Ýki kiþi münakaþa ediyorsa, bu birbirlerini sevmedikleri anlamýna gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamýna gelmez.

Bilmelisin ki …
Her problem kendi içinde bir fýrsat saklar.
Ve problem, fýrsatýn yanýnda cüce kalýr.

Bilmelisin ki …
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, piþmanlýðýn uzun yýllar sürüyor.

CAN YÜCEL

bikereoeliindir

04-07-2010, 05:43 PM

ETME
Duydum ki bizi býrakmaya azmediyorsun etme
Baþka bir yar baþka bir dosta meylediyorsun etme

Sen yadeller dünyasýnda ne arýyorsun yabancý
Hangi hasta gönüllüyü kasdediyorsun etme

Çalma bizi bizden bizi gitme o ellere doðru
Çalýnmýþ baþkalarýna nazar ediyorsun etme

Ey ay felek harab olmuþ alt üst olmuþ senin için
Bizi öyle harab öyle alt üst ediyorsun etme

Ey makamý var ve yokun üzerinde olan kiþi
Sen varlýk sahasýný öyle terk ediyorsun etme

Sen yüz çevirecek olsan ay kapkara olur gamdan
Ayýn da evini yýkmayý kastediyorsun etme

Bizim dudaðýmýz kurur sen kuruyacak olsan
Gözlerimizi öyle yaþ dolu ediyorsun etme

Aþýklarla baþa çýkacak gücün yoksa eðer
Aþka öyleyse ne diye hayret ediyorsun etme

Ey cennetin cehennemin elinde olduðu kiþi
Bize cenneti öyle cehennem ediyorsun etme

Þekerliðinin içinde zehir zarar vermez bize
O zehiri o þekerle sen bir ediyorsun etme…

Bizi sevindiriyorsun huzurumuz kaçar öyle
Huzurumu bozuyorsun sen mahvediyorsun etme

Harama bulaþan gözüm güzelliðinin hýrsýzý
Ey hýrsýzlýða da deðen hýrsýzlýk ediyorsun etme

Ýsyan et ey arkadaþým söz söyleyecek an deðil
Aþkýn baygýnlýðýyla ne meþk ediyorsun etme!

Mevlana Celaleddin K.S

kelebek

07-07-2010, 09:56 AM

BÝLÝYORUM BU YARA HÝÇ KAPANMAYACAK

Telefonlarýma cevap vermeyeceksin.Cevap versen bile, öyle yorgun öyle isteksiz çýkacak ki sesin, bir küfür gibi ...

Sevmeyeceksin beni.Biliyorum bu þehri bana dar edeceksin.
Çünkü anladýn; sevgimden tanýdýn beni.O yanýk, o hasta bakýþýmdan.Uçuruma atlar gibi sevdalanýþýmdan.Sevmek deyince, hemen ardýndan, ölüm, dememden anladýn.Anladýn ve kardeþini bir kabustan uyandýrýr gibi çýrýlçýplak gerçeðe uyandýrdýn beni; uyandýrdýn ve kaçtýn.
Çünkü sen de benim gibiydin; sen de benim gibi seni sevmeyeni sevdin hep.Sana acý çektireni.Seni aramayaný, telefonlarýna çýkmayaný, çýkýnca seninle bir küfür gibi konuþaný sevdin...Sen de benim gibi seni incitip üzeni sevdin hep. Bakýþýndan hissettim bunu, kokundan, dokunuþundan.Beni sevmeyecektin biliyorum ama.Ama, öyle susamýþtým ki kendim gibi birini sevmeye.Öylesine muhtaçtým ki gercekten incitilmeye, gercekten acý çekmeye, kendim gibi birini özlemeye öylesine muhtaçtým ki, seni tanýr tanýmaz çözüldüm. Sana da olmuþtur.Öylesine susamýþsýndýr ki sevilmeye, kendin gibi birini bulunca tutamaz kendini, herþeyi, belkide söylenmiycek her þeyi o an, garip bir telaþla söylersin... Hatta söylerken anlarsýn, söylememen gereken þeyleri söylediðini hissedersin, battýðýný, giderek çýkmaza girdiðini.Ama yine de engelleyemezsin,kendini tutamazsýn. Aleyhinde olabilecek herþeyi söylersin.Üstelik bunu anladýkca daha da batýrmak istersin kendini.Biraz daha zor duruma düþürmek... Daha da kaybetmek, daha da dibe batmak istersin.Sanki bile isteye kendi mutlulugunu kendi elinle bozmak istersin.Kendinden gizli bir öç alýr gibi. Sanki hiç mutlu olmak istemiyormuþ gibi...Sanki hiç sevilmek istemiyormuþ gibi...
Bir tür gurur muydu bu?
Birgün nasýlsa ve hiç olmadýk bir anda alýnýp kopartýlmadan, kendi ellerimizle onu yok etmek, bizim gibilerin mutluluðuna tahammül edemeyen bu hayatta, bu hayatýn zorba kurallarýna bir tür baþkaldýrmak mýydý? Bir þizofren çocuk tanýmýþtým bir gün.Tam karþýmda oturuyordu.gencecik, yakýþýklý bir çocuktu.Þizofren olduðunu biliyordu.Biliyordu iyileþemiyeceðini.Ýki de bir, önce kolunu uzatýp, sonra avucunu açýyor; Mutluluk avuçlarýmdaydý, yakalamýþtým ama kaçtý diyor, kaçtý, derken avuçlarýný boþluða kapatýyordu.Hiç unutmuyorum, bu hareketi defalarca yapmýþtý. Önce dilediðim gibi baþlardý herþey.Herkes bir arada, sonsuz mutlu gibi.Sonra birden hiç beklenmedik biþey olur, biri aðlayarak odaya kaçardý.Ýçerden, arka odadan, aðlamaklý, sonsuz küskün sesler gelirdi; býktým artýk, býktým, usandým hepinizden, gideceðim buralardan, yetti artýk! Ben de senin gibi saftým o zamanlar...Gidilecek neresi var dý ki derdim.Ýþte hep birlikteyiz.Alemi var mý bu mutluluðu bozmanýn? Sonralarý çok sonralarý anladým.Meðer biz, bizim aile, herkes, tesadüfen bir araya gelmiþiz tesadüften de öte.Biz...bizim aile, herkes, aslýnda hiç istemeden, nedeni bilinmeyen bir zorunluluk sonucu bir araya gelmiþiz.Aslýnda biz bir araya gelmemek için yaratýlmýþýz. Hayatýn en büyük yanlýþýymýþ bizim bir arada olmamýz! Evet cok geç anladým. Býraktým lekesiz mutluluklarý; ben kavgasýz, üzüntüsüz bir pazar sofrasý özlerken, aslýnda herkes;annem, babam, kardeþim o evden uzaklara, hiç dönmemek üzere çok uzaklara gitmek istiyormuþ. Dünyanýn en mutsuz otogarý...Dünyanýn en imkansýz istasyonuydu bizim evimiz.Yýllarca uzaklara, cok uzaklara gitmek isteyip, bir türlü gidemeyenlerin sonsuz bekleme duraðýydý bizim evimiz.Ýþte bu yüzden sevmek benim için bir tutsaklýktý, tuzaktý böylesi sevip baðlanmak.Uzaklara cok uzaklara gitmek isteyenleri engellemekti. Sevgi yüzünden bizim ailedeki hiç kimse istediði yere gidemiyordu.Birbirimize duyduðumuz sevgi, ayný zamanda bizi birbirimize düþman ediyordu. Hem biz, bizim aile...Güneþli bir günde ansýzýn baþlayan saðanak yaðmurlar gibiydik. Bu yüzden hep hýrçýn, hüzünlü, kýrgýndýk.
Bu yüzdendi, her þeyi, çok iyi gidiyor sanýrken, içimizde yükselmesine bir türlü
engel olamadýðýmýz o felaket duygusu. Anlamýþtým senin ailen de böyleydi.
Senin de ailen benimki gibiydi.Güneþli bir günde ansýzýn baþlayan saðanak yaðmurlar gibiydi.Bu yüzden sen de benim gibi böyle hýrçýn, hüzünlü, kýrgýnsýn her þeye...
Yýllar önce tanýdýðým o þizofren çocuk gibi; tam mutluluðu yakalamýþken
kaybetmiþ gibisin hep.Ve ne acý ki, hep bizi sevmemiþ olanlarý seveceðiz ikimizde.Ne acýki, hep bizi incitip üzenlere baðlanacaðýz.Telefonlarýmýza çýkmayanlara.Çýksa bile küfür gibi konuþanlara sevdalanacaðýz. Bizden bir çift güzel laf esirgeyenleri özleyecegiz. Ölesiye, amansýz seveceðiz onlarý.
Biliyorum, bu yüzden odan böyle.Güncelerin ortalýk yerde.Kitaplarýn orada, burada.Anýlarýn saçýlmýþ ortalýk yere.Her þeyin darmadaðýn.Biliyorum bu yüzden düzenden, adý düzen olan her þeyden nefret ediyorsun.Sen de benim gibi; toparlayýp da ne yapacaðým, düzenli olunca ne olacak; sonunda bir gün biri gelip her þeyi, biriktirdiðim, düzenlediðim, üzerine özenle titrediðim her þeyi daha önce hep olduðu gibi hiç beklemediðim bir anda savurup, bozup gitmeyecek mi, diye düþünüyorsun.Ailemdeki insanlar gibisin çok duygusal çok güçlü, çok yaralý.Onlar da senin gibi seninkiler gibiydi.Aklý baþýnda, mazbut insan rolünü oynamaktan ve ertelenmiþ düþleri yüzünden yorgun düþmüþ, yarý çýlgýnlardý.
Yine aradým seni, yoksun.Bulsam, benimle küfür gibi konuþacaksýn.Bir kere çözüldüm sana.Bir kere sana senin gibi olduðumu hissettirdim. Oysa baþtan beri biliyordum; sen seni sevmeyenleri seversin.Týpký benim gibi. Ama öyle özledim ki benim gibi birini sevmeyi.Öyle özledimki kendim gibi biri tarafýndan incitilmeyi, üzülmeyi. Yine aradým seni yoksun.Beni de birileri arýyor.Beni de kendi gibi birini sevmeyi özleyenler arýyor.Kendi gibi biri tarafýndan incitilmeyi, üzülmeyi özleyen birileri arýyor. Hiç cevap vermiyorum.Kayýtsýzlýðýnla beni yok ediyorsun, geride sen kalýyorsun.Ama seni de biri yok ediyor.Aslýnda bu oyunda herkes birbirini yok ediyor. Ben birilerini, o birileri baþkalarýný.Sen beni...Seni bir baþkasý...
Hem çok iyi biliyorum; beni sevsen bile hiç kapanmayacak bu yaram.Seni biri
sevse de hiç kapanmayacak bu yaran...Hiç kapanmayacak! Avuçlarýn hep boþluða kapanacak.Týpký o þizofren genç gibi...

CEZMÝ ERSÖZ

pinkfreud

10-07-2010, 05:04 PM

ÝSTÝKBAL MARÞI

Bakma, dönmez þafak vakti yurttan kaçan o alçak!
Dönmeyip Amerika'da, arlanmaksýzýn yaþ...ayacak!.
O benim milletimin hýrsýzýdýr, yurdu soyacak,
Hortumladýklarý benimdir, milletimindir ancak!

Çalma, kurban olayým hepsini ey hýrslý çakal!
Gariban halkýma da bir pul býrakacak kadar al!
Olmaz sana götürdüðün paralar sonra helal,
Hakkýný vermezsen burdaki ortaklarýnýn behemehal!

Ben ezelden beri aç yaþadým,aç yaþarým!
Hangi hükümet beni kurtaracakmýþ,þaþarým!
Kurumuþ musluk gibiyim, ne akar ne taþarým!
Yýrtsam da bir tarafýmý, hiç görülmez baþarým!

Mali krizler, yoluna örmüþse çelikten bir duvar,
Benim .ceðiz, .caðýz diyen bir hükümetim var!
Baðýrsýn korkma, nasýl iþimize burnunu sokar?
'Avrupa Birliði' denen tekdiþi kalmýþ canavar!

Arkadaþ, Meclis'e namusuyla çalýþanlarý uðratma sakýn!
Ýþe aldýracaklarýn, olsun hep sana yakýn!
Gelecektir, cezaný vereceði günler Hakkýn,
Kim bilir belki yarýn, belki yarýndan da yakýn!

Yaktýðýn yerleri 'orman' diyerek geçme, taný!
Çalýþaný iþten at, doldur kadroya yataný!
Gözleri açýk yatýr seni kurtaran ataný,
Satýlmadik o kaldý, durma satýver þu vataný!

Sermaye mutlu olsun, olsa da çevre feda!
Semizlettin Apo'yu, mezarýnda dönsün Þüheda!
Uydurma kanunlarla Meclis'ten getirin seda!
On bin Yýllýk tarihe, yurdum ederken veda!

Cümlenizin bu yurdu yok etmek mi emeli?
Yediginiz herzelere baþka ne demeli!
Oyuverin altýný iyice sallansýn temeli,
Yurdumun ki, sonunda vatandaþ kükremeli!

O zaman durur belki gözümden akan yaþým,
O zaman doðrulur belim, yukarý kalkar baþým,
O zaman boþa gitmez yýllarsüren uðraþým!
HESABINI VERÝP TE GÝTTÝÐÝNÝZ GÜN KARDAÞIM,

Dalgalanýn dolar gibi sizde þimdi ey suçlular!
Olsun artýk soyguncuya vurulacak bir yular,
Ebediyen, öyle yok hesapsýz bir iktidar!
Hakkýdýr 'garip yaþamýþ vatandaþ'ýn da gülmek,
Hakkýdýr ezilmiþ milletimin, aydýnlýk bir Ýstikbal!

Cem YILMAZ

gloomy

17-07-2010, 03:45 PM

Kaybolup gidermiþ insan
Kendi içinde bilinmezlere.
Bütün
gördükleri, bütün bildikleri yalan gelirmiþ,
Ne inanýrmýþ yalanlara
...Ne
de gördüklerinin bildiklerinin yalan oluþlarýna.
Dirhem dirhem
kopup giden parçalar,
Zamanla kocaman bir boþluk olurmuþ
Meðer
caný acýtan,
O koskoca boþluk deðil,
Kopup gidenlermiþ, yitip
gidenler...

Kapanmazmýþ
Yamanmazmýþ
O boþlukla yaþanýrmýþ,

Yaþamaya alýþýlýrmýþ.

Hiç bir acý insaný öldürmezmiþ,
ölmek
o kadar basit deðilmiþ meðer.
Yaþamla ölüm arasýndaki o ince çizgi,

Sanýldýðý kadar ince deðilmiþ..

Masal'lar kalýrmýþ,
Mutlu
günlerden geriye sadece,
Ama artýk masallarda kandýrmazmýþ,
Yetmezmiþ
yüzüne iki santim gülüþ asmaya.

Hiç bir mavi kapatmazmýþ o
boþluktaki siyahlarý,
Ya da masallar merhem olmazmýþ kanayan yaraya.

Acýtýrmýþ,
Kanatýrmýþ,
Alýþýlýnýrmýþ..

Büyümek
demiþler acýya alýþmanýn ismine
Büyüdüm..
Yalanmýþ yaþanmýþlýklar

Gördüm..

Masallara kandým
Belki de biraz mavilerde
boðuldum..
Uyandým..
Üþümüþüm..

gloomy

25-07-2010, 07:21 AM

Hava mevsim normallerinin üzerindeydi...
Kýþtý,ama bir bahar esintisiydi kadýnýn yüreðine esen.Yumuþak bir rüzgar daðýtýyordu saçlarýný yarý aralýk kalan penceresinden,ordan kalbine vurup ýsýtýyordu.
Kýþtý...
Bebek kokusunu ilk kez duyan bir anne gibiydi,tarifsizdi.Yattýðý yerden aralýk kalan penceresinden dýþarýyý izliyordu.Kuþlar konuyordu pencerenin önünde ki býrakýlmýþ su kabýnýn yamacýna kadýn onlarý izlerken kumrulaþýyordu.
Çocuklar oyun oynuyordu bahçede burnuna nemli bir bodrum katý kokusu doluyor.içine çekiyordu.Yaþ kavramýný unutup çocuklaþýyordu..
Kendi çapýnda mutluluklar yaratýyor''mutluluk''bu diyordu.Gözünün önünden bir film þeridi gibi geçiyordu hayatý,o kötü anýlarý kesip montajlýyor du aklý sýra.Gülmek istiyor du,gülüyordu..
Mutluyum diyor,þarkýlara þiirlere sýðýnarak avunuyordu.Avunmaktý sihirli kelime'' mutluluk''avunmaktý.''Avunmak ''mutluluktu.
MUTLUYDU!

Aradan saatler geçmiþti irkildi kadýn korkmuþcasýna...Yataðýndan doðruldu:Yaðmur baþlamýþtý.
Hava mevsim normallerine dönmüþtü,koca bir hiçlik kaplamýþtý benliðini.
Neden sonra anladý:
Gözlerini kýrpýþtýrarak açtý ovuþturdu.Geceden açýk kalan televizyona iliþti gözleri

Ýstanbul gök gürültülü saðnak yaðýþlý,sel uyarýsý yapýlýyordu:

SEL OLDU AKTI GÖZLERÝNDE KÝ MUTLULUK....

M&P

07-08-2010, 02:27 PM

biraz uzun okur musunuz bilemem ama klavyesine aþýk olduðum bu adamýn yazýsýný paylaþmaktan kendimi alýkoyamýyorum.. hem eðlenceli falan okurken sýkýlmazsýnýz.:biggrin: ýý þey bi de biraz küfürlü. :biggrin::biggrin:

yalnýzýn iptilasýdýr yalnýzlýðý

koltuðun baþýna çenemi dayamýþ dýþarýya bakýyorum. müthiþ bir sessizlik var dýþarýda, müthiþ bir karanlýk. fýrtýnanýn yapraklarý uyutmayýþýný seyrediyorum. pencereden sýzan hafif rüzgarla biraz üþüyor, ürperiyorum. yalnýzca yapraklarýn hýþýrtýsý var, yeryüzü mühürlenmiþ gibi. birden sokaða çýkmaya karar veriyorum. saat gecenin dördü. þimdi, geceye ayakkabýmýn týkýrtýsý eklendi. evimin karþýsýndaki sokak lambasýnýn cýlýz ýþýðý altýnda dikiliyor ve evime bakýyorum. pencerede kendimi görüyorum: koltuðun baþýna çenesini dayamýþ, sokaðý izliyor. huzursuz oluyorum. belki caddede açýk bir dükkan, insanlar, bir yaþam belirtisi vardýr ümidiyle yürümek istiyorum. gitmeden tekrar bakýyorum pencereye, kendimi görüyorum. beni izlemiyor. garip. bir aþaðý sokaða giriyorum; çok karanlýk, sanki ruhlar bana dokunmadan dönüyor çevremde. sonra bir ses duyuyorum, hemen sol yanýmdan geliyor; bir ihtiyar, kaldýrýmýn kenarýna çökmüþ, baþý ellerinin arasýnda öne arkaya sallanýyor. nasýl da fark etmedim? hýrýltýlý, inler gibi bir ses çýkarýyor; gülüyor mu yoksa aðlýyor mu anlayamýyorum. ne iþi var burada? göz göze gelmemek için dua ediyorum. yavaþça kaldýrýyor baþýný. aman allah'ým, göz bebekleri yok. ifadesizce izliyor beni. görür gibi bakýyor. yavaþça gülümseyerek, kýzýl parmaklarýyla ardýmý iþaret ediyor, sesi hýrýltýlý: "arkana bak." tedirginim. yavaþça dönüyorum arkama. bir soytarý cüce. koþarak taklalar atýyor rengarenk kýyafetleriyle. ne zaman gelmiþti? karanlýk bir sokaktayým. eve gitmek istiyorum, yürüyemiyorum. sanki dünyada yalnýzca üçümüz varýz. ihtiyar, þu lanet cüce, bir de ben. evim çok mu uzaktý?

***

kan ter içinde uyandým.

iþlerimin iyi gitmeyeceði hep baþýndan bellidir zaten. yapacak baþka þey bulamamamdan mütevellit; uzun zamandýr görüþmediðim, yalnýzca arada bir msn'de selamlaþtýðým bir arkadaþýmýn buluþma teklifini kabul ettim. öðleden sonra buluþacaðýz, kýz arkadaþýyla gelecekmiþ.

duþa girdim, bir þeyler atýþtýrdým, saçýmý baþýmý düzeltip giyindikten sonra artýk buluþma mevzuatýna inceden geçiþ yapalým dedim. abim de kendi arkadaþlarýyla buluþacak, önce onu býrakýp çocuklarýn yanýna geçicem. plan bu. abimle evin dýþýna çýktýðýmýzda kapýnýn önünde beni tek seven çocuk olarak tarihe geçecek olan (kucaðýma aldýðým koyveriyo zýrýltýyý amýna koyim) komþunun oðlu erdem yere oturmuþ, biþeyleri aðzýna götürüp duruyo. lan bi baktým, herif yerde ne kadar karýnca var, haþere var, efendime söyleyim semender var (oh siktir) afiyetle yiyo. týk diye vurdum gafasýna:

- napýyon lan sen? böcek mi yiyosun? býrak. la býrak.
- abi? enis abi? ditti?
- hee gitti enis abi. lan oðlum, sen böceði ýsýrmayacaksýn, böcek seni ýsýracak. konsepti yanlýþ anlamýþýn sen.
- ditti?
- hee ditti. bak erdemcim, gazetecilikte ilk öðretilen þey budur. adam köpeði sikerse haberdir, ama köpek adamý sikerse... evet, aslýnda o da habermiþ. bak þöyle söylim. ýýý, yeme yavrum o böceði. köpek sikilmez.
- ne biçim konuþuyosun lan çocuðun yanýnda?
- noolcak amýna koyim? þimdi erdemcim...
- abi? enis abi? piç?
- ne ne ne? ne dedi lan bu?
- enis sen mi öðretiyosun lan bunlarý çocuða?
- abi valla... siktir lan ne ben öðreticem?
- bak hala.
- enis abi piç?
- lan sussana oðlum. herif daha baba demeden enis abi piç demeyi öðrenmiþ. kim öðretti lan bunu sana! (bebeyi sars)
- yürü lan manyak.
- kanýmýz yerde mi kalacak agabey! (abiyi sars)
- lan yürü oðlum.
- bi kýsa marlboro vercen mi usta? (bakkalý sars). ýýý pardon niyazi abi, yanlýþlýkla þeyaptým. bi kýsa marlboro. neden dumaný gözüme üfledin?

atladýk arabaya, yardýrarak gidiyoruz. fazlasýyla dalgýn olmalýyým, abimin "dikkat dikkat dikkat!" diye haykýrýþýyla kendime gelip frene asýldým. yolun ortasýnda yaþlý bir herif, yavrum, gazete okuya okuya göt atýyor; arabaymýþ kamyonmuþ troleybüsmüþ, sikinde deðil. normal þartlar altýnda her boka asabiyet yapan, tepki veren taraf benken, dünyanýn en naif insaný olan abim bu olayda sazý eline almýþtý. camdan yarý beline kadar sarkýp herife bas bas baðrýyor: "önüne baksana teyze! kör müsün!" ulan acaba hanginiz kör? herifin sakalý yeri süpürüyor, hala diyo ki "teyze kör müsün?" ulan hala gülüyorum. kýrk yýlýn baþý bi asabiyet yapýyým dedi, onu da bok etti.

þimdi aslýnda, benim ve çevremdekilerin genel olarak bir hitap sorunu yaþadýðýmýzý düþünüyorum ben. henüz 18'ime adým attýðým günlerde iþemek üzere bir cami tuvaletine yöneldiðimde kapýda dikilen en az 80 yaþýnda, yaþayýp yaþamadýðýndan dahi emin olmadýðým bi herife "abi tuvalet paralý mý? ha abi?" gibi akla zarar sualler yöneltmiþtim. ulan herif nuh tufanýna þahitlik etmiþ, yedinci baharýný yaþýyor; ben ýsrarla adamýn abim olacak yaþta olduðuna ikna çabalarýndayým. onu siktir et, sorunun saçmalýðýna bak. herif orada milletin bokunu yemek üzere beklemiyor herhalde, belli ki görevli. ayrýca altýma iþemek üzereyken helanýn paralý olup olmadýðýný sorgulayarak üçün beþin hesabýný yapmam da efsaneymiþ hakikaten, þu an fark ediyorum.

tabii bizden beterleri de var. o zaman 24 yaþýnda olan bir arkadaþým (olmaz olsun) dolmuþta inceden hoþ bir kýzýmýzýn "çok sýcak oldu, camý açtýrýr mýsýnýz?" minvalli ricasý üzerine heyecandan ve uzun süre konuþmamýþ olmanýn verdiði ses kontrolsüzlüðüyle önündeki kore gazisini dürterek "gardaþ, camý açsana!" diye haykýrarak kulaklarda bir hoþ sada býrakmýþtý. hani, kore gazisi dediðime bakma, aslýnda adam bizzat ilk güney kore cumhurbaþkanýydý. fotoðrafýna þu linkten ulaþýlabilir: http://bit.ly/bXxvLP (ayrýca fotoðraftan anlýyoruz ki, o dönem kore cumhurbaþkaný olmak için; 150 yaþýnda olmak, göz adý verilen gereksiz organý tamamen hayatýndan çýkarmýþ olmak, "tatmýþ ve beðenmiþ" adýný verebileceðimiz bir yüz ifadesine sahip olmak ve giyim kuþam itibariyle bað-kur emeklisi olmak, adaylarda aranan baþlýca þartlar imiþ.) uzatmayalým, yeterince anladýn sen zaten benim ve çevremdekilerin ne kadar enteresan insanlar olduðumuzu. mesela babam kumandadaki bütün tuþlara basarak trt'deki haberleri bulabileceðine inanan bi insan.

- lan oðlum gelin açýn þu trt'yi ben beceremedim.
- baba o kumanda deðil, tetris.
- haaa, ben de diyorum niye çubuk gelmiyo. aç trt'yi de haberleri þirinleyelim.

evet, ailemiz manyak.

***

mevzuya dönelim abiko. abimi arkadaþlarýnýn yanýna býraktýktan sonra ben de bizim çocuk ve kýz arkadaþýyla buluþtum; oturduk yavaþtan içiyoruz, muhabbet ediyoruz. fakat sorun þu ki; "uzun süre sevgili bulamamýþ, bulduktan sonra da manasýzca götü kalkýp ona buna saran adam" (evet, var hakikaten böyle bir genellemeye tekabül eden insanlar) ile imtihan halindeyim mütemadiyen. bu adamlar bir anda iliþki uzmaný kesilirler, onun bunun sevgili bulamamasý hakkýnda yorumlar yaparlar, civarýnda sevgilisi olmayan arkadaþlarýnda hata bulmaya çalýþýrlar vesaire. þahsým adýna söylemem gerekirse bu noktaya kadar bu adamlarýn beni taciz edebilecekleri bir durum olamaz, zira zaten sürekli olarak ya sevgilisi olan ya da birileriyle mutlaka flört halinde olan bi adamým. ha bunu "yalnýz kalma korkusu" ile baðdaþtýrýp çok acayip psikolojik çözümlemelerde bulunacak kardeþlerim hiç merak buyurmasýnlar, ben zaten ziyadesiyle yalnýz bi adamým. her neyse, bu sonradan görme güruh sadece -her ne sebepten olursa olsun- sevgili yapamamýþ arkadaþlarýna merhametsizce davranmak gibi mevzuatla da sýnýrlandýrmazlar davranýþlarýný. dokunmamalarý, girmemeleri gereken mevzularý yanýnda kýz arkadaþlarýnýn olmasýnýn verdiði özgüvenle umarsýzca ve yavþakça didiklerler, ki bana dokunan da iþte bu mecradýr. bu arkadaþýmýz da tam olarak bu bütün profilin nefis bir örneði. saatlerce kendi kaleminden sevgilisiyle "o kafayla alper asla sevgili bulamaz", "ben sanmýyorum ki kadir'in bi sevgilisi olabilsin" gibi son derece lümpen, adi ve kibirden ibaret muhabbetler dönerken ben çocuðu izliyordum. küçük burunlu, gözlüklü, biraz kilolu bir eleman. yakýþýklý desen deðil, karizmatik olabilmenin civarýndan geçmiþliði yok, hani belki sevimli diyebilirsin (ki bence sevimlilik, bir erkeðin baþýna gelebilecek en talihsiz þeydir), baþka bi olayý yok. evet, faça janti ama seninkisi at sikinde kelebek güzel kardeþim.

tabii mevzunun dönüp dolaþýp bana geleceðini tahmin edip erkenden kalkmak gerekiyordu, basiretimiz baðlandý. geçmiþte yaþadýðým o trajik ve dahi travmatik hadisenin köküne kadar farkýnda olmasýna raðmen "hacým sen niye dikiþ tutturamadýn bi yerde yeaa? akýaký", "abi sen nolucan böyle? unutamadýn mý lan yoksa? ahýaha", "aga senin iþin de zor haaa. bak ben sana olayý söyleyim abi, birini sevicen, sonuna kadar o þekil devam edicen" gibi abuk subuk, sonu gelmeyen muhabbetleri uzattýkça içime kapanýyordum. her vuruþunda biraz daha gardým düþüyordu. gerçeði bu kadar yalýn yüzüme tükürmesine bilerek ve isteyerek mi müsaade ediyordum? sonra, belki de alkolün etkisiyle içimden mýrýldandýðýmý sandýðým o sözler duyuluyor bu cehennem masada: yalnýzýn iptilasýdýr yalnýzlýðý...

karþýmdaki kýz ifadesizce izliyor beni. görüyor gibi bakýyor. göz bebekleri yok gibi. sonra kýrmýzý ojeli parmaklarýyla biraz öteyi iþaret ediyor gülerek: karþýmdaki çocuk karnýný tutuyor, gülmekten takla atacak gibi duruyor. yerimden doðrulup ellerimle avurdunu sýkýyorum, gülmeler kesiliyor. kalkýyorum masadan, yürüyorum. bir eski sevgili düþüyor aklýma. gittiðinden beri, bir yüzüm kýrmýzý.

***

kan ter içinde uyanýyorum. saat gecenin dördü. beni gerçekten duyuyor musunuz?

orijinali için: http://bit.ly/b93Joi

gloomy

28-08-2010, 08:15 PM

1)Ýnsanlarý kendim gibi zannediyorum hala!
2) Ýnsanlarý kendim gibi zannedip,kendim gibi ilgileniyorum hala!
3) Sevdiklerimi kendi yarattýðým yalancý bir dünyada yalancý bir yere koyuyorum hala!
4) Sevdiklerim beni üzüyor hala!
5) Beni üzenleri çok seviyorum hala!
...6) Beni en çok üzeni çok özlüyorum hala!
7) Aptalým hala!
8) Kendimden memnunum hala!
9) Kalleþ aþkýma gülümsüyorum hala!
10) Arkamdan iþ çevirenlere ortak oluyorum hala!
11) Dostluklar yalanmýþ öðrenemedim hala!
12) Sevdiðimden sevdiðim için kaçýyorum hala!
13) Caným canýmdan alýnýyor ben sessizce izliyorum hala!
14) Yaþam formlarýna raðmen ve inadýna insaným hala!
15) Üzgünüm Annecim,Üzgünüm Babacým HAYATI ÖÐRENEMEDÝM hala!

RÜZGAR

28-08-2010, 09:39 PM

Hz. Muhammed'in Hz. Ayþe'ye olan sevgisi..

Hz. Aiþe, Peygamberimizle (asm) yeni evlenmiþti.
Eþinin kendisini sevip sevmediðini merak etmekteydi ya da kendisini ne kadar ve nasýl sevdiðini...

Hz. Aiþe bu düþüncesini Peygamber Efendimizle (asm) konuþmadan edemedi.
"Ey ALLAH'ýn Resulü (asm), beni seviyor musun?"

"Evet, Ya Aiþe, tabi seviyorum!"

Hz. Aiþe dahasýný da merak ediyordu, acaba nasýl seviyordu? Hemen sordu:

"Beni nasýl seviyorsun?"

Peygamberimiz (asm) sevgi þeklini tanýmladý eþine:

"Kördüðüm gibi."

Bu cevap Hz. Aiþe'yi çok sevindirdi, çünkü kördüðüm açýlamazdý.

Açýlmayan, bitmeyen sýrlý bir sevgi demekti.

Alacaðý cevap onu çok mutlu ettiði için, Hz. Aiþe sýk sýk sorardý:

"Ey ALLAH'ýn Resulü, kördüðüm ne âlemde?"

Peygamberimiz (asm), Hz. Aiþe'yi memnun eden cevabý verirdi her defasýnda:

"Ýlk günkü gibi..."

_uLu_

29-08-2010, 09:48 PM

Olsun istersin…
Hatta olsun diye yapýlmasý gerekenden daha da fazla üstelersin.
Aþktýr; deðer verirsin, ödün verirsin, sevgiden de öte saygý gösterirsin, olmayacak kaç þey varsa bir araya bile getirirsin…
Bakarsýn, ne anlattýðýný anlayabilmiþ (?) ne de çözüm için bi’þeyler yapma gayretinde.
Ýþtir; sabahlarsýn, “olsun” diye ailenden çaldýðýn zamaný oraya verirsin…
Dosttur; hayatta kimseyi dinlemediðin kadar dinler, kendine ayýrmadýðýn onca þeyi “O’na” ayýrmaya çalýþýrsýn…
Sonra olayýn içinden kendini çýkartýr þöyle karþýdan yaptýklarýna bir bakarsýn… Bakarsýn ki her þey baþladýðýn gibi!
Olmuyorsa, olmuyordur!

Gönlün rahat mý?
Elinden geleni yaptýn mý?
Cidden olmuyorsa zorlamayacaksýn.

RÜZGAR

30-08-2010, 02:42 PM

Anneciðim..

Ak saçlý baþýný alýp eline,
Kara hülyalara dal anneciðim!
O titrek kalbini bahtýn yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciðim!

Sanma bir gün geçer bu karanlýklar,
Gecenin ardýnda yine gece var;
Çocuklar hýçkýrýr, anneler aðlar,
Yaþlý gözlerinle kal anneciðim!

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadýn yayýlmýþ, çýrpýnmak için;
Bu kýþ yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciðim!...

(Necip Fazýl Kýsakürek)

kelebek

30-08-2010, 03:53 PM

ÜÇ NOKTA...
Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta, çok sey anlatýlmak istenen ve anlatýlan
Her bir noktanýn zerreleri adedince birer nokta daha
Anlatýlamayan, anlaþýlamayan; insanýn kendine de anlatamadýðý, dinletemediði.

Üç nokta, aralarý bin yýllýk mesafe
Pergelin iðneli ayaðý bir nokta yüreðimizde; diðer ayaðý, sabit kalemle konulmuþ Diðer noktalar arasýnda gidip gelmekte;
Tekrar ayný noktaya dönmekte.

Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta, söz geçirememek yüreðe, zincirlemeye çalýþmak nefsi; günahtan kaçmak, günaha batmak
Üç nokta merhamet; sizin alýnganlýðýnýz, benim kýrýlganlýðým
Olumsuzluk eklerinin yanlýþ okutulmasý.

Üç nokta, tereddüt kimi zaman, pervasýzlik çoðu zaman
Üç nokta imkânsýzlýk, aralarý muamma.

Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta, yüreði dinlemek ara sýra, konuþmaktan men etmek sýk sýk
Sevdayý çiçek gibi deðil bir kurþun gibi taþýmak; çiçek gibi
Taþýyamayacak olmak.

Üç nokta, Ýstanbul'u taþýyamamak, altýnda kalmak kâinatýn
Yardým dilemek bir dosttan ve yine kendimize ihânetimizden
Ve de dostluða,
Aðýrlaþtýrmak yüreðimizde dostluðu çaresizce.

Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta, konuþmak, hiç susmadan konuþmak kendi kendine
Bir cinnet üç nokta. Aklýný sakýnmak delirmekten,
Deliliðini korumak aklýndan
Ve þimdi üç nokta aðlamak bir Kur'an kýraatinde günahkârlýðýna
Ve de günahsýzlýðýna; olmayan çârelerine, var olan çâresizliðine.

Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta, mahkum olmak mesafelere; boyun eðmek nâfileye
Üç nokta, çâresiz çýðlýklarla uyanmak rüyadan;
Açýlmayan kapýlarý yumruklamak

Üç noktayý susmak mý zannettiniz siz?
Üç nokta bilmek yanlýþlýðý ve devam etmeyi istemek yanýlmaya

Üç nokta yaþamak baska hayatlar için; yaþamaya mahkûm olmak diðerlerinin hayatýný ve öldürmek kendininkini.

kbrclkblk

07-09-2010, 06:09 AM

Üzülme!..
Dert etme can!..
Görebiliyorsan, dokunabiliyorsan, nefes alabiliyorsan, yürüyebiliyorsan ne ...mutlu sana!..
...Elinde olmayanlarý söyleme bana...
Elinde olanlardan bahset can!… Üzülme!..
Geceler hep kimsesiz mi geçecek?..
Gidenler dönmeyecek mi?..
Yitirdiðin her ne ise; bir bakarsýn yaðmurlu bir gecede.. Veya bir bahar sabahýnda karþýna çýkmýþ...
Bil ki güzellikler de var bu hayatta...
Gel Git’lerin olmadýðý bir hayat düþünebilir misin?
Hüzün olgunlaþtýrýr ,
Kaybetmek sabrý öðretir...

Mevlana..

RÜZGAR

14-09-2010, 08:15 PM

HER CANLIYA ÝYÝLÝK..

Bir adam yolda yürürken çok susadý..Yol üzerinde bir kuyuya inip su içti.. Suyunu içtikten sonra susuzluktan dili damaðýna yapýþmýþ bir köpeðin yaklaþtýðýný gördü.. Kendi kendisine (Bu köpekde çok susamýþ.) deyip köpeðe su içirdi.. Yüce Allah bu kiþinin davranýþýndan memnun kaldý..
Hz.Peygamber bu olayý anlattýktan sonra kendisini dinleyen sahabelerden bazýlarý: -Ey Allah'ýn resulü, yani bize hayvanlara yaptýðýmýz iylikler için de sevap var mýdýr? diye sordular..
Peygamberimiz: -Evet, her canlýya yapýlan iylikte sevap vardýr.. diye buyurdu.

RÜZGAR

20-09-2010, 06:19 PM

Neden Evlilik Yüzüðü Yüzük Parmaðýna Takýlýr?

Neden evlilik yüzüðü yüzük parmaðýna takýlýr biliyor muydunuz?
Evlilik yüzüðü neden hep ayný parmaðýmýzdadýr da, neden iþaret parmaðý baþ parmak ya da serçe parmak deðil de neden yüzük parmaðý...
Evlilik yüzüðünü ilk defa eski mýsýr prensesi Nefertiti takmýþtýr... o yýllardaki Týbbýn ne kadar ilerde olduðu ayrý bir tartýþma konusudur ama yüzyýllar Sonra anlaþýlmýþtýr ki direk kalbe giden tek damar evlilik yüzüðünü taktýðýmýz Parmaktadýr.. Baþka hiç bir parmaðýmýzdan direk kalbe giden bir damar yoktur...

Neden evlilik yüzüðü olduðunu biliyor musunuz neden bir kolye veya baþka bir þey deðil?
Çünkü eski Mýsýr’da yýlan ölümsüzlüðü temsil edermiþ yüzükte kuyruðunu ýsýrmýþ yýlanýn simgesidir evlilikler ölümsüz olsun diye takarlarmýþ...

kelebek

23-09-2010, 02:34 PM

KALEM VE KELAM

Ýki iyi dosttular. Yedikleri, içtiklerini bir tarafa býrakýn; söyledikleri bile ayrý gitmezdi. Kelam ne söylerse, kalem yazardý; kalem ne yazmýþsa, kelam onu söylerdi.
Her fani gibi onlarýnda arasýna bir husumet girdi. Aslýnda çoktandýr husumet onlara göz kýrpmýþ, arada bir kulaklarýna kötü sözler fýsýldýyordu. Kelam ile kalem bu söyleyiþlere aldýrýþ etmiyordu. Dostluklarýnýn ezeli ve ebedi olduðu vehmine kapýlmýþlardý. Vehmin baþlý baþýna bir husumet olduðunun farkýna varamadýlar. Vehim, husumetin tohumudur. Ýyi veya kötü denilebilecek bir rengi yoktur. Bilemediler.
Kalem, her þeyi kolayca yazardý. Söz ne kadar güçlü ise kalem de o derece güçlüydü. Allah, tek kelamla þeytana “ Ýn oradan! Sen kovulmuþlardansýn.” Buyurduðu zaman kalem bir çýrpýda Ýblis’in alnýna yapýþmýþ, boþluða mahal býrakmadan hükmü yazmýþtý.
Geriye dönüp baktýðý zaman hep o aný hatýrlar ve ürperirdi. Hayatýnýn en zorlu yazýsýydý bu. “Ýn oradan!”. Ýblis’in alnýna yazýyý yazarken dudaklarýna ateþ bulaþmýþ, dili yanmýþtý. Hafif peltekliði bu yüzdendi. Bu durum ona tatlý bir söyleyiþ kazandýrýyordu. En azýndan en iyi dostu kelam böyle söylüyordu. Bazý kelimeleri yazarken zorlanýyor “þ” leri “s” ye , “r” leri “y” ye dönüþtürüveriyordu. Kelam kalemin yazým yanlýþlarýný yüzüne vurmaz kusuruna baðýþlardý.
Aradan yüzyýllar geçti. Ne kalem kelamsýz olabildi ne de kelam kalemsiz. Kelam unutulmaktan çok korkardý. Dünyada her þeyden daha kýymetli olan bilinme arzusu benliðini yakýp kavuruyordu. Bu yüzden kalemi canýndan çok seviyordu. Kalem de, kelam da can bulduðu düþüncesiyle kelamsýz bir dünya düþünemiyordu. Zira kalem için dünyada her þeyden daha kýymetli olan þey bilme arzusuydu.
Bilinmek ve bilmek! Ýþte evrenin yüzyýllardýr süren serüveni …

********
“ Ýçimde bir sýkýntý var. Bir türlü söyleyemiyorum. Göðsüm daralýyor, nefes alamýyorum. Bugüne kadar böyle bir þey olmamýþtý. Tüm sýkýntýlarý, sevinçleri, acýlarý dile getiren ben, bunu dile getiremiyorum.” Dedi kelam. Kalem, kelamýn bu söylediklerini aynen yazdý. Kelam susunca kalem yazamadý. Bu bir kanundu ve hiç deðiþmedi. Baþýný sayfalarda gezdirdi kalem. Fakat hiçbir þey yazmadý. Satýr atladý, sayfa atladý. Atladý, atladý, atladý …
Kelam’ýn bu haline çok üzülüyordu. Fakat ne yazabilirdi ki. Bugüne kadar o söylemeden tek bir harf bile yazmamýþtý. Kelam sustu, kalem sustu. Kelam hüzünlü gözlerle baktý arkadaþýna. “ Ne güzel, ne narin bir dost. Keþke …” düþünmeyi býraktý. Aðlamak istiyordu, aðladý. Gözyaþlarýný kaleme, sayfalara akýttý. Kalemin caný yanýyordu. Sezinlediði bir þeyler vardý. Ama dillendiremiyordu. Arkadaþý uzun bir süredir bu haldeydi. “Acaba ne olmuþtu?” Bu sorunun cevabýný bilmek için, içi içini yiyordu. Söyleyip de yazmadýðý bir þey mi vardý? Gözünden bir þey mi kaçýrmýþtý? Bunun olabileceðine ihtimal vermiyordu ama içini kemiren kuþkuyla yazdýðý tüm yazýlara geri döndü; Ýlk varolduðu güne… Kalemi bildiði güne …
Bir cümle gözüne takýldý. “ Varlýðýn bana ýstýrap veriyor. Acý çekiyorum. Söylenmekten yoruldum.” Kalem, bu cümlede neden durduðunu anlayamamýþtý. Bakýndý, bakýndý, bakýndý. Cümleye düþen kurumuþ bir damla gözyaþýnýn harfleri daðýtmýþ olmasý dikkatini çekmiþti.
Hatýrlýyordu. Kelam söylenirken bir damla düþmüþtü sayfaya. Acaba aðlýyor mu diye baþýný kaldýrýp arkadaþýna bakmýþtý. Gözleri kýzarmýþ, benzi solmuþtu kelamýn.
“ Aðlýyor musun yoksa “ diye sordu kalem. “ Hayýr. Rüzgardan sanýrým. Biraz rahatsýzým” deyip meseleyi kapatmýþtý. Fazla durmamýþtý üzerinde. Ýnanmýþtý.
Yazdýklarý üzerinde ilerlemeye devam etti kalem. Bir cümle daha beyninin içinde raksetmeye baþladý. “ Allah’ ým, bilinmek ne aðýr bir imtihandýr, anladým. Caným yanýyor., yüreðim…. Zavallý yüreðim. Ya Rab! Ne olur tut beni.” Kalemin yürek ucu cýz etti.
Baþka bir cümle. Hayýr bir beyit ;
“ Beni candan usandýrdý
Cefadan yar usanmaz mý?
Felekler yandý ahýmdan
Muradým Þem’i yanmaz mý?”
Bu satýrlarý okuduktan sonra durdu. Beyitte geçen “ ah “ kelimesinin koyu harflerle yazýldýðýný fark etmiþti. Birden anýmsadý. Kelam özellikle üzerinde durmuþtu; ” Ah”’ ý koyu ve kalýn yaz diye.
Baþýný gayrý ihtiyarý kaldýrmýþ ve arkadaþýna bakmýþtý kalem. O anda iki dalga; hayýr iki þimþek ; hayýr iki dünya; hayýr, hayýr iki evren çarpýþtý sanki. Kalem ilk günkü gibi ateþlendi. “ Anladýn mý? “ diye sordu kelam. “ Þimdi bilinmek ateþine , bilme ateþi düþtü. Seni þimdi biliyorum.” dedi. Kalem tutuþmaya devam ediyordu. Kendinden geçmiþ, ne yaptýðýndan bihaber, kelamdan hiçbir söz iþitmemiþ olmasýna raðmen ilk kez söylenmeden yazdý. “ AH "

RÜZGAR

01-10-2010, 04:12 PM

ÇOCUK NE YAÞIYORSA ONU ÖÐRENÝR..

Eðer, bir çocuk sürekli eleþtirilmiþse;
Kýnamayý ve ayýplamayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk kin ortamýnda büyümüþse;
Kavga etmeyi öðrenir.

Eðer, bir çocuk alay edilip aþaðýlanmýþsa;
Sýkýlýp, utanmayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk sürekli utanç duygusuyla eðitilmiþse;
Kendini suçlamayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk hoþgörüyle yetiþtirilmiþse;
Sabýrlý olmayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk desteklenip, yüreklendirilmiþse;
Kendine güven duymayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk övülmüþ ve beðenilmiþse;
Takdir etmeyi öðrenir.

Eðer, bir çocuk hakkýna saygý gösterilerek büyütülmüþse;
Adil olmayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk güven ortamý içinde yetiþmiþse;
Ýnançlý olmayý öðrenir.

Eðer, bir çocuk kabul ve onay görmüþse;
Kendini sevmeyi öðrenir.

Eðer, bir çocuk aile içinde dostluk ve arkadaþlýk görmüþse;
Bu dünyada mutlu olmayý öðrenir.

Dorothy Law Nolte

gloomy

11-10-2010, 09:56 PM

Mahkeme salonunda, seksenlerindeki yaþlý çiftin durumu içler acýsýydý. Adam inatçý bakýþlarla suskun, Ninenin aðlamaktan iyice çukurlaþmýþ gözleri ve keskin çizgileriyle býkkýn bakýþlarý süzüyordu etrafýný...

Ve Hakimin tokmak sesiyle sustu uðultu ve tok sesiyle, sözü yaþlý kadýna verdi, hakim...

"Anlat teyze neden boþanmak istiyorsun...?"

Yaþlý kadýn derin bir nefes çektikten sonra baþ örtüsüyle aðzýný aralayýp, kýsýlmýþ sesiyle konuþmaya baþladý...

"Bu herif yetti gayri, 50 yýldýr bezdirdi hayattan..."

Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu mahkeme salonunda... Sessizlik bu tür haberleri her gün manþet yapan gazetecilerden birinin flaþýyla bozuldu, kim bilir nasýl bir manþet atacaklardý, yaþanmýþ 50 yýlýn ardýndan... Çok sayýda gazeteci izliyordu davayý, kadýn neler diyecekti. Herkes onu dinliyordu.. Yaþlý kadýnýn gözleri doldu... Ve devam etti...

"Bizim bir sedef çiçeði vardý, çok sevdiðim... O bilmez... 50 yýl önceydi... O çiçeði bana verdiði çiçeklerin arasýndan kopardýðým bir yapraðý tohumlamýþtým, öyle büyüttüm.. Yavrumuz olmadý, onlarý yavrum bildim... Bir süre sonra çiçek kurumaya baþladý. O zaman adak adadým... Her gece güneþ açmadan önce bir tas suyla sulayacaðým onu diye... Ýyi gelirmiþ dedilerdi... 50 yýl oldu, bu herif bir gece kalkýp bir kere de bu çiçeði ben sulayayým demedi... Ta ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmiþ.. Uyuyakalmýþým... Ben böyle bir adamla 50 yýl geçirdim... Hayatýmý, umudumu her þeyimi verdim... Ondan hiç bir þey göremedim.. Bir kerecik olsun, benim bildiðim görevlerden birisini yapmasýný bekledim.... Onsuz daha iyiyim, yemin ederim."

Hakim, yaþlý adama dönerek;

"Diyeceðin bir þey var mý baba" dedi.

Yaþlý adam bastonla zor yürüdüðü kürsüye, o ana kadar suçlanmýþ olmanýn utangaçlýðýný hissettiren yüz ifadesiyle hakime yöneldi.

"Askerliðimi, reisicumhur köþkünde bahçývan olarak yaptým, o bahçenin görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim... Fadime'mi de orada tanýdým... Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim... O çiçeklerle doludur bahçesi... Kokusuna taptýðým periþan eder yüreðimi... Ýlk evlendiðimiz günlerin birinde boyun aðrýsýndan onu hekime götürdüm... Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa boynundaki kireç sertleþir, kötüleþir dedi.. Her gece uykusunu bölüp, uyansýn, gezinsin dedi... Hekimi pek dinlemedi, bizim hatun... Lafým geçmedi... O günlerde tesadüf bu çiçek kurudu... Ben ona gece sularsan geçer dedim.. Adak dilettim... Her gece onu uyandýrdým. Ve onu seyrettim... O sevdiðim kadýnýn yavrusu bildiði çiçekleri sularken seyrettim... Her gece o çiçek ben oldum... Sanki... Ona bu yüzden tapabilirdim..." dedi adam o yaþtaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle...

"Her gece O yattýktan sonra uyandým... Saksýdaki suyu boþalttým... Sedef gece sulanmayý sevmez, hakim bey.. Geçen gece de... Yaþlýlýk.. Ben de uyanamadým.. Uyandýramadým... Çiçek susuz kalýrdý amma, kadýnýmýn boynu yine azabilirdi... Suçlandým.. Sesimi çýkartamadým..."

O an Mahkeme salonunda her þey sustu...

Ertesi sabah gazeteler "Sedef susuz kaldý" diye yine yalnýzca neticeyi haber yaptýlar.

gloomy

13-10-2010, 06:22 AM

Baðlanmayacaksýn bir þeye
Öyle körü körüne
“O olmazsa yaþayamam” demeyeceksin
Demeyeceksin iþte
Yaþarsýn çünkü
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki
Çok sevmeyeceksin mesela
O daha az severse kýrýlýrsýn
Ve zaten genellikle o daha az sever seni
Senin O’nu sevdiðinden.

Çok sevmezsen çok acýmazsýn
Çok sahiplenmeyince
Çok aitte olmazsýn hem
Çalýþtýðýn binayý
Masaný, telefonunu, kartvizitini
Hatta elini ayaðýný bile çok sahiplenmeyeceksin.

Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneþi, ayý, yýldýzlarý
Mesela kuzey yýldýzý
Senin yýldýzýn olacak
“O benim” diyeceksin
Mutlaka sana ait olmasýný istiyorsan bir þeylerin..
Mesela gökkuþaðý senin olacak

Ýllede bir þeye ait olacaksan,
Renklere ait olacaksýn,
Mesela turuncuya,
Yada pembeye,
Ya da cennete ait olacaksýn.
Çok sahiplenmeden
Çok ait olmadan yaþayacaksýn
Senin deðillermiþ gibi davranacaksýn
Hem hiçbir þeyin olmazsa
Kaybetmekten de korkmazsýn
Onlarsýzda yaþayabilirmiþsin gibi davranacaksýn
Çok eþyan olmayacak mesela evinde
Paldýr küldür yürüyebileceksin
Ýlle de bir þeyleri sahipleneceksen
Çatýlarýn gökyüzüyle birleþtiði yerleri sahipleneceksin

Hem her an avuçlarýndan kayýp gidecekmiþ gibi
Hem de hep senin kalacakmýþ gibi hayat
Ýliþik yaþayacaksýn
Ucundan tutarak..

CAN YÜCEL

hanci

15-10-2010, 10:49 PM

Giderayak iþlerim var bitirilecek,
giderayak.
Ceylaný kurtardým avcýnýn elinden
ama daha baygýn yatar ayýlamadý.
Kopardým portakalý dalýndan
ama kabuðu soyulamadý.
Oldum yýldýzlarla haþýr neþir
ama sayýsý bir tamam sayýlamadý.
Kuyudan çektim suyu
ama bardaklara konulamadý.
Güller dizildi tepsiye
ama taþtan fincan oyulamadý.
Sevdalara doyulamadý.
Giderayak iþlerim var bitirilecek,
giderayak.

Haziran 1959

Nazým Hikmet Ran

DevilSmile

26-10-2010, 07:01 PM

http://www.greenpeace.org/turkey/get-involved/email-ueye-giri

Güzel bir reklam

Nuvola

14-11-2010, 07:42 PM

Sonsuz bir karanlýðýn içinden doðdum.
Iþýðý gördüm, korktum.
Aðladým.

Zamanla ýþýkta yaþamayý ögrendim.
Karanlýðý gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlýða uðurladim sevdiklerimi. ..
Aðladým.

Yaþamayý ögrendim.
Dogumun, hayatýn bitmeye baþladýðý an oldugunu;
aradaki bölümün, ölümden çalýnan zamanlar oldugunu
ögrendim.

Zamaný ögrendim.
Yarýþtým onunla…
Zamanla yarýþýlmayacagýný,
zamanla barýþýlacaðýný, zamanla ögrendim…

Insaný ögrendim.
Sonra insanlarýn içinde iyiler ve kötüler oldugunu…
Sonra da her insanýn içinde
iyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.

Sevmeyi ögrendim.
Sonra güvenmeyi…
Sonra da güvenin sevgiden daha kalýcý oldugunu,
sevginin güvenin saðlam zemini üzerine kuruldugunu
ögrendim.
Ýnsan tenini ögrendim.
Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu. ..
Sonra da ruhun aslýnda tenin üstünde oldugunu ögrendim..

Evreni ögrendim.
Sonra evreni aydýnlatmanýn yollarýný ögrendim.
Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni
aydýnlatabilmek gerektigin ögrendim.

Ekmeði ögrendim.
Sonra barýþ için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini.
Sonra da ekmeði hakça üleþmenin,
bolca üretmek kadar önemli oldugunu ögrendim.

Okumayý ögrendim.
Kendime yazýyý ögrettim sonra…
Ve bir süre sonra yazý, kendimi ögretti bana…

Gitmeyi ögrendim.
Sonra dayanamayýp dönmeyi…
Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi…

Dünyaya tek baþýna meydan okumayý ögrendim genç yaþta…
Sonra kalabalýklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardým.
Sonra da asýl yürüyüþün kalabalýklara karþý olmasý gerektigine aydým.

Düþünmeyi ögrendim.
Sonra kalýplar içinde düþünmeyi ögrendim.
Sonra saðlýklý düþünmenin kalýplarý yikarak düþünmek
oldugunu ögrendim.

Namusun önemini ögrendim evde…
Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;
gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el
sürmemek oldugunu ögrendim.

Gerçegi ögrendim bir gün…
Ve gerçegin acý oldugunu…
Sonra kararýnda acýnýn, yemege oldugu kadar hayata da
lezzet kattýðýný ögrendim.

Her canlýnýn ölümü tadacaðýný, ama sadece bazýlarýnýn
hayatý tadacaðýný öðrendim.

Ben dostlarýmý ne kalbimle ne de aklýmla severim.
Olur ya …
Kalp durur …
Akýl unutur …
Ben dostlarýmý ruhumla severim.
O ne durur, ne de unutur …

MEVLANA

hanci

15-11-2010, 03:32 PM

Dünya kirletilmiþse,
Üstünüze sýçramýþ
Bir þey vardýr mutlaka.
Benimki aþktan bir leke,
Kazýndýkça kendini temize çeken
...Gizlice. Sürtündükçe kývýlcýmlar saçan
Çakaralmaz renk cümbüþü iþte.
Ya sizinki?

Ben vazgeçmeler ustasýyým.
Reddedemem önerinizi,
Paylaþalým elbette:
Lekeniz sizde kalsýn,
Ben aþk’ý alýrým sadece.

Dünya kirletilmiþse,
Üstünüze sýçramýþ
Bir þey vardýr mutlaka.
Benimki iki soluk arasýnda
Gelip geçen zaman.
Hangisi ölüm hangisi yaþam?
Ya sizinki?

Ben vazgeçmeler ustasýyým.
Yaþadýðýnýz bir ömür deðil mi?
Seçimi siz yapsanýz, istediðiniz sahneyi seçseniz:
Ýster ilkincisi olsun ister sonuncusu fark etmez ki,
- Baþarýmýzý arttýracaktýr provalardaki performansýnýz -
Artanýyla yetinirim zaten ben, ilk gösteri için
siz önden buyrunuz lütfen!

Dünya kirletilmiþse,
Üstünüze sýçramýþ
Bir þey vardýr mutlaka.
Benimki korkusuz ve kuþkusuz bir aþk,
Baþdöndürücü ve anýsýz,
Fýsýldaþmalarý dalgýnlýklara takýlý.
Ya sizinki?

Hala anlamadýnýz mý?
Demiþtim:
Ben vazgeçmeler ustasýyým.
Aþk’ý bana terk etmiþtiniz zaten,
Üstü...kalabilir sizde...

TUÐRUL ASÝ BALKAR

...güzelmiþ...

hanci

16-11-2010, 03:12 PM

Yollar uzun yollar ince
Yol kýsalýr aþk gelince
Yat kurban ol Ýsmail'ce
Býçak senden incinmesin...

(günün anlam ve önemine de uygun oldu...)

gloomy

03-12-2010, 09:59 PM

Kýsa pantolon Paslý Çaký Dizde Kabuk Baðlamýþ Yara
Kýsa Çaký Paslý Pantolon Gözde Yarasý Kalmýþ Kabuk

Nazlan
Sitem et
Kýrýl bana
Beni geç vakit
Tek baþýma suya yolla
bahçede yüzünü öteye çevir
Güle hayret ediyormuþ gibi yap
Gülümseyerek konuþ da baþkalarýyla
Somurt avluda sadece ikimiz kalýnca
Kýzýp en sevecen adýmlarla üst kata çýk
En sevdiðim çiçeðin saksýsý kaysýn elinden
Derinleþsin ben içerledikçe ruhumdaki sakarlýk

Yamru bastým iþ deðildi hake çakýlmak bayýrdan
Dað sýra daðdý hangi haþin belden yol veresi
Gece hep süzüldü yukarýdan lakayt kehkeþan
Altýmda beni hep yutmaya çaðladý nehir
Yetiþir heceleme(n) sök beni bir kere
En zoruma gideni yap hegame getir
Çel beni tökezlet tuttur çitlere
Ahla istida edecek ahval deðil
Kim bana kýymazsan bilebilir
Dünya dedikleri samut küp
Acýlar týkandýkça bende
Hep seni seslendirir

ÝSMET ÖZEL

hanci

10-12-2010, 11:16 PM

dilsizler haberini kulaksýz dinleyesi
dilsiz kulaksýz sözün can gerek anlayasý

dinlemeden anladýk anlamadan eyledik
gerçek erin bu yolda yokluktur sermayesi

biz sevdik aþýk olduk sevildik maþuk olduk
her dem yeni dirlikte sizden kim usanasý

yetmiþiki dilcedi araya sýnýr düþtü
ol bakýþý biz baktýk yermedik am u hasý

miskin yunus ol veli yerde gök dopdolu
her taþ altýnda gizli bin imranoðlu musi

yunus emre

RÜZGAR

04-01-2011, 11:16 AM

Kertenkele..

Japon mimarlarýndan biri evini baþtan aþaðý yeniliyordu.. Tamirat esnasýnda söktüðü kapýlardan birinin duvarla irtibatlý bölümünde, iç kýsmýnda, iki tahta arsýnda sýkýþýp kalmýþ bir kertenkele buldu.. Biraz daha dikkatle bakýnca kertenkelenin canlý olduðunu fark etti..
Onu oradan kurtarmaya çalýþýrken bu kez kertenkelenin bir ayaðýndan duvara çivilenmiþ olduðunu gördü..
On yýl önce yapýlan eve kapýsý takýlýrken dýþarýdan çakýlan bir çivi, o an kapýyla duvar arasýnda bulunan kertenkelenin ayaðýna isabet etmiþ olmalý diye düþündü Japon mimar..
Peki nasýl olmuþtu da bu kertenkele, bir santim boyu bile kýpýrdayamadýðý bu karanlýk duvar boþluðunda on yýldýr canlý kalmayý baþarmýþtý?
Mimar, tamirat iþlerini bir kenara býrakarak kertenkeleyi izleme ye baþladý.. Bu kertenkelenin sadece havayla beslenmediðine göre, bunca yýl yaþamýný nasýl sürdürebildiðini merak ediyordu...
Bir süre sonra duvar boþluðunda bir hareket oldu.. Japon mimar, nereden çýktýðýný fark edemediði baþka bir kertenkelenin geldiðini gördü.. Gelen kertenkele, yerinden kýpýrdayamayacak halde olana aðzýnda yiyecek taþýyordu..
Bu kertenkele diðerinin belki annesiydi, belki eþi, belki de arkadaþý kim bilir?..
Ama bilinen bir þey var ki, aralarýndaki güçlü sevgi, birinin býkýp usanmadan diðerini hayatta tutabilmek için ona yiyecek taþýmasýna neden olmuþtu..

gloomy

05-02-2011, 10:40 PM

Keçiyi yardan uçuran
Bir tutam ottur.
Gözümün önüne geliyor keçi
Hala cývýl cývýl gözlerinin içi
Aðzýnda ecel yeþili...
...

gloomy

16-02-2011, 09:45 PM

Hiçbir þey daha kötü olamaz
Kötü biten bir aþk sonrasýndan
Ahrazlaþýrsýn, gölgelenir nesneler
Her telaþ ýssýzlýk taþýr biraz
...Kabahatli bir çocuk gibi çýkarsýn
Sokaða, ki sokak puslu, alýngan
Kalbinden daha tenhadýr dünya

Tenhadýr sýðýndýðýn bütün kýyýlar

Odan daðýnýktýr, tütün kokuyordur
Okusan da dilsizdir kitaplar
Bir fotoðraf düþer ansýzýn
Cam kesiði gülüþlerdir kanayan
Pencerende solgun bir ayýþýðý
Mahçup bir duruþla bakarsýn
Susarsýn. Sükût iyi gelir belki.

Ahmet Telli

Güzelmiþ...

hanci

21-02-2011, 05:30 PM

Bir þey kaldý gecelerden birinde
Senden.
Öncesinde bilinmemiþ birþey,
Silinmez bir ses gibi giden..
Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,
Bir þey kaldý senden
Yaþamalar'ýn arasýnda kaçamaklý.
Veriliþ rengi baþka, alýnýþ rengi baþka..
Söylemeye vakit kalmadan
Dudaklarýn altýna býrakýlmýþ bir þey.
Karanlýklarýn tam ortasýnda bir kýrmýzý nokta..
Gözlerce pýrýl pýrýl, ellerce saklý.
Bir þey kaldý, bir denizin kýyýsýnda senden,
Bakýþlarla yüklü, söylemelerle sessiz..
Seninle dolu, seninle sensiz bir þey..
Arandýkça bulunmamýþ yýllar yýlý,
Bulundukça aramaklý.

Özdemir ASAF

Bu da güzelmiþ...

gloomy

16-03-2011, 10:07 AM

Býrakýn ince kavak seslerini þehrin içinde
paralar yaþlý kýzlarýn koynunda yatarken
býrakýn köprülerin üstüne yaðmur
ve basma perdelerden lânet bize.
Þaþýlacak bir dünyada yaþamaktý; öðrendik
þimdi külçeler yüklüyüz þaþýlacak bir biçimde
külçeler yüklüyüz ve çýkmak istiyoruz yokuþu
Sokaklar gittikçe katý bizim adýmlarýmýza
peþimizde bütün bahçeleri boþaltan ter kokusu
yankýmýz soyunup sevap rahatlýðý alýnan yataklarda
yürek elbet acýyor esvap deðiþtirirken
bizden artýk akmasý beklenilen kan da aktý
kovulduk ölümün geniþ resimlerinden.
Efsanelerden kovulduk
kan ve demir kelimeleri söyleyince
elbiseler içindeyiz, þehrin içinde
önümüz iliklenmiþ, ayakkaplarýmýz baðlý
kimsenin uykusunun fesleðen koktuðu yok
altýkýrkbeþte vapur ve sancý geç saatlerde
eski savaþçýlar vesair geçmiyor bulutlardan
çiçek alýp eve götürüyoruz
bunun bir delilik olduðunu bile bile
en ýssýz duygularýn ucunda karakollar
asmalarýn altý tuzak ve tuzak caddelerde
külçeler yüklüyüz, çýkmak istiyoruz yokuþu
gözler kýsýlýp bakýlýyor bize.
Biliniyor
bizim mahsustan yaþadýðýmýz
biliniyor
þarkýlarýn sýrasý bizde
biliniyor
hayat bizden razýdýr
biliniyor;
Otlarýn sarardýðý yerlerde güneþ,
Kurþunun deðdiði tende heves kalmýþtýr

MaNYeTiK...

28-03-2011, 09:17 AM

Telefon çaldý. Okul müdürü açtý.Ýncecik
bir çocuk sesi:
- Müdür bey,bizim oðlan bugün okula
gelmeyecek. Biraz hastalandý da...
- Peki, siz kimsiniz ?
...- Ben mi..Babam...:lol:

mhsb

18-05-2011, 10:46 PM

330
Altý yaþýmdayken, bir gün "Yaþanmýþ Olaylar" adlý bir kitapta çok etkileyici bir resim gördüm: Balta girmemiþ ormanlarda bir boa yýlanýnýn bir hayvaný nasýl yuttuðunu gösteriyordu. Ýþte, resmin kopyasý yukarda.
Kitapta þöyle deniyordu: "Boa yýlanlarý avlarýný olduðu gibi, hiç çiðnemeden yutarlar. Sonra da kýmýldayamaz hale gelirler, yediklerini sindirmek için altý ay süreyle uyurlar."
O zamanlar, büyük balta girmemiþ ormanlarda olup bitenler üstüne çok kafa yordum. Sonra da renkli kalemlere sarýlarak, hayatýmýn ilk resmini çizmeyi baþardým. Ýþte 1 numaralý resmim. Þöyle idi:
331

Bu þaheserimi büyüklere gösterdim, korkmuyor musunuz, diye sordum.

- Niye korkalým? Þapkadan korkulmaz ki! dediler.

Oysa ben þapka çizmemiþtim, yuttuðu fili sindiren bir boa yýlaný çizmiþtim. Baktým ki büyükler resmimi anlamýyor, boa yýlanýnýn içini çizeyim de anlasýnlar bari dedim. Büyükler öyledir iþte, anlatmazsan, anlamaz onlar. 2 numaralý resmim þöyle oldu:
332
Büyükler bu kez, boa yýlanýný içten ve dýþtan gösteren vazgeçmemi, coðrafya, tarih, matematik ve dilbilgisiyle uðraþmamý salýk verdiler. Böylece, baþarýlý bir ressam olmak yolunu tutmuþken, altý yaþýnda bu meslekten ayrýlmak zorunda kaldým. Ne yapayým? 1 ve 2 numaralý resimlerimin beðenilmemesi hevesimi kýrmýþtý. Büyükler hiçbir þeyi kendi kendilerine anlayamazlar. Onlara durmadan her þeyi anlatmak da çocuklar için yorucudur.

Ben de ister istemez baþka bir meslek seçtim. Uçak kullanmasýný öðrenip pilot oldum. dünyada birçok yerlere uçtum. evet, coðrafyanýn bana çok faydasý dokundu. Bir bakýþta Çin'i Arizona'dan ayýrt edebiliyordum. Gece karanlýðýnda insan yolunun þaþýrdý mý, çok iþe yarar bu bilgi.

Hayatým boyunca, aklý baþýnda birçok insanla iliþki kurdum. Büyükler arasýnda çok yaþadým. Yakýndan tanýdým onlarý. Ama görüþüm pek deðiþmedi, daha parlak olmadý.

Kafasý biraz iþler görünen birine rastladým mý, ona, hep yanýmda taþýdýðým 1 numaralý resmi gösteriri, denerdim onu. Dur bakalým, derdim kendi kendime, bu adam gerçekten anlayýþlý mý, deðil mi? Ama ben "Bu nedir?" deyince, her gören: "Þapka" diyordu. O zaman da boa yýlanlarýndan , balta girmemiþ ormanlardan, yýldýzlardan söz etmez, ona ayak uydururdum; briçten, golftan, politikadan, kravattan söz ederdim. O da , aman ne akýllý bir adam tanýdým , diye sevinirdi.

Nuvola

30-05-2011, 11:20 AM

Kadýnlarýn Bilmesi Gereken 25 Þey

Geçen gece kýzlarla evde toplandýk...
Eh kýz toplantýsý bu, güvenli hava sahasý!
Herkes eteðindeki taþlarý döker, erkek kýsmý didik didik edilir, akýllar verilir, akýllar alýnýr, kimi zaman sözler uçar, gözyaþý kalýr...
Eðer gerçek kýz arkadaþlarýn toplantýsýysa bu; süslü cümleler sökmez, 'yýkýlmadým ayaktayým' havalarýný kimse yemez, kahveler içilir fallar bakýlýr da gerçek gizlenemez.
Ýþte o gecenin ardýndan aldýðým notlar. Ýþte itinayla çýkarttýðým maddeler...
Hem benim kýzlar için, hem siz kýzlar için.
Sakýn unutmayýn diye, aklýnýzdan çýkmasýn diye...

1. Unutma! Sen deðerlisin.
Çalýþsan da çalýþmasan da... Ünlü olsan da olmasan da... O erkek seni istese de istemese de... Sen sen olduðun için bi'tanesin.

2. Kadýn olmanýn tadýný çýkartmalýsýn.
Biraz þefkat, biraz anaçlýk, biraz diþilik, biraz seksilik, bolca zeka ve altýncý his... Sen þahanesin!

MUTLULUK SENÝN ÝÇÝNDE

3. Göbeðin çýktý diye, 36 bedenden çok uzaksýn diye, saçlarýn o reklamlardaki kýz gibi dalgalanmýyor diye eksik deðilsin.

4. Kendine güvenin en büyük silahýndýr ve o en derinlerinden gelen ýþýl ýþýl gülümsemen tabii ki.

5. Biliyorum adettendir ama sonuca varamadýðýn, sadece bünyeni hýrpaladýðýn o konuyu 50 kere konuþmana, tartýþmana gerek yok.
Olmuyorsa, üstünü çizip devam etmelisin.

6. Yaptýklarýndan suçluluk duyarak vakit kaybetmemelisin.
Yapamadýklarýný listeleyip isteklerini gözden geçirmek suretiyle adýmlar atarsan daha mutlu olabilirsin.

7. Hiçbir evlilik, hiçbir olmasý gerek þov, sana öðretilmiþ hiçbir mecburiyet alýn yazýn deðildir.
Kocan tek çýkýþýn, hayat zaferin deðildir.

8. Uzaklarda arama sakýn; en büyük mutluluk sendedir.

9. Aþkýndan gebersen de sýnýrlarýný bilmelisin. Sýnýr neresidir? Sana saygýsýzlýk yaptýðý yerdir. Buna asla izin verme!

10. Sen kendine ne deðer biçersen, sen kendine nasýl davranýrsan; herkes sana öyle davranýr. Asla ama asla kendini küçümseme.

HERKESE 'SEVGÝLÝM' DEME

11. Evde oturup derdine yanma.
Kaderini birine, bir kuruma, bir konuma baðlama.
Kaderin senin ellerinde, bunu sakýn atlama!

12. Eski sevgili adý üstünde 'eski'dir...
Senin yeni dünyaný bulandýrmasýna izin verme.

13. Yeniden seveceksin, çok da sevileceksin. Kimse son deðil, bunu bileceksin.

14. Dünyanýn kanunu bu; düþündüðünü çekersin. Allah rýzasý için kurup durma, senaryolar yazma!

15. Sevgilini çok sevmelisin. Öyle herkese 'sevgili' dememelisin.
Fakaaat çok sevmen demek, kendini ayaklar altýna alman demek deðildir. Bir kadýn gerekirse, severken de gidebilir deðil mi?

HER ÞEYÝN ÞIK OLSUN

16. Her þeyin þýk olsun. Ruhun, bedenin, kýyafetin, seviþin, terk ediþin, dostluðun, sevgililiðin... Kadýnlýk þýklýk demektir.

17. Baþka kadýnlarý kafana takmaktan vazgeç! Onlar sen olamaz, sen de onlar... Her kadýn kendine özeldir, her kadýn dibine kadar özeldir.

18. Kýz arkadaþlarýn önemlidir, en kýymetlilerindir ama onlarý seçmeyi bileceksin. Kadýn kadýnýn kurdudur, bir kenara not edeceksin.
Sadece kötü gününde deðil, baþarýnda, mutluluðunda da yanýnda olan, yüreðini ortaya koyan arkadaþlarýndan asla vazgeçmeyeceksin.

19. Erkekler çocuktur. Nokta!

Çocuðunu hem sevecek hem kýzacak, icap ederse küsecek, cezasýný vereceksin.

SEN ÖZELSÝN BUNU UNUTMA!

20. Seni býrakýp gidebilenin arkasýndan gözyaþý dökmeyeceksin.
Aramazsa aramasýn be!

21. Sevginin, aþkýn ne demek olduðunu anlamayan bir adamýn vizesini keseceksin!!

22. Sen renklisin, sen beceriklisin, sen erkeðin mutlu olma sebebisin, sen baþlangýçsýn, sen sonsun...
Mecbursun, bunu fark edeceksin!

23. Her þey bir karar vermene bakar. Sabýr bazen gerekli, bazen gereksizdir. Ayrýmý yapabilmelisin.

24. Yapamayacaðýn þey yok.
Gidemeyeceðin yer yok. Sana kapalý olabilecek kapý yok! Þu an silkelenip kendine geleceksin!

25. Tekrar söylüyorum, kafana kazý istiyorum; SEN ÖZELSÝN, SEN BÝ'TANESÝN, ÖNCE KENDÝ DEÐERÝNÝ BÝLECEKSÝN!!!!

DevilSmile

30-05-2011, 05:44 PM

Yukarýdakini okuyunca bu þarkýyý hemen altýnda paylaþmak istedim :P:

http://www.youtube.com/watch?v=hYleoMZD-Qg&feature=related

Nuvola

30-05-2011, 06:45 PM

Esefle kýnadým:mad:

DevilSmile

31-05-2011, 05:25 PM

Ama benim suçum yok ki. Tam okuyordum sonlara doðru içten içe bu þarkýyý duyar oldum :smile:

gloomy

03-06-2011, 06:18 AM

(Bugün günlerden hiç benim adým yok. Kanatlanýyor içimden binlerce siyah kelebek. Savruluyor rüzgârda yaprak gibi

Kalbim, uzaklarda bir yerde. Kalbim kayýp.)

Sessiz, yorgun, aðýr, gözkapaklarým kapanýyor yine… Yine…

(Karanlýða dokunabiliyor sanki ellerim.)

Yýkýk, dökük, bu þehrin duvarlarý birer birer üstüme yýkýlýyor yine…

(Sadece sesler duyuyorum..)

Yine…

(Ayak sesleri uzaklarda..)

Kuþ sürüleri terk ederken bu þehri, ardýnda yoksul ve kimsesiz çocuk gibi býrakýyor yine…

(Susuyorum.)

Yine…

(Sessizlik keskin..)

Ve sonbahar sinsice yaklaþarak peþinde köpek gibi bir yalnýzlýðý üstüme sürüklüyor yine…

(Bekliyorum)

Yine…

(Beklemek keskin)

Sözler hep yalan! Yeminleri unut!

Bir veda bir sebepsiz tokat gibi çarpýyor yine…

(Burdan gitmem gerek)

Yüzüme…

Þarkýlar yalan! Duyduklarýný unut!

Bir hikaye rüzgarýn ellerinde savruluyor yine…

(Herþeyi unutmam gerek)

Yine!

Kestim! Akýttým! Damarlarýmdaki kanýmda akan o kirli siyah yalanlarý!

(Acýmýyor bileklerim)

Olmadý!

(Acýmýyor hiç)

Sildim! Çýkardým! Yüzümden kazýdým yüzüme çizdiðin o siyah derin yazýlarý!

(Acýmýyor ellerim avuçlarým)

Olmadý!

(Acýtmýyor hiçbirþey)

Kustum! Tükürdüm içimde senden kalan o keskin o acýtan hatýralarý!

(Acýmýyor tenim, ve acýmýyor)

Olmadý!

(Dokunduðun yerler)

Söktün! Defalarca diktim o küçük ellerinle açtýðýn ve sýzlayan bütün yaralarýmý!

(Acýmýyor artýk kalbim)

Olmadý!

(Kalbim)

Bana ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn çocuk!

(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleðin ellerindeki ellerimin izlerini.)

Niye yaptýn… Niye yaptýn… Niye yaptýn ahh çocuk!

(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleðin ellerindeki kaderimin sökülüþünü.)

Bana ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn çocuk!

(Sadece sessizce durup öylece izlemek istedim bir meleðin ellerindeki kalbimi.)

Niye yaptýn… Niye yaptýn… Niye yaptýn ahh çocuk!

(Sadece öylece durup sessizce izlemeyi istedim, sadece bir meleði sevmeyi.)

Göremiyorum, duyamýyorum artýk dokunamýyorum çocuk!

(Hep bir þey eksik gibi ve hep bir þey yarým ve hep bir þey yok artýk sanki.)

Anlatamýyorum anlatamýyorum artýk aðlayamýyorum çocuk!

(Ne bir ýþýk var ne de bir þarký artýk sokaklarýnda bu kaybetmiþ þehrin)

Ýnanmýyorum inanmýyorum artýk inanamýyorum çocuk!

(Ne bir isim var duvarlarýnda, ahh ne de okunabilen bir cümle.)

Bilmiyorum bilmiyorum artýk sevemiyorum çocuk!

(Sadece sessizce durdum ve öylece izledim bir meleðin ellerindeki ölümümü.)

Ne yaðmur, ne kar, ne yüzüme vuran rüzgar, canýmý yakan acýtan sonbahar, daha dinmedi çocuk!

(Öyle beyaz)

Seni silmedi çocuk!

(Öyle maviydi ki)

Alev alev yanan kirpiklerinde saçýlan kývýlcýmlarýnla baþlayan bu yangýn daha sönmedi çocuk!

(Öyle güzeldi ki ve öyle..)

Sönemedi çocuk!

(Öyle masum ama… )

Bu viran þehirde, bu viran hikaye henüz bitmedi!

Bitmedi bitmedi bitmedi çocuk!

(Öyle yanlýþ öyle…)

Bitemedi çocuk!

(Öyle yanlýþ ki ve öyle… )

Bu aciz þarkýlar, bu aciz dualar seni geri getirmedi getirmedi getirmedi çocuk!

(ve öyle çocuk)

Dönmedin çocuk!

(Kalbim…)

Bana ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn… Ne yaptýn çocuk!

(Tüm maviler kirli þimdi ve tüm beyazlar utanç içinde ve sadece uyumak)

Bunu niye yaptýn… Niye yaptýn… Niye yaptýn… Niye yaptýn çocuk!?

(Uyumak istiyorum… )

hanci

03-06-2011, 09:28 PM

yazý güzel biþi... muhim yaþamak gibi...anlamak ölmek gibi...

hanci

08-07-2011, 11:00 PM

O bir çay istemiþti, trenin içinde
Biz tren yolcusuyduk, çölün içinde
Ben yalnýz kalmýþtým, senin içinde
Oysa kaç kiþinin yerine sevmiþtim seni!

...Aþký geçtik, gözlerini açabilirsin.

O bir dile sýðýnmýþtý, sözü içinde
Yolu yoluma çýkmýþtý, çölü içinde
Ben eski kalmýþtým, senin içinde
Oysa kaç çocuðun yerine övmüþtüm seni!

Düþü geçtik, kendine bakabilirsin.

O bir bende kýrýlmýþtý, hayli içimde
Issýz otað kurulmuþtu, caným içinde
Oysa kaç bahçe yerine açmýþtým seni!

Kimi geçtik, kimseye sorabilirsin.

Haydar Ergülen

güzelmiþ...

gloomy

29-07-2011, 10:10 AM

Artýk daha fazla böyle yaþayamazdý. Ýçindeki o sadece ve sadece kendisine ait olan özü ortaya çýkarmak ve onu yaþatmak istiyordu. Çünkü böyle, birden fazla ve kendisinin olmayan ve gerçek mi sahte mi olduðunun ayýrdýna varamadýðý kiþilikleri taþýyordu, sýkýntýlý bir yük gibi... Peki, gerçek ve sadece ona ait bir özü var mýydý onun? Varsa neredeydi ve kimdi o? Öylesine çok maske kullanmýþ, öylesine çok deðiþik kalýplara girmiþ, þekil deðiþtirmek zorunda kalmýþtý ki, gerçek niteliðini yitirmiþ olarak duruyordu. Belki de hiç olmadýðý korkusuna kapýlýyordu arada bir. Sýk sýk o gerçek özünü bulabilmek, ona ulaþabilmek için eve kapanýyor, günlerce hiçbir arkadaþýný, yakýnýný aramýyordu. Kendisine yeni bir koza örmeliydi ve gerçek özünü bulduðunu sanýp, 'artýk insanlarýn içine çýkabilirim, onlarý gerçek kiþiliðimle görüp, hissedebilirim' diye düþünüyor, yanlarýna sevgi ve hasretle koþuyor, ama biraz konuþtuktan sonra, konuþmanýn yine kendisine ait bir öz olmadýðýný görüyordu. Bir baþkasýydý sanki o. Ya da kimseye ait olmayan birinin özüydü taþýdýðý. Unutulmuþ, tesadüfen bulunmuþ ya da korkudan, kaygýdan alelacele oluþturulmuþ yapma bir þeydi. O âný kotarmasý için, iliþkileri geçiþtirebilmek, kendini orada o an için var edebilmek için yarattýðý sahte bir kiþilikti sanki...

Bu yüzden arkadaþlarýna dostlarýna sevgiyle, umutla koþar, sonra da yapma kiþiliðinin yarattýðý sýkýntý, tatsýzlýk, boþluk belli belirsiz bir kasvet duygusuyla yeniden gerçek özünü bulmak için evine, odasýna dönerdi. Yine olmamýþtý. Ýçindeki o gerçek öz, eðer bir ara var olmuþsa onu belki de sonsuza kadar terk etmiþ, onu böyle öksüz, hep doyumsuz, geçicilik ve kenarda kalmýþ olma duygularýyla býrakmýþtý. Bu hep geçicilik duygusuna, þu anlamsýzlýk duygusuna daha fazla dayanamazdý. Bir gün gerçek kendisiyle buluþacaktý. Bu tutkuyla bekleyiþ, ona geçmiþte bir ara, belki çok kýsa bir süre bu özle birlikte yaþadýðý inancýný veriyordu. 'O vardý ki ben onu böylesine çok özlüyorum' diyordu... Þimdiyse 'binlerce hiç kimseydi'. Tek baþýna bile deðildi. Çünkü tek baþýna olmak bir saðlam varoluþtu ve bakým isteyen bir þeydi. 'Tek baþýnalýk bir þans'tý.

Yalnýz bile olamadýðý, bir hiç kimse olduðu için bu yüzden kim gerçek dostu, kim düþmaný, kim onu seven, kim katili, asla içtenlikle anlayamýyordu, algýlayamýyordu. Ýþte bu yüzden onu gerçekten sevenleri göremiyor, onu pek de ciddiye almayanlara çok yakýnlýk duyduðunu sanýyordu. Çoðu kez sevgisinden ve nefretinden emin olamadýðý için hep endiþeler ve kaygýlar içinde ve güvensizlik duygularýyla yaþýyordu.

Hep bir doyum arýyor, ama yine hep açlýk hissediyordu. Kahramanlýk yapmak, cesur serüvenler yaþamak istiyor, ama korkularý buna izin vermiyordu. Hep o sahte kimliklerinin tümünden kurtulup çýlgýn ve baþýboþ bir aþk yaþamak istiyor, sonunda güvenli, ancak sýkýntýlý, coþkusuz, tekdüze iliþkilere saplanýp kalýyordu...

Cezmi Ersöz

DevilSmile

14-08-2011, 12:59 PM

Sana anlattýklarým neleri susuyor bir bilsen
Ve anlatmadýklarým neleri söylüyor

Boðazýmý yýrtarcasýna susuyorum

Ya verilmekten yýpranan cevaplardayým
Ya sorulmamaktan solan sorularda

Sen ýslatmasýný bilmeyen bir yaðmur oldun her akþam
Ben ýslanmasýný bilmeyen ahmak
Bu yüzden aþýk olamadýk sýrýlsýklam

Pimi çekilmiþ coðrafyalarda
Zaman ayarlý bir aþkýn en tesirsiz parçasýydým

Ve ben günah þeridinde hatalý sonlanandým
Az gittim
Uz bittim
Hiç geldim!
Uyurken bile uykusuzluk akan gözlerinde
Kaçan trenlerin hesabýný istasyonlara kesen
Kalabalýkta unutulmuþ bir yalnýzdým
Kendine kaçak yolcular bindiren...
Her yolcuda kendine yakalanan!

"Kalbime girmek teklikeli ve yasaktýr" larla
Yaþamamaya kalkýþýyorsun hayata
Ve ben
Senden yýrtýlma bir yelkenle
Ayný yöne gittikçe
Ayný yere geldim
Sonumu baþtan yazdým;
Ýçimde hala bana ilk aldýðýn acým!

Gece, sabahý da siyah kusuyor üstüme
Aklýma yapraklarýn dökülüyor
Bugün aklýmda sen vardýn;
Aklýmý karýþtýrmadým!

Artýk biliyorum
Aþk bir intihar saldýrýsýdýr; yalnýzca iki kiþinin öldüðü!

Aþka niþan alýp ayrýlýðý ýskalayan acemi
Hala gözlerinde kalp kapaklarým
Seni almadan içinden nasýl giderim?
Ve sen kaç kez bu hýrsla sevildin
Koca koca kýþlarý;
Kýsa kýsa þubatlarý biriktirdin...

Susku sýnanmamýþ bir ustura gibidir
Susardýn
Ýç denizine sýðýnmýþ gemileri yakan bir limandýn
"Bak þimdi gönülsüz gittiler senden;
Gönlünü çaldýklarýn !!!"

Yazmadýklarýndan korkarsýn en çok yaþadýðýn hiçbir þey de
Ve adýn gibi bilirsin;
Aramayý unutan bulmayý öðrenemez

Bugünler dünlerinden utanýyorsa
Hiç yarýn olamayacaklar
Þimdi ne bugünsün ne de yarýn
Olsa olsa sadece bir yarým;
Ya da eksilen yaným!

An kaybýndan ölen zaman
Senden daha katilini bulamadý kendine

Gelseydin eðer kendimi bile kovardým yanýmdan
Gelmedin yine kendimsiz kaldým ardýndan...
Dünyanýn bütün dillerinde sustum ve bir þair býraktýn geride
Ekmeðini aþktan çýkaran!

Sus'talý bir aþk seninki
Sesinle çýplaklaþýp suskunluðumla giyiniyorum
Korunak sandýðým tüm senlerde
Ýçimde yoktan baþka bir þey kalmadý

Ruh ölünce cesedi beden taþýyor sýrtýnda
Ýki büklüm acýlarla
Patlasam her yere acý sýçrayacak biliyorum
Patlamamaya hazýr bir bomba oluyorum

Ben mi çok yorgundum sen mi çok dinç?
Bende mi eksikti
Sen de mi fazlaydý sevinç?
Dilsizler yalan söyleyemez anladým,
Ya ben konuþamadým
Ya sen saðýrdýn!
Her þeye raðmen bana öyle çok sýðdýn ki
Ýçimde kimseye yer býrakmadýn

Bildiðim; Aðaç misali topraða baðlandýkça gökyüzüne uzamak
Çeliþkim; Giden bir tren de kalanlarýn þarkýsýný haykýrmak

Hangi dil kendini kandýrabilir ki?
Aþk bir suç deðil mi;
Her defasýnda kendini ihbar edip yakalatan.
Ve en saf ihanet, kendi ihanetine kanan

Senin gibiler vakitsiz susan aþký severler

Seni bu kör kuyulardan salan neyin þarkýsýysa
Gözlerinin kahvesinden içtiðimde oydu
Þimdi
Eksilen her yanýma adýný verdim
Bu yüzden güzelim ben

Dudaðýný düðümlediðim fýrtýnalarý kopardým sonunda
bir bardak suda
Ben ancý sen soncu
"Sana dayanamadý býçak kemiðe dayandýðý kadar"

Elbette unuturum sonunda
En fazla bir mevsim aðlarým
Alýþýrým yalancý baharlara ama;
Ama yine de biri beni kandýrsýn yokluðunda

Sen bu þiiri okurken ben baþka bir þiir de olacaðým

Baþkasýnýn kollarýnda da senin yollarýný adýmlamak varmýþ meðer

Sana anlattýklarým ne çok þey susuyor
Ve sustuklarým neler söylüyor
Gittin deðil mi?
Þimdi ne desem kar yaðýyor

Kahraman Tazeoðlu

DevilSmile

06-09-2011, 07:23 PM

özlemek..Onun haberi olmadan,kalbin sýkýþarak özlemek..Yanlýþ olduðunu bilerek özlemek..Hem özlemek hem de merak etmek..

RÜZGAR

07-09-2011, 07:21 PM

Sonsuz bir karanlýðýn içinden doðdum.

Iþýðý gördüm, korktum.

Aðladým.

Zamanla ýþýkta yaþamayý öðrendim.

Karanlýðý gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlýða uðurladim sevdiklerimi. ..

Aðladým.

Yaþamayý öðrendim.

Dogumun, hayatýn bitmeye baþladýðý an olduðunu;

aradaki bölümün, ölümden çalýnan zamanlar olduðunu

öðrendim.

Zamaný öðrendim.

Yarýþtým onunla…

Zamanla yarýþýlmayacagýný,

zamanla barýþýlacaðýný, zamanla öðrendim…

Ýnsaný öðrendim.

Sonra insanlarýn içinde iyiler ve kötüler olduðunu…

Sonra da her insanýn içinde

iyilik ve kötülük bulunduðunu öðrendim.

Sevmeyi öðrendim.

Sonra güvenmeyi…

Sonra da güvenin sevgiden daha kalýcý olduðunu,

sevginin güvenin saðlam zemini üzerine kurulduðunu

ögrendim.

Ýnsan tenini öðrendim.

Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu. ..

Sonra da ruhun aslýnda tenin üstünde oldugunu ögrendim..

Evreni öðrendim.

Sonra evreni aydýnlatmanýn yollarýný öðrendim.

Sonunda evreni aydýnlatabilmek için önce çevreni

aydýnlatabilmek gerektigin öðrendim.

Ekmeði öðrendim.

Sonra barýþ için ekmeðin bolca üretilmesi gerektiðini.

Sonra da ekmeði hakça üleþmenin,

bolca üretmek kadar önemli oldugunu öðrendim.

Okumayý öðrendim.

Kendime yazýyý öðrettim sonra…

Ve bir süre sonra yazý, kendimi öðretti bana…

Gitmeyi öðrendim.

Sonra dayanamayýp dönmeyi…

Daha da sonra kendime raðmen gitmeyi…

Dünyaya tek baþýna meydan okumayý öðrendim genç yaþta…

Sonra kalabalýklarla birlikte yürümek gerektiði fikrine vardým.

Sonra da asýl yürüyüþün kalabalýklara karþý olmasý gerektiðine aydým.

Düþünmeyi öðrendim.

Sonra kalýplar içinde düþünmeyi öðrendim.

Sonra saðlýklý düþünmenin kalýplarý yýkarak düþünmek

oldugunu öðrendim.

Namusun önemini öðrendim evde…

Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;

gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha el

sürmemek oldugunu ögrendim.

Gerçegi öðrendim bir gün…

Ve gerçeðin acý oldugunu…

Sonra kararýnda acýnýn, yemeðe oldugu kadar hayata da

lezzet kattýðýný öðrendim.

Her canlýnýn ölümü tadacaðýný, ama sadece bazýlarýnýn

hayatý tadacaðýný öðrendim.

Ben dostlarýmý ne kalbimle ne de aklýmla severim.

Olur ya …

Kalp durur …

Akýl unutur …

Ben dostlarýmý ruhumla severim.

O ne durur, ne de unutur …

(Hz.Mevlana Celaleddin Rumi)

hanci

22-10-2011, 09:26 AM

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin
Bütün sürgünlüklerim bir bakýma bu sürgünün bir süreði
Bütün törenlerin þölenlerin ayinlerin yortularýn dýþýnda
Sana geldim ayaklarýna kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layýk olmasam da
Uzatma dünya sürgünümü benim
Güneþi bahardan koparýp
Aþkýn bu en onulmazýndan koparýp
Bir tuz bulutu gibi
Savuran yüreðime
Ah uzatma dünya sürgünümü benim
Nice yorulduðum ayakkabýlarýmdan deðil
Ayaklarýmdan belli
Lambalar eðri
Aynalar akrep meleði
Zaman çarpýlmýþ atýn son hayali
Ev miras deðil mirasýn hayaleti
Ey gönlümün doðurduðu
Büyüttüðü emzirdiði
Kuþ tüyünden
Ve kuþ sütünden
Geceler ve gündüzlerde
Ýnsanlýða anýt gibi yükselttiði
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Bütün þiirlerde söylediðim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandým Salome'nin Belkýs'ýn
Boþunaydý saklamaya çalýþmam öylesine aþikarsýn bellisin
Kuþlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devþirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alýr sonsuzluðun haberini
Ey gönüllerin en yumuþaðý en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Yýllar geçti saban olumsuz iz býraktý toprakta
Yýldýzlara uzanýp hep seni sordum gece yarýlarýnda
Çatý katlarýnda bodrum katlarýnda
Gölgendi gecemi aydýnlatan eþsiz lamba
Hep Kanlýca'da Emirgan'da
Kandilli'nin kurþuni þafaklarýnda
Seninle söyleþip durdum bir ömrün baharýnda yazýnda
Þimdi onun birdenbire gelen sonbaharýnda
Sana geldim ayaklarýna kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layýk olmasam da
Ey çaðdaþ Kudüs (Meryem)
Ey sýrrýný gönlünde taþýyan Mýsýr (Züleyha)
Ey ipeklere yumuþaklýk baðýþlayan merhametin kalbi
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Daðlarýn yýkýlýþýný gördüm bir Venüs bardaðýnda
Köle gibi satýldým pazarlar pazarýnda
Güneþin sarardýðýný gördüm Konstantin duvarýnda
Senin hayallerinle yandým düþlerin civarýnda
Gölgendi yansýyýp duran bengisu pýnarýnda
Ölüm düþüncesinin beni sardýðý þu anda
Verilmemiþ hesaplarýn korkusuyla
Sana geldim ayaklarýna kapanmaya geldim
Af dilemeye geldim affa layýk olmasam da
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim

Ülkendeki kuþlardan ne haber vardýr
Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardýr
Aþk celladýndan ne çýkar madem ki yar vardýr
Yoktan da vardan da ötede bir Var vardýr
Hep suç bende deðil beni yakýp yýkan bir nazar vardýr
O þarkýya özenip söylenecek mýsralar vardýr
Sakýn kader deme kaderin üstünde bir kader vardýr
Ne yapsalar boþ göklerden gelen bir karar vardýr
Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardýr
Yanmýþsam külümden yapýlan bir hisar vardýr
Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardýr
Sýrlarýn sýrrýna ermek için sende anahtar vardýr
Göðsünde sürgününü geri çaðýran bir damar vardýr
Senden ümit kesmem kalbinde merhamet adlý bir çýnar vardýr
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili

Sezai Karakoç

güzel þiir eskimesi eksilmesine sebebiyet vermese gerek...

gloomy

01-11-2011, 10:43 PM

Yaþamýnda en zor iþin, kendi yolunu yürümek olacak
– ve, iliþkin olan, önem ve deger verdigin kiþilere, bunu
anlatmak:
Yaþamýnýn, yaþadýgýn kadarýyla,
yalnýzca senin yaþamýn oldugunu; ayný þeyin
onlar için de geçerli oldugunu; iliþkide olmanýn da,
bu temel gerekliligi engellemedigini,
engellememesi
gerektigini...

Ama anlatamayacaksýn ki...
---Çünkü, daha kendin bile geregince
anlamamýþ olacaksýn bunu... Yaþarken, baþkalarýnýn yaþadýklarýný gördüklerin,
senin yaþamýna teget geçen þeyler olacak :
senin yaþadýklarýn da, baþkalarýnýn yaþadýklarýna
dik gelen...Öyle ki, baþkalarý hep geçecek
sen gelirken.

Gelip geçici olacak yaþamýn
-- baþkalarýnýn yaþamlarý da (senin icin) geçip gelici;
ama, sonradan, tabii, yine,
gelip geçici...

Baþkalarýna dik gelenler senden teget geçecek
-- ve tersi: baþkalarýna teget gelenler,
sana dik...
Yaþamýnda, en cok yakýnlaþma istegi duyacagýn kiþiler,
senden uzaklaþma gereksinimini en cok duyan kiþiler
olacaklar.
yaþamda kimse paylaþmayacak -paylaþamayacak- senin tutkularýný: onlarý, hep, yaþayýp, yaþayýp, unutacaksýn.

yalnýz, yaþayacaksýn;
yalnýz yaþayacaksýn...

gloomy

12-02-2012, 12:37 PM

Bu hayatta herkesin layýk olduðu bir vitrin rafý var.

Her an görmekten, birlikte bir þeyler paylaþmaktan hoþlandýklarýný, senin için en önemlileri ön sýradaki raflarda tutuyorsun. Kýymetlilerin oluyor onlar senin…

Daha az önemliler, hatta önemsizler ise daha arka raflarda duruyor.
...
Zira deðer vermediklerini önlerde tutup sürekli göz önünde bulundurarak asabýný bozmak istemiyorsun.

Aslýnda onlarýn seni üzmesi pek de mümkün olmuyor. Yaptýklarýný umursamýyorsun bile.

Oysa kendini yakýn hissettiðin, her þeyini paylaþtýðýn insanlar her daim hayatýnda kalsýn, hep ayný rafta yer alsýn istiyorsun.

Sen istiyorsun istemesine ama, onlar istemiyorsa…

Biliyorlar yumuþak karnýný, nasýl davranýrlarsa seni daha çok kýracaklarýný.

Savunmasýz yanlarýný…

Önem verdiklerini… Vermediklerini…

Parmaklarýný sallýyorlar mesela seninle konuþurken. Kaç yaþýnda olduðunu umursamadan.

Sonra… Seslerini yükseltiyorlar.

Söyleyeceklerini art arda sýralayýp sen konuþurken kapýyý çarpýp çýkýyorlar arkalarýnda nasýl kýrýk bir kalp býraktýklarýný bile umursamadan.

Sana “konuþma” diyorlar yani. “Sesini bile duymak istemiyorum.”

Susturuyorlar seni.

Tehditler savuruyorlar seni incitmek, gözünü korkutmak için.

“Ben böyle istiyorum kendi adýma, canýn isterse” tavrýný takýnýyorlar.

Küçücük bir kýz çocuðu oluyorsun o anda kadýnlýðýndan sýyrýlýp; onlar azarlarken seni.

Duymaktan en nefret edeceðin þeyleri söylemekten geri kalmýyorlar.

Özellikle söylemekten geri kalmýyorlar hatta seni rahatsýz edeceðini bildiklerini.

Bilerek, seçerek cýmbýzla seçiyorlar acý sözlerini.

Sesini bile çýkarmýyorsun, öylece bakýyorsun gözlerinin taa içine, duyduklarýna-yaptýklarýna inanamaz, afallamýþ bir ifadeyle.

"Bu mu benim en deðerlim?" diyorsun.

Sonra…

Gözünden bir damla yaþ akýyor… Uzanýp alýyorsun onu en öndeki raftan, arka sýralara yerleþtiriyorsun bir daha hiçbir zaman ön rafa geçemeyeceðini bilerek.

Ýçin acýyor…